MyStigma

1. Αρχική
2. Πολιτική
3. Υγεία
4. Πολιτισμός
5. Πόλη
6. About
7. Επικοινωνία

Αν θέλετε να κατεβάσετε κάποιο αρχείο, κάντε δεξί κλικ στο link ‘Download mp3’ που αντιστοιχεί στο αρχείο για το οποίο ενδιαφέρεστε και επιλέξτε ‘Save as’ ή “Αποθήκευση ως”. Το μέγεθος των αρχείων είναι 50 MB κατά μέσο όρο.

Συνεδρίαση Δημοτικού Συμβουλίου της 4ης Απριλίου 2007 . . . Download mp3

Συνεδρίαση Δημοτικού Συμβουλίου της 25ης Απριλίου 2007 . . . Download mp3

Συνεδρίαση Δημοτικού Συμβουλίου της 23ης Μαΐου 2007 . . . Download mp3

Συνεδρίαση Δημοτικού Συμβουλίου της 20ης Ιουνίου 2007 . . . Download mp3

Συνεδρίαση Δημοτικού Συμβουλίου της 27ης Ιουλίου 2007 . . . Download mp3

Έκτακτο (στ΄άρματα, στ΄άρματα) Δημοτικό Συμβούλιο, 7/9/2007. Download mp3

Όλη αυτή η ιστορία με τα σκουπίδια, τείνει να εξελιχθεί σε βρόχο για τη νέα δημαρχιακή αρχή. Η οποία στερείται του αναγκαίου χρόνου για την εξεύρεση λύσεως. Αλλά το χρόνο τον στέρησε η ίδια από τον εαυτό της με την προσφυγή της υπέρ του κλεισίματος της υπάρχουσας χωματερής, όσο ήταν ακόμα αντιπολίτευση. Παραδίδοντας μάλιστα μαθήματα συνεργατικότητας προς αποφυγήν, αποστερήθηκε της πολύτιμης βοήθειας γειτονικών δήμων. Bingo!

Δεν του έφταναν του δήμαρχου τα βάσανά του και το δούλεμα από την ‘υπεύθυνη’ περιφερειάρχη κυρία Αβούρη, είχε και τον κύριο Κασίμη να τον στριμώχνει στο δημοτικό συμβούλιο με την ανακύκλωση. Τι να του απαντήσει;

Κι όμως, στην πραγματικότητα ο κύριος Κασίμης (φαντάζομαι όχι ηθελημένα), του προσέφερε μιά σανίδα σωτηρίας. Αλλά ο δήμαρχος δεν την είδε. Εξηγούμαι.

Η μόνη ορθή λύση για τα σκουπίδια είναι ο συνδυασμός ανακύκλωσης-ΧΥΤΥ. Τη στιγμή που ο όρος ΧΥΤΑ εξοβελίζεται ήδη στο πυρ το εξώτερον, η αναφορά και μόνο στον όρο ΧΑΔΑ (δηλ χωματερή) είναι από μόνη της σκουπίδι. Όποιος δεν το βλέπει αυτό είναι στην ουσία, τυφλός. Η ανακύκλωση από την άλλη μεριά όμως, δεν είναι κάτι που επιτυγχάνει ή αποτυγχάνει ανάλογα με τη διάθεση του δημάρχου ή του δημοτικού συμβουλίου. Απαιτεί και προϋποθέτει τη συμμετοχή και τη συμμόρφωση των πολιτών. Άρα, πρέπει να προηγηθεί η ενημέρωση και η εκπαίδευση των πολιτών. Αυτό με τη σειρά του θέλει χρόνο (και θα μπορούσε να ήταν μιά υπέροχη άσκηση δημοκρατίας). Στο δικτυακό τόπο “Kids Recycle!” απ’ όπου και η εικόνα πιό πάνω, και το οποίο είναι τμήμα του GrassRoots Recycling Network, μπορείτε να δείτε πώς αλλού στον κόσμο ενδιαφέρονται να εκπαιδεύουν τα παιδιά στην ανακύκλωση.
Χρειάζεται χρόνος λοιπόν. Τέλεια! Αυτό που δεν διαθέτει τώρα ο δήμαρχος! Αν λοιπόν αγκάλιαζε τη λύση ‘ανακύκλωση-ΧΥΤΥ’ και απαντούσε θετικά στον εκπρόσωπο της Κίνησης Πολιτών, προτάσσοντας ένα πλάνο εκπαίδευσης των πολιτών, θα είχε στην ουσία αγοράσει χρόνο, παρά το ότι η σημερινή εικόνα δεν θα είχε αλλάξει. Θα έδειχνε όμως ότι έχει βάλει τα θεμέλια και εργάζεται σκληρά για την ορθή λύση, θα αποδείκνυε την προσήλωσή του στο περιβαλλοντικό συμφέρον του δήμου, θα έριχνε κάβους συνεργατικότητας και φιλίας προς την Κίνηση, σίγουρα χρήσιμους για το μέλλον, θα είχε κάθε δικαίωμα να ασκήσει δριμεία κριτική στον προκάτοχό του και τον συνδυασμό του, θα ήταν με λίγα λόγια στον αφρό. Όσο για το τι κάνουμε τώρα, θα μπορούσε να προκαλέσει τον οποιονδήποτε να αντιπροτείνει λύση ή λύσεις. Ποιός θα μπορούσε άραγε να συνεισφέρει κάτι καλύτερο; Μάλλον κανείς.

Αλλά αυτό δεν έγινε. Δεν πειράζει, υπάρχει ακόμα σημαντικό απόθεμα και φυσικού και πολιτικού χρόνου. Αρκεί να αξιοποιηθεί και κυρίως, να δειχθεί ότι υπάρχει απόθεμα ικανότητας πολιτικών ελιγμών επ’ ωφελεία του δήμου και όχι στείρας εμμονής σε θέσεις που δεν συνιστούν ουσιαστικά, λύση.

Με το σημερινό post θα αναφερθώ στον τρόπο που μιά άλλη γωνιά του κόσμου ενδιαφέρεται και σχεδιάζει το μέλλον της. Πρόκειται για μιά περιοχή των ΗΠΑ και συγκεκριμένα το βορειοανατολικό Ohio. Κρίνω απαραίτητο να επαναλάβω για τους προχειρολογούντες ότι η αναφορά στο Ohio έχει την αξία παραδείγματος και όχι υποδείγματος. Για μένα δεν έχουν σημασία οι λεπτομέρειες και οι διαφορές κλίμακος, σημασία έχει ο τρόπος σκέψης και δράσης.
Όλα ξεκίνησαν από το “Fund For Our Economic Future”, ένα ταμείο που όπως δηλώνει το όνομά του, δημιουργήθηκε για να στηρίξει το οικονομικό μέλλον της περιοχής. Όπως δηλώνει στην ιστοσελίδα του ‘σχηματίστηκε σαν μιά συμμαχία των οργανωμένων φορέων φιλανθρωπίας, για να ενθαρρύνει και να προωθήσει μιά κοινή και εστιασμένη ατζέντα για την τοπική οικονομική ανάπτυξη, σε συνεργασία με άλλους φορείς, η οποία να οδηγήσει σε έναν μακροπρόθεσμο οικονομικό μετασχηματισμό, με τρόπους που να αναγνωρίζουν τη σημασία της έννοιας της πόλης, των εννοιών της κοινωνικής ένταξης και της διαφορετικότητας και της ποιότητας της ζωής’.
Για να υπηρετήσει το σκοπό του, το ταμείο οργάνωσε το πρόγραμμα “Voices & Choices”. Στο πρόγραμμα αυτό, 20.000 εντόπιοι πολίτες και προσωπικότητες, συμμετείχαν θέτοντας τις προτεραιότητες της περιοχής για την αναζωογόνηση της τοπικής οικονομίας. Μέσα από μιά σειρά συζητήσεων εκ του σύνεγγυς αλλά και διαδικτυακών συζητήσεων και διαβουλεύσεων, οι κάτοικοι είχαν την ευκαιρία να ακούσουν ο ένας τον άλλον, να καταφέρουν να ακουστεί η φωνή τους και να αναπτύξουν ένα κοινό όραμα για τη δημιουργία οικονομικών ευκαιριών και θέσεων εργασίας για τις οικογένειες και τις επιχειρήσεις. Αυτή η μοναδική κοινωνική πρωτοβουλία, είναι από τις μεγαλύτερες δημόσιες διαβουλεύσεις που έγιναν ποτέ. Το ενδιαφέρον timeline του προγράμματος Voices & Choices, ολοκληρώθηκε με το τέλος του 2006 και έτσι καταστρώθηκε ένα πλάνο δράσης με το όνομα “Advance Northeast Ohio”, για να υλοποιήσει τους στόχους.
Το πλάνο αυτό δράσης έχει τέσσερεις τομείς: 1) την ανάπτυξη των υπαρχουσών επιχειρήσεων και την προσέλκυση νέων, 2) την προπαρασκευή των αυριανών εργατών και στελεχών μέσω της εκπαιδευτικής αριστείας, 3) την ανάπτυξη διαμέσου της εθνοτικής και οικονομικής ένταξης σε αντίθεση με τον αποκλεισμό και 4) την κυβερνητική συνεργασία, συνέργεια και επάρκεια.

Αν θέλετε να κάνετε κάποιες πρόχειρες αναγωγές, θα ήταν σαν η μητρόπολη κορίνθου ως ο μέγιστος φιλανθρωπικός οργανισμός της περιοχής μας, από κοινού με άλλες φιλανθρωπικές ή μη κερδοσκοπικές, μη κυβερνητικές οργανώσεις (ξέρετε πχ πόσοι σύλλογοι τυφλών περνούν από το γραφείο μου κάθε λίγο και λιγάκι για να εισπράξουν τη φιλανθρωπία μου;) να χρηματοδοτούσαν ένα πρόγραμμα όπου χιλιάδες κορίνθιοι μέσα από μιά αληθινή διαδικασία διαβουλευτικής δημοκρατίας θα έθεταν τις προτεραιότητες για την οικονομική ανάπτυξη του τόπου, οι οποίες θα ήταν σεβαστές και δεσμευτικές για τον κύριο δήμαρχο, τον κύριο νομάρχη, τον κύριο περιφερειάρχη κοκ.

Μα τι λέω ο τρελός…

Ο διοικητής του νοσοκομείου Κορίνθου κύριος Δ. Κοσμάς, είναι χαρακτηριστική περίπτωση ανθρώπου με ελαστικές ιδεολογικές αρχές! Δεν εξηγείται αλλιώς το πώς διήλθε με ευκολία την είσοδο τριών κομμάτων (ΠΑΣΟΚ, ΚΕΠ, ΝΔ). Εντέλει, βρήκε την όασή του στη ΝΔ, και αυτή κρίνοντάς τον ικανό (σεμνό και ταπεινό κατά μία άλλη έννοια), τον τοποθέτησε στη θέση του διοικητή του νοσοκομείου Κορίνθου. Δημοσιεύματα μάλιστα, τον έφερναν και υποψήφιο για μιά θέση στο ψηφοδέλτιο της ΝΔ στις επόμενες εκλογές. Άλλωστε, στο νοσοκομείο διέπρεψε με το ήθος της διοίκησής του. Τόσο, που η σημερινή Ελευθεροτυπία και το ΠΑΣΟΚ του αφιέρωσαν την απαξία τους (δείτε στη σημερινή Ελευθεροτυπία το άρθρο του έγκριτου δημοσιογράφου Γιώργου Καρελιά, με τον εύστοχο τίτλο “Πάρε κι ΕΣΥ ομόλογα“). Μου είναι αδιάφορο αν ο διοικητής είχε ή δεν είχε την έγκριση του ΔΣ του νοσοκομείου ή αν συμφωνούσε ή όχι η οικονομική υπηρεσία. Αν συνέκρινε δύο απλούς, δεκαδικούς αριθμούς (τα επιτόκια δηλαδή της Τράπεζας της Ελλάδος και των ομολόγων) θα ήξερε ότι βλάπτει τα συμφέροντα του νοσοκομείου. Εκτός και αν δεν είναι σε θέση να συγκρίνει δύο αριθμούς. Αλλά είναι μάλλον βέβαιο ότι μπορεί. Μου είναι επίσης αδιάφορο, αν μετάνιωσε, αυτό αφορά μόνο τη συνείδησή του. Γι αυτό, δεν μου αρκεί η παραίτησή του. Πρέπει να εκδιωχθεί από τη θέση του διοικητή!

Όταν ήμουν μικρός, ένα από τα πράγματα που μου έκαναν αλγεινή εντύπωση στην πόλη, ήταν η μάντρα του σιδηροδρομικού σταθμού κατά μήκος της λεωφόρου Αθηνών. Μάλλον ως κατάλοιπο της κατοχής, είχε θραύσματα γυαλιού ενσωματωμένα στην κορυφή της για να αποτρέπει όποιον θα ήθελε να την πηδήξει. Παρότι η ευρηματικότητα του ανθρώπινου νου έχει προσφέρει εικόνες ασυγκρίτως ανώτερου πόνου, αυτή, θέλετε γιατί ήταν παρούσα, εδώ και όχι αλλού, που να είδα σε ένα περιοδικό ή στην τηλεόραση, θέλετε γιατί δεν είχα ακόμη επισκεφθεί το Νταχάου, ήταν για μένα συνώνυμο της φρίκης. Ευτυχώς, με τα χρόνια, χάθηκε το σύμβολο αυτό της βίας, παρέμεινε όμως αυτό της διαίρεσης του χώρου και των ανθρώπων, η μάντρα!

Από τότε που κατασκευάστηκε η μάντρα, πολύς καιρός έχει περάσει. Πλέον, έχουμε την πολυτέλεια, ως κοινωνία, να αναζητούμε το όμορφο, όχι μόνο το αναγκαίο, ή, όπως είπε ο Brecht “erst kommt das fressen, denn kommt die morale”.

Ακριβώς γι αυτό, θα ήθελα σήμερα από τη θέση αυτή, να προτείνω την κατεδάφισή της. Η θέα της και μόνο, είναι ισχυρό επιχείρημα υπέρ της πρότασής μου. Αλλά θα μπορούσε να είναι και μία ευκαιρία να καλλωπιστεί και να αναδειχθεί ο σιδηροδρομικός σταθμός της πόλης μας. Κατανοώ ότι πρόκειται για ιδιοκτησία και αρμοδιότητα του ΟΣΕ. Αυτό όμως δε σημαίνει ότι δεν μπορούμε να παρέμβουμε, ότι δεν πρέπει να θέσουμε το θέμα, ότι δεν πρέπει ακόμη και να προσφέρουμε μέσα για τη διευκόλυνση της ανάδειξης του σταθμού, που δεν αποκλείεται, με αφορμή τη μάντρα, να λάβει ευρύτερες διαστάσεις για το σταθμό στο σύνολό του. Στο κάτω-κάτω, οι κορίνθιοι εξυπηρετούνται από το σταθμό αλλά τον φιλοξενούν κιόλας σε μιά σχέση που οφείλει να είναι επ’ ωφελεία και των δύο. Τόσο η πόλη και οι κάτοικοί της όσο και ο ΟΣΕ θα μπορούσαν να επωφεληθούν από την αναβάθμιση της εικόνας του σταθμού και η μάντρα είναι ένα καλό σημείο για να ξεκινήσει κανείς.

Μιας και η συζήτηση έχει περιστραφεί τον τελευταίο καιρό γύρω από τον πολιτισμό, έλαβα σήμερα από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Στρατηγικού Σχεδιασμού (ΕΟΣΣ) ένα email που με πληροφορεί για μια ευρωπαϊκή συνδιάσκεψη που θα λάβει χώρα στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας 30, 31 Μαρτίου και 1η Απριλίου 2007, με θέμα

Ξεφυλλίζοντας το πρόγραμμα αντιλήφθηκα πως πρόκειται για μια σπουδαία συνδιάσκεψη, που θα ήταν εγκληματικό να μην παρακολουθηθεί από όσο το δυνατόν περισσότερα μέλη του δημοτικού συμβουλίου. Εγκατέλειψα την αρχική σκέψη να αναρτήσω εδώ το πρόγραμμα γιατί αριθμεί πολλές σελίδες, αλλά μπορείτε να το βρείτε στην ιστοσελίδα του ΕΟΣΣ, στη διεύθυνση αυτή. Πραγματικά αξίζει τον κόπο να το διαβάσει κανείς. Περισσότερο δε τις Ειδικές Θεματικές Συνεδρίες. Κι αν το ΔΣ του Πνευματικού Κέντρου του δήμου μας στελεχώθηκε κατά τρόπο που προκαλεί εύλογα μειδιάματα, η μόνη πλέον λύση είναι να βομβαρδίζεται καθημερινά με αξιόλογες προτάσεις και να του προσφερθεί κάθε χείρα βοηθείας από τους δημοτικούς συμβούλους, μήπως και αντιληφθεί τις ευθύνες που έχει. Δεν κρατάμε βέβαια μεγάλο καλάθι, αλλά και δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι διαφορετικό.

Το Σάββατο 24 Μαρτίου θα γίνει στην Τρίπολη μια συνάντηση δημοτικών συνδυασμών από την Πελοπόννησο με θέμα τη διαχείριση των στερεών αποβλήτων. Το πρόβλημα είναι γνωστό και σοβαρό. Προτάσεις έχουν ήδη κατατεθεί τόσο από τη δική μας Κίνηση Πολιτών όσο και από τρείς δημοτικές κινήσεις της Αρκαδίας. Πιθανόν να ακολουθήσουν και άλλες. Όλες πρακτικά ευθυγραμμίζονται με το κείμενο “ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΜΙΑ ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΓΙΑ ΤΑ ΑΠΟΒΛΗΤΑ, ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ ΜΙΑ ΝΕΑ ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ ΓΙΑ ΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΜΑΣ” της οικολογικής εταιρείας ανακύκλωσης και βασίζονται στη θετική εμπειρία κυρίως του δήμου Ελευσίνας.
Νομίζω πως η προσπάθεια είναι σοβαρή. Πιστεύω επίσης πως επειδή το πρόβλημα είναι πολύ μεγάλο, η δημοτική αρχή δεν έχει την πολυτέλεια να αγνοεί καμία φωνή, καμία πρόταση, καμία χείρα βοήθειας από όπου κι αν προέρχεται. Η παρουσία εκπροσώπου της πλειοψηφίας στη συνάντηση, είναι κατά τη γνώμη μου επιβεβλημένη.

Θα ήθελα να απευθύνω δημόσια ένα ερώτημα προς την Κίνηση Πολιτών:
Είναι η Κίνηση εις γνώσιν της πρωτοβουλίας του συνδυασμού “Πρωτοβουλία για τη Θεσσαλονίκη” του οποίου ηγήθηκε στις τελευταίες εκλογές ο Γιάννης Μπουτάρης, και η οποία αποσκοπεί στη δικτύωση και συνεργασία των ανεξάρτητων δημοτικών κινήσεων ανά την Ελλάδα; Έλαβε η Κίνηση την επιστολή-πρόσκληση για συμμετοχή που απέστειλε ο Γ. Μπουτάρης σε όλους τους ανεξάρτητους δημοτικούς συνδυασμούς και την οποία μπορεί να διαβάσει όποιος επιθυμεί, παρακάτω;
Αν ναι, ποια είναι η θέση της Κίνησης;

ΔHMOTIKH KINHΣH «ΠPΩTOBOYΛIA ΓIA TH ΘEΣΣAΛONIKH»

Aγαπητοί φίλοι/φίλες,

Με την επιστολή μας αυτή θέλουμε να δώσουμε συνέχεια στο εγχείρημα για δικτύωση/συνεργασία των ανεξάρτητων δημοτικών κινήσεων σε πανελλαδικό επίπεδο. H ιδέα γι’ αυτό το εγχείρημα προέκυψε ως κοινός προβληματισμός από τις κοινωνικές διεργασίες και τα αποτελέσματα προηγούμενων αλλά ιδιαίτερα των τελευταίων αυτοδιοικητικών εκλογών, που έδειξαν ότι:

Α) Ένα ολοένα αυξανόμενο ποσοστό πολιτών παρουσιάζει την τάση να αποδεσμεύεται από την κηδεμονία κομματικά «χρισμένων» σχημάτων.

B) Πολλά ανεξάρτητα αυτοδιοικητικά σχήματα γνώρισαν αυξημένη κοινωνική αποδοχή και σημείωσαν αξιόλογη εκλογική επιτυχία.

Γ) Ένας μεγάλος αριθμός ενεργών πολιτών που ενθάρρυναν, στελέχωσαν και στήριξαν αυτά τα σχήματα έχει τη βούληση να συνεχίσει αυτό το εγχείρημα, που φαίνεται να έχει μέλλον και προοπτική, καθώς αντιμετωπίζεται θετικά από τις τοπικές κοινωνίες, στις οποίες άλλωστε και απευθύνεται.

Mε βάση τα παραπάνω καταθέτουμε κάποιες πρώτες σκέψεις κυρίως για θέματα οργάνωσης και συνεργασίας.

1) Στο επίπεδο των αρχών: Aφετηριακές αρχές προτείνουμε να είναι α) η ανάδειξη της τοπικότητας ως διαφορετικότητας και ιδιαιτερότητας αλλά και το υπερτοπικό ως ελεύθερη και πολύχρωμη σύνθεση των επιμέρους τοπικοτήτων, β) η κατοχύρωση της ανεξαρτησίας απέναντι στο κράτος, τις κυβερνήσεις και τα κόμματα (αλλά και η συνεργασία μαζί τους από θέσεις αυτονομίας), γ) η ενίσχυση της κοινωνίας των ενεργών πολιτών.

2) Στο επίπεδο της οργάνωσης και της συνεργασίας: Eίναι ανάγκη να ανιχνευτούν εκείνα τα οργανωτικά σχήματα που θα εξασφαλίζουν δημοκρατία, διαφάνεια, ευελιξία και αποτελεσματικότητα.

Φαίνεται πως στις μέρες μας το σχήμα της δικτυακής οργάνωσης και συνεργασίας είναι το πιο πρόσφορο για να εξυπηρετήσει τα παραπάνω.

Tι εξασφαλίζει η δικτυακή οργάνωση-συνεργασία:

Σε αντίθεση με το ιεραρχικό, πυραμιδοειδές και συγκεντρωτικό σχήμα της κεντρικής (κρατικής και κομματικής) διοίκησης, το δίκτυο προωθεί:

* Tην ισοτιμία, τη διαφάνεια, τη δημοκρατία, τη συμμετοχή και τη λήψη συναινετικών αποφάσεων στο χαμηλότερο δυνατό επίπεδο.
* Tη διαρκή ροή πληροφοριών/ιδεών/απόψεων.
* Tη δυνατότητα συνεργασιών/κοινών δράσεων σε τοπικό, πανελλαδικό αλλά και ευρύτερο επίπεδο.
* Tην αλληλογνωριμία και την επικοινωνία.
* Tην ενδυνάμωση της φωνής της ανεξάρτητης και ακηδεμόνευτης τοπικής αυτοδιοίκησης που γίνεται έτσι ισχυρός παίκτης στα αυτοδιοικητικά πράγματα της χώρας και υπολογίσιμος συνομιλητής σε εθνικό επίπεδο και –μελλοντικά- σε υπερεθνικούς σχηματισμούς (EE).
* Tη διαπαιδαγώγηση του δημότη-πολίτη σε μια κουλτούρα ισότιμης, υπεύθυνης συμμετοχής και δράσης, που ενισχύει την πρωτοβουλία και τη συλλογικότητα και ενδυναμώνει την (ισχνή στην Eλλάδα) κοινωνία των υπεύθυνων και ανεξάρτητων πολιτών.

Για τη συνέχεια προτείνουμε την πύκνωση των επαφών μας προκειμένου α) να συνδιαμορφώσουμε ένα κοινό πλαίσιο αρχών, οργάνωσης και δράσης, β) να ξεκινήσουμε μια καμπάνια ενημέρωσης για τα σχέδιά μας και γ) να προχωρήσουμε το συντομότερο σε μια πανελλαδική συνάντηση ανεξάρτητων σχημάτων.

YΓ.: Παρακαλώ στείλτε την απάντησή σας το ταχύτερο δυνατό (και συγγνώμη για την καθυστέρηση).

Mε εκτίμηση

Γιάννης Mπουτάρης

Ένας αναγνώστης του ιστολογίου, σχολιάζοντας προηγούμενο άρθρο έθεσε το θέμα του πολιτισμού και ζήτησε προτάσεις επ’ αυτού. Βέβαια, μέσα από τα άρθρα αυτού του ιστολογίου έχουν κατατεθεί ήδη αρκετές και ιδιαίτερα σημαντικές προτάσεις. Αλλά η προτροπή με έκανε να ασχοληθώ ιδιαίτερα με το θέμα και έτσι θα καταθέσω σήμερα άλλη μία πρόταση, ελπίζω σημαντική.
Προτείνω την καθιέρωση του θεσμού ενός καλλιτεχνικού φεστιβάλ κάθε 2 ή 3 χρόνια. Αλλά όχι με συναυλίες, λαϊκούρες και τα συναφή, όχι ‘άρτον και θεάματα’, αλλά αληθινή, πρωτότυπη, ποιοτική καλλιτεχνική δημιουργία, επί συγκεκριμένων θεματικών ενοτήτων. Πχ αρχαία και νεότερη ναυπηγική τέχνη – η κορινθιακή τριήρης. Ή, αρχαία κορινθιακή ποίηση και σύγχρονη ποιητική δημιουργία. Ή, η οικολογική διάσταση της αρχαίας κορινθιακής κεραμικής τέχνης – τα μελανόμορφα αγγεία.
Ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους διανοητές, ο Jürgen Habermas, περιγράφει στο βιβλίο του με τίτλο ‘Η Δομική Μεταμόρφωση της Δημόσιας Σφαίρας’ (The Structural Transformation of the Public Sphere, 1989) το πώς μέσα από τα καφενεία του 17ου αιώνα ξεπήδησε, εν μέσω δημόσιων συζητήσεων και διαμαχών, ο μοντέρνος, δημοκρατικός δημόσιος χώρος και κατ’ επέκτασιν η σύγχρονη μορφή της δημοκρατίας. Αλλά είναι σημαντικό να υπομνήσουμε ότι οι πρώτες δημόσιες αντιπαραθέσεις που περιγράφει ο Habermas, είχαν καλλιτεχνικό και φιλολογικό αντικείμενο και όχι πολιτικό. Έτσι, η γέννηση της σύγχρονης δημοκρατίας, δεν ξεκίνησε ως προσπάθεια περιγραφής των δικαιωμάτων του ανθρώπου απέναντι στην εξουσία, αλλά ως προσπάθεια ανάλυσης καλλιτεχνικών αξιών, οι οποίες εμπεριείχαν και οδηγούσαν έτσι στα δικαιώματα του ανθρώπου. Παρόμοια αντιστοιχία υφίσταται και στην αρχαία αθηναϊκή δημοκρατία και ερμηνεύει την χωρική και χρονική ταύτιση του απόγειου της τέχνης και των γραμμάτων με τη διαμόρφωση του δημοκρατικού πολιτεύματος. Είναι οι τέχνες λοιπόν που οδηγούν αρχικά στη δημοκρατία και όχι το αντίθετο.
Ιδού λοιπόν πεδίον δόξης λαμπρόν για όσους πραγματεύονται τα του πολιτισμού στο δήμο μας. Τι θα λέγατε να είχαμε κάθε τρία χρόνια ένα φεστιβάλ αφιερωμένο σε μιά θεματική ενότητα; Να καλούσαμε διάσημους έλληνες και ξένους διανοητές και καλλιτέχνες, να οργανώναμε δημόσιες διαλογικές αντιπαραθέσεις, κύκλους καλλιτεχνικής δημιουργίας σε υπαίθριους χώρους, συνεδρίες διαβουλευτικής δημοκρατίας, διαγωνισμούς έργων τέχνης κοκ;
Έτσι όμως κινδυνεύουμε να αντιληφθούμε τελικά ότι ο χώρος που ζούμε δεν είναι απλά μιά γεωλογική διαμόρφωση με την οποία εξοικειωθήκαμε αφού ζούμε εδώ, αλλά ένα πλέγμα αξιών, ένα κοινό ηθικό ιδεώδες που μπορεί να φέρνει κάποτε αντιμέτωπους πρόσωπο με πρόσωπο τον σύγχρονο κορίνθιο πολίτη και τον κεραμοποιό της αρχαιότητας. Θυμίζει έντονα την πάλη του Σεφέρη να ‘συναντήσει’ το βασιλιά της κοντινής μας, Ασίνης:

«Ασπιδοφόρος ο ήλιος ανέβαινε πολεμώντας
κι από το βάθος της σπηλιάς μιά νυχτερίδα τρομαγμένη
χτύπησε πάνω στο φώς σάν τη σαΐτα πάνω στο σκουτάρι:
“Ασίνην τε Ασίνην τε…”. Νά’ ταν ο βασιλιάς της Ασίνης
που τον γυρεύουμε τόσο προσεχτικά σε τούτη την ακρόπολη
αγγίζοντας κάποτε με τα δάκτυλά μας την αφή του πάνω στις πέτρες.»

Πρόκειται για ένα ιδεώδες που ενώνει όλους τους ανώνυμους ΠΟΛΙΤΕΣ αυτού του τόπου, αδιάφορα από χρόνο και μας προσφέρει σαν διαμαντικό, έναν νέο τρόπο αντίληψης της ζωής, και άρα ένα νέο τρόπο ζωής.
Επικίνδυνα πράγματα…