MyStigma

1. Αρχική
2. Πολιτική
3. Υγεία
4. Πολιτισμός
5. Πόλη
6. About
7. Επικοινωνία

ενημερωτικο δελτιο

πνευματικο κεντρο δημου λουτρακιου – περαχωρασ

Το Πνευματικό – Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Λουτρακίου –

Περαχώρας και η Επαγγελματική Θεατρική Παιδική Σκηνή

παρουσιάζουν το έργο του Αντουάν ντε Σαίντ Εξυπερύ

«Ο Μικρός Πρίγκιπας»

Το Πνευματικό – Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Λουτρακίου – Περαχώρας αναγγέλλει την ίδρυση Επαγγελματικής Θεατρικής Παιδικής Σκηνής στην αμφιθεατρική αίθουσα του Αλεξάνδρειου Δημοτικού Συνεδριακού – Πολιτιστικού Κέντρου.

Η πρωτοβουλία αυτή αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης προσέγγισης για ποιοτικότερη εκπαίδευση των παιδιών της προσχολικής και σχολικής ηλικίας και παράλληλα ισχυρό κίνητρο για διακεκριμένους επαγγελματίες του χώρου να επιλέξουν ως τόπο εργασίας και καλλιτεχνικής δράσης μια πόλη της επαρχίας.

Τις παιδικές παραστάσεις εγκαινιάζει το αριστούργημα του Antoine de Saint Exupéry «Ο Μικρός Πρίγκιπας», ενός εκ των δημοφιλέστερων έργων στην ιστορία της παγκόσμιας παιδικής λογοτεχνίας.

Συντελεστές παράστασης: Μετάφραση – Διασκευή: Μίμης Κουγιουμτζής. Σκηνοθεσία: Τάκης Τσαρτσιταλίδης. Σκηνικά – Κοστούμια: Ξένια Χαρίτωνος. Μουσική Επιμέλεια: Βασίλης Πιερρακέας. Παίζουν: Άγγελος Βλάσσης, Ευαγόρας θεοδοσίου, Γωγώ Ξανθάκη, Γιώργος Μοσκιού, Στέφανος Παϊζης, Ευτυχία Πανουτσοπούλου, Σωτήρης Πανταζής, Ελένη Σακούλη. Συμμετέχουν οι ηθοποιοί: Μαργαρίτα Αλεξίου, Μαργαρίτα Παυλοπούλου – Φόρτη, Ελένη Πετροπούλου, Σπύρος Φλώρος. Οι προγραμματισμένες παραστάσεις (Δευτέρα έως και Παρασκευή από τις 10.30 έως τις 12.00 για τα σχολεία και Κυριακές στις 11.00 για όλους τους υπόλοιπους) θα ξεκινήσουν την Τετάρτη 10 Οκτώβρη και θα διαρκέσουν έως τις 10 Δεκέμβρη.

Την φετινή παράσταση υπολογίζεται να παρακολουθήσουν περισσότεροι από 10.000 μαθητές του νομού Κορινθίας και όμορων νομών. Κόστος εισιτηρίου: 5,00 €.

Πνευματικό – Πολιτιστικό Κέντρο

Υπεύθυνη Θεατρικής Σκηνής: κα Ειρήνη Γκιώνη

Οδός Κολοκοτρώνη 17, Τ.Κ. 20300 Λουτράκι

Τηλ & Φαξ : 2744 0 65619

e-mail : pneumlou@otenet.gr

Τμήμα Επικοινωνίας & Δημ. Σχέσεων Δ.Α.Ε.Τ “Λουτράκι»
Υπεύθυνη: κα Ντίνα Κίτσου
Τηλ: 2744 0 21124, Κινητό: 6977 572 595
e – mail: Ntina .kitsou@ gmail .com

————————————————————————————————-
Στην πόλη μας, για να δούμε κάτι τέτοιο, πρέπει πρώτα να …φτάσει, ο Φλεβάρης!!! Έξοχα!

Η εφημερίδα “ΕΘΝΟΣ” τα λέει όλα σε άρθρο της με τίτλο ‘Όνειδος‘.
Εξίσου καλά τα λέει και ο Νίκος Δήμου σε άρθρο με τον εύστοχο τίτλο ‘Επανίδρυση ή Κατάρρευση;‘

Εμείς από την πλευρά μας, ως πολίτες, περιμένουμε:

1) πότε θα σοβαρευτεί ο πρωθυπουργός και η κυβέρνηση και αντί για θεωρίες συνωμοσίας να συντονίσουν επιτέλους το έργο της πυρόσβεσης,
2) πότε θα ακούσουμε από υπεύθυνα χείλη, όχι το μοίρασμα ψιχίων στους πυρόπληκτους, αλλά την εξασφάλιση κεφαλαίων από συγκεκριμένους φόρους για ένα ταμείο για την προστασία και την αναγέννηση του περιβάλλοντος σε μόνιμη βάση και άσχετα από την επικαιρότητα,
3) πότε η αντιπολίτευση θα οργανώσει εκδηλώσεις υπέρ του περιβάλλοντος και κατά της κυβερνητικής αφασίας. Όταν θα σβήσουν οι φωτιές; Όταν θα έχουν ήδη γίνει οι εκλογές; Οι πολιτικές εκδηλώσεις δεν είναι καπήλευση του εθνικού δράματος, είναι αυτονόητη βασική υποχρέωση της αντιπολίτευσης. Επιτέλους, ας πάψει (όλη) η αντιπολίτευση να αυτοευνουχίζεται!!

Αν δεν έχετε επισκεφθεί ποτέ την ιστοσελίδα του Αγίου Θωμά Βοιωτίας, κάντε μια βόλτα εκεί. Θα τρίβετε τα μάτια σας με μια μικρή Κοινότητα με Κ κεφαλαίο. Οι πολιτιστικές τους εκδηλώσεις, οι δεσμοί των παιδιών με τους δασκάλους αλλά και την κοινότητα, η εφαρμογή της ανακύκλωσης και τόσα άλλα, θα σας κάνουν να τους βγάλετε το καπέλο!
Ας δούμε μερικά. Τα κείμενα αντιγράφηκαν από την ιστοσελίδα.
Την Τρίτη 5 Ιουνίου 2007 έλαβε χώρα εκδήλωση για την Πολυπολιτισμικότητα.
Κι αν διαφέρουμε…Ενδιαφερόμαστε…
Το θεατρικό έργο ‘ΟΔΥΣΣΕΒΑΧ’ της Ξένιας Καλογεροπούλου οργάνωσαν και παρουσίασαν δάσκαλοι και μαθητές του Δημοτικού Σχολείου. Μια εξαιρετικά καλοδουλεμένη παράσταση με ωραία σκηνικά και κουστούμια και απολαυστική εκτέλεση των ρόλων από τους μαθητές. Ακολούθησε παρουσίαση χορών από χώρες όπως: Αλβανία, Ρουμανία, Τουρκία, Ρωσία Ισπανία, Γαλλία, Ινδία. Η εκδήλωση χρηματοδοτήθηκε από το Γ’ Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης και συγκεκριμένα από το έργο: ‘Εφαρμογή προγραμμάτων που προωθούν την ισότητα στην κοινωνία – Καλλιπάτειρα’.
Αξιέπαινη προσπάθεια και μπράβο σε όσους μόχθησαν για να πετύχουν αυτό το αποτέλεσμα με τις ευχές να υπάρχει και συνέχεια.

Η εκδήλωση ήταν προγραμματισμένη να γίνει στον αύλειο χώρο του σχολείου, αλλά οι καιρικές συνθήκες δεν το επέτρεψαν και έτσι έγινε στο εσωτερικό του σχολείου. Η ατυχία αυτή ανέδειξε και την έλλειψη στον τόπο μας ενός τέτοιου πολυχώρου, κατάλληλου για εκδηλώσεις, καθώς αρκετός κόσμος εκτός της ορθοστασίας δεν είχε ορατότητα στην σκηνή.

Την Πέμπτη 14 Ιουνίου 2007 η Στ’ Τάξη του Δημοτικού Σχολείου παρουσίασε το θεατρικό έργο “Ο Μικρός Πρίγκηπας” του Antoine de Saint-Exupéry στο προαύλιο του Σχολείου. Η παράσταση ήταν αποχαιρετιστήρια τόσο για τη σχολική χρονιά, όσο και για τον διευθυντή του Δημοτικού Σχολείου Κο Νίκο Παφύλη, ο οποίος συνταξιοδοτήθηκε.

Οι συγκρίσεις ανώφελες…

Διαβάζω πως το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, σε συνεργασία με το Δήμο Κόνιτσας και με την οικονομική υποστήριξη της ΤΕΔΚ Ιωαννίνων, διοργανώνει έναν κύκλο θερινών σεμιναρίων με θέμα «Ανθρωπολογία, Εθνογραφία και Συγκριτική Λαογραφία του Βαλκανικού Χώρου» στην Κόνιτσα, από τις 30 Ιουλίου έως τις 12 Αυγούστου 2007. Στο Δελτίο Τύπου του πανεπιστημίου Ιωαννίνων αναφέρεται (τα έντονα στοιχεία δικά μου):

«στο σεμινάριο θα συμμετάσχουν 100 τελειόφοιτοι και μεταπτυχιακοί φοιτητές από διάφορες χώρες και θα διδάξουν 20 καθηγητές από ελληνικά, βαλκανικά και ευρωπαϊκά πανεπιστήμια. Ο Δήμος της Κόνιτσας θα καλύψει τη φιλοξενία φοιτητών και διδασκόντων. Όλοι οι διδάσκοντες προσφέρουν τις υπηρεσίες τους εθελοντικά.»

Μάλιστα. Ο Δήμος Κόνιτσας. Μια πόλη που ο πληθυσμός της μετά βίας αγγίζει τους 3.000 κατοίκους. Ένας δήμος 7.000 κατοίκων. Μακριά από πολυσύχναστους οδικούς άξονες και μητροπολιτικά κέντρα.
Είναι σημαντικό να καταλάβει ο δήμαρχος (και λέω ο δήμαρχος και όχι η πλειοψηφία γιατί φαίνεται πως επιβάλλει την ενός ανδρός αρχή) ότι η πόλη μας έχει πολύ υψηλότερες απαιτήσεις στο χώρο των γραμμάτων και του πολιτισμού από συναυλίες λαϊκής μουσικής. Τι προσφέρουν οι τελευταίες; Αφού όποιο ραδιόφωνο κι αν ανοίξεις λαϊκά ακούς. Χάθηκε ο κόσμος να συνεργαστεί με τη σχολή κοινωνικής και εκπαιδευτικής πολιτικής που εδρεύει στην πόλη μας και να διοργανώσει κάτι εξίσου ενδιαφέρον; Δεν τον ενδιαφέρει να επισκεφθούν την πόλη μας έλληνες και ξένοι ακαδημαϊκοί και φοιτητές; Να παραχθεί μια είδηση που θα ταξιδέψει μακριά μεταφέροντας το όνομα της πόλης μας; Που θα μνημονεύεται στα επιστημονικά fora;
Αλλά φαίνεται ότι η ικανότητα διάκρισης ανάμεσα στα εφήμερα γεγονότα με ανύπαρκτη προστιθέμενη αξία και στα ιστορικά -για την τοπική μας κοινωνία- γεγονότα που θα προσθέσουν στη συλλογική μας παιδεία και στο συλλογικό μας ήθος, είναι πέραν των προδιαγραφών μας.

Το Φεστιβάλ Όπερας της Αρχαίας Κορίνθου ξεκίνησε το καλοκαίρι του 2003. Τη διοργάνωσή του ανέλαβαν η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Κορινθίας και το Λυσίππειο Πνευματικό Κέντρο. Σκοπός του ήταν η αξιοποίηση του αρχαιολογικού χώρου της Αρχαίας Κορίνθου μέσω της παρουσίασης λυρικών έργων με θεματολογία εμπνευσμένη από την Αρχαία Ελλάδα.
Την εναρκτήρια χρονιά (2003) παρουσιάστηκε ο “Ορέστης” του Handel σε πανελλήνια πρεμιέρα (η φωτο είναι από αυτήν την παράσταση), ενώ το 2005 η “Αριάδνη στην Κρήτη” επίσης του Handel, (κι αυτή σε πανελλήνια πρεμιέρα), καθώς και η “Ολυμπιάδα” του Paisiello σε πρώτη παγκόσμια αναβίωση μετά το 1746 (για όσους μπορούν να εκτιμήσουν τι σημαίνει αυτό).
Φέτος, μετά από 4 χρόνια, η νομαρχία και το Λυσίππειο δεν χρηματοδότησαν μία έστω παράσταση, για να μη χαθεί η συνέχεια ενός εμπνευσμένου πολιτιστικού θεσμού, που διαφημίζει τον τόπο και τον πολιτισμό μας στα 4 σημεία του κόσμου, ενώ ταυτόχρονα αποτελεί όαση για κάθε φίλο της μουσικής και του θεάτρου στο δήμο μας.
Ο θεσμός αυτός είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα λειτουργίας των πραγμάτων εν Ελλάδι. Κάποιοι άνθρωποι με γνώση, ευαισθησία, ταλέντο και μεράκι, εν προκειμένω η κορίνθια μεσόφωνος Μαίρη Έλλεν Νέζη, στην οποία θα αφιερώσουμε σύντομα ένα post, ξοδεύουν χρόνο, ενέργεια και ίδια κεφάλαια για να στήσουν ένα γεγονός, ακόμη καλύτερα, έναν θεσμό. Καταφέρνουν για λίγο να βρουν συμπαράσταση από τους πολιτειακούς θεσμούς (που πιό πολύ ενδιαφέρονται για τις δημόσιες σχέσεις και λιγότερο για τον πολιτισμό) και κατόπιν προδίδονται. Μένουν ξεκρέμαστοι, απογοητεύονται, κάποτε χάνουν το κουράγιο τους και αποσύρονται. Στο τέλος είναι τυχεροί όσοι δεν εισπράττουν λοιδωρίες του τύπου “αυτοί οι καλλιτέχνες είναι ιδιότροποι, παράξενοι, κάπου χάνουν!”
Από την άλλη μεριά, ο δήμος μας χρηματοδοτεί συναυλίες με λαϊκή μουσική στην κεντρική πλατεία της πόλης. Αντί να αγκαλιάσει, να διεκδικήσει τη -θετή έστω- πατρότητα του φεστιβάλ, αντί να δώσει μάχες με την αφασία του νομάρχη, την αδιαφορία του υπουργείου πολιτισμού και την πολιτιστική υποβάθμιση της χώρας από την κυβέρνησή της (δείτε αυτό και αυτό πχ), μας σερβίρει φτηνά μουσικά προϊόντα, συμβατά απολύτως με το χαλβά των μικροπωλητών που κατακλύζουν τον πέριξ της πλατείας χώρο κάθε που στήνεται συναυλία.
Αυτή η εξίσωση προς τα κάτω είναι τραγική. Λειτουργεί ουσιαστικά σαν εκβιασμός προς όποιον θρώσκει προς τα άνω, να συμμορφωθεί ή να φύγει. Αλλά υπάρχουν και πολίτες που χρειάζονται άλλου τύπου ‘οξυγόνο’ και δεν είναι διατεθειμένοι να χαρίσουν ούτε την παιδευτική διάσταση του πολιτισμού ούτε την απόλαυση της τέχνης στις ανώτερες μορφές της. Αυτοί οι πολίτες, έχουν δικαίωμα να στηρίζουν και να απολαμβάνουν θεσμούς σαν το Φεστιβάλ Όπερας της Αρχαίας Κορίνθου. Το ερώτημα όμως είναι αν υπάρχει στο δήμο και τη νομαρχία πολιτιστική πολιτική ή μόνο δημόσιες σχέσεις.

Σκέπτομαι αν μπορούμε να κάνουμε κάτι περισσότερο για να δείξουμε την ασέβειά μας προς το μνημείο που του έμελλε να υποστεί την ύβριν των νεοελλήνων!

Οι φωτογραφίες είναι του συμπολίτη μας και εξαίρετου φωτογράφου Βασίλη Ψωμά για τα πρακτορεία APA (Athens Photo Agency) και EPA (European PhotoPress Agency).

Η φωτογραφία είναι του συμπολίτη μας και εξαίρετου φωτογράφου Βασίλη Ψωμά για τα πρακτορεία APA και EPA

Αντιγράφω από το in.gr (17/07/2007, 20:26)

“Η φωτιά στην Κόρινθο ξέσπασε λίγο μετά τις 3 το μεσημέρι της Τρίτης και εκτιμάται ότι ξεκίνησε από τη χωματερή της Ακροκορίνθου. Λόγω των ισχυρών ανέμων, η φωτιά πήρε γρήγορα μεγάλες διαστάσεις και επεκτάθηκε σε μια ακτίνα έξι χιλιομέτρων. Καθυστερημένη ήταν η επέμβαση των πυροσβεστικών από γη και αέρα.

Η φωτιά γρήγορα έφτασε μέχρι το κάστρο της Ακροκορίνθου, εντός του οποίου βρίσκονταν την ώρα εκείνη περίπου 20 τουρίστες. Οι άνδρες της Πυροσβεστικής κατάφεραν να τους απομακρύνουν από το σημείο, αλλά ένας εξ αυτών εγκλωβίστηκε στις φλόγες, με αποτέλεσμα να υποστεί εγκαύματα στα χέρια και το πρόσωπο. Ο τραυματίας πυροσβέστης μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο Ελευσίνας, όπου λειτουργεί μονάδα εγκαυμάτων.

Οι φλόγες έφτασαν ως το δρόμο και πολλοί οδηγοί εγκλωβίστηκαν στην εθνικό οδό Κορίνθου – Τρίπολης. Η Τροχαία αναγκάστηκε, καθυστερημένα, να ρίξει τις μπάρες, προκειμένου οι οδηγοί να μπορέσουν να γυρίσουν πίσω και να ξεφύγουν από τον πύρινο κλοιό. Η κυκλοφορία εξετράπη στο αντίθετο ρεύμα.

Στις 9 το βράδυ η φωτιά στην αρχαία Κόρινθο μαινόταν ανεξέλεγκτη. Η κυκλοφορία στην εθνική οδό από Κόρινθο προς Τρίπολη εκτρεπόταν στο 95ο χιλ. και δοεξαγόταν από την παλαιά εθνική οδό Κορίνθου – Αργους – Τριπόλεως. Η κυκλοφορία των αυτοκινήτων στην εθνική οδό Κορίνθου – Πατρών διεξαγόταν κανονικά.”

Αν είναι αλήθεια ότι η φωτιά ξεκίνησε από τη χωματερή, πείτε μου, ποιός είναι στην περίπτωσή μας ο κύριος της φωτογραφίας;

Η pop art είναι μια μορφή εικαστικής τέχνης που ενσωματώνει δημοφιλή στοιχεία από τη λαϊκή κουλτούρα, όπως τα κόμικς και οι διαφημίσεις, σε αντίθεση με τις θεωρούμενες ως ελιτίστικες παλαιότερες τεχνοτροπίες. Αποπειράται να καταδείξει μια τρέχουσα εικόνα της κοινωνίας, όχι για να την κατακρίνει ή να την υπερασπιστεί, αλλά για να την περιγράψει. Ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της αμερικανικής pop art, μαζί με τον Andy Warhol, είναι ο Roy Lichtenstein.
Ο εγκυρότερος ίσως μελετητής του έργου του (και ταυτόχρονα αυτός που έδωσε το όνομα σε αυτήν την τεχνοτροπία), ο Lawrence Alloway, αναφέρει ότι ο Lichtenstein εμπνεύστηκε τον πίνακα που βλέπετε και ο οποίος απεικονίζει το ναό του Απόλλωνα στην αρχαία Κόρινθο, ενώ γευμάτιζε σε ένα εστιατόριο που είχε σταμπαρισμένους πολλούς μικρούς παρθενώνες στους τοίχους του. Ο Lichtenstein έγινε διάσημος για την ιδιαίτερη πουαντιλιστική του τεχνική που δεν είναι παρά αυτή των κόμικς (benday dots). Ζωγραφίζοντας σε τεχνοτροπία κόμικ το ναό του Απόλλωνα, ο καλλιτέχνης καταγράφει τον τρόπο με τον οποίο τα ΜΜΕ σήμερα, χρησιμοποιούν κλασικές φόρμες για να απευθυνθούν στο κοινό. Όπως ακριβώς επισημαίνει ο Alloway, “οι αρχαιότητες ή η ιστορία από τη μιά πλευρά, και η εικόνα μιας μηχανοποιημένης διαδικασίας από την άλλη, ενώνονται και αυτό είναι ακριβώς το είδος του αποτελέσματος που ο Lichtenstein απολαμβάνει” (Lawrence Alloway: Roy Lichtenstein, p 49). Ο Lichtenstein πιθανώς παρωδεί τον τρόπο που τα ταξιδιωτικά πρακτορεία, κραδαίνοντας εικόνες μνημείων, προωθούν έναν τουρισμό μεμονωμένων προορισμών (και όχι ένα ταξίδι στην ιστορία και τη γεωγραφία) που είναι πιο εύπεπτος για τον ανυποψίαστο τουρίστα και άρα πιο αποτελεσματικός με επιχειρηματικούς όρους.
Επίσης, δεν είναι μάλλον τυχαίο, που το κίτρινο χρώμα του προσκηνίου, θυμίζει τόσο έντονα ‘χρυσό οδηγό’.
Ο πίνακας είναι του 1964. Από τότε μέχρι σήμερα, τι έχουμε ή δεν έχουμε κάνει για να κατανοήσουμε τον τρόπο που λειτουργεί η βιομηχανία που λέγεται ‘τουρισμός’ από πλευράς μάρκετινγκ; Πώς μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αυτόν τον Lichtenstein και άλλα έργα για να βελτιώσουμε και να επικαιροποιήσουμε το ‘προϊόν’ μας;