MyStigma

1. Αρχική
2. Πολιτική
3. Υγεία
4. Πολιτισμός
5. Πόλη
6. About
7. Επικοινωνία

Είπα να μη σχολιάσω (κι εγώ) το περίφημο debate. Τα έγραψαν καλά πολλοί δημοσιογράφοι και ιστολόγοι. Θα κάνω μόνο ένα σχόλιο: μου φάνηκε πως τις καλύτερες εντυπώσεις (προφανώς για τα δικά μου γούστα) άφησε ο συνδυασμός Γιώργου Παπανδρέου και Αλέκου Αλαβάνου. Λέτε να τον δούμε και μετεκλογικά; Ας φωνάζει όσο θέλει ο Αλαβάνος και οι σύντροφοί του ότι δεν συζητά συνεργασία. Αν τώρα έλεγε κάτι διαφορετικό, ο ΣΥΡΙΖΑ θα κινδύνευε να μείνει εκτός βουλής. Αλλά κι αν δεν συνεργαστεί στο υποθετικό σενάριο που το ΠΑΣΟΚ βγει πρώτο κόμμα αλλά χωρίς αυτοδυναμία, πάλι τον ίδιο κίνδυνο θα διατρέξει, αφού από κάποιους θα θεωρηθεί υπεύθυνο όχι μόνο για την ακυβερνησία, αλλά και για τη νέα ευκαιρία στη ΝΔ να κερδίσει.
Καλά όλα αυτά, αλλά κάναμε την υπόθεση ότι το ΠΑΣΟΚ θα τερματίσει πρώτο. Αυτό κρίνω πως είναι δύσκολο να συμβεί. Όχι απλά γιατί η συσπείρωση του ΠΑΣΟΚ στις μετρήσεις, μαθαίνω πως είναι χαμηλή και υπολείπεται αυτής της ΝΔ, αλλά για ένα λόγο που εγώ κρίνω ως ιδιαίτερα σημαντικό: οι έλληνες πολίτες καλώς ή κακώς επένδυσαν το 2004 στη ΝΔ. 3,5 μόλις χρόνια αργότερα, ελάχιστοι είναι σε θέση να παραδεχθούν ανοιχτά πως έκαναν λάθος. Όχι γιατί η κυβέρνηση δεν τους έδωσε αρκετές αφορμές (ίσα-ίσα, η ανικανότητά της πιστεύω πως θα μείνει μνημειώδης), αλλά καθαρά από ένα συνδυασμό εγωισμού (δεν παραδεχόμαστε εύκολα τα λάθη μας) και κακής γνώμης για το ΠΑΣΟΚ. Κι αν για το πρώτο το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να κάνει τίποτα, για το δεύτερο δυστυχώς δεν έκανε όσα έπρεπε. Πχ να καταργήσει τις τοπικές οργανώσεις οι οποίες στην πλειοψηφία τους στελεχώνονται από ικανότατους ανθρωποδιώχτες που προσδίδουν μόνο αρνητική προστιθέμενη αξία στο κίνημα. Γι αυτό, όπως λένε οι πληροφορίες μου, η ‘πατάτα’ με τη Φώφη κόστισε στο ΠΑΣΟΚ σχεδόν όσο κόστισαν οι πυρκαγιές στην κυβέρνηση. Ας κάηκε η χώρα. Με την κυβέρνηση οι πολίτες είναι ακόμη επιεικείς, με το ΠΑΣΟΚ όχι. Έτσι, όπως εύστοχα παρατήρησε ο Λαπούτα, είναι ικανοί να επιλέξουν και πάλι τον άνθρωπο που δεν έκαψε όλη τη χώρα (ακόμα). Που δεν εξάντλησε, ακόμα, τον πλουτισμό όλων των κουμπάρων. Που δεν διέλυσε, ακόμα, όλους τους θεσμούς που η χώρα είχε κατακτήσει με μεγάλη δυσκολία (ΑΣΕΠ, ΕΣΥ, Πανελλαδικές εξετάσεις, Ανεξάρτητες Αρχές όπως η ΑΔΑΕ, κοκ). Που δαπάνησε, ήδη, σε χρόνο ρεκόρ, όλο το κύρος που αποταμίευσε μια χώρα που μπήκε στην ΟΝΕ, διοργάνωσε Ολυμπιακούς Αγώνες και εξάρθρωσε την τρομοκρατία.
Το ψυχολογικό αυτό τοπίο όμως, κρίνω πως θα ανατραπεί εκ βάθρων την επομένη των εκλογών. Αν επικρατήσει η ΝΔ, πολύ σύντομα, ίσως και λίγες εβδομάδες μετά τις εκλογές, θα πατώσει στις δημοσκοπήσεις και θα οδηγηθούμε γρήγορα σε εκλογές. Αν επικρατήσει το ΠΑΣΟΚ, ή θα φύγει ο Γιώργος μπροστά γράφοντας στα παλαιότερα των υποδημάτων του το κομματικό κατεστημένο (σχηματίσει δε σχηματίσει κυβέρνηση), ή θα επιλέξει τις ισορροπίες και θα βαλτώσει, οπότε και πάλι, οι γρήγορες εκλογές είναι βέβαιες. Κάποιοι μάλιστα, λένε πως στα δημοσιογραφικά επιτελεία, ασχολούνται ήδη μ’ αυτές (αφού εκεί ακριβώς ποντάρουν). Το βέβαιο είναι πως όλα μπορούν να συμβούν.
Μέσα σ’όλα, μερικές υποψηφιότητες προσφέρουν τουλάχιστον διασκέδαση. Στο νομό μας, μετράμε ήδη μία υποψήφια που δεν ξέρει ακόμα και τώρα κανείς (ΠΑΣΟΚ), έναν πεντάκις υποψήφιο που δεν θα σταματήσει (ο θεός να τον έχει καλά) ούτε στις 30 προσπάθειες (ΝΔ), ένα σύμβουλο …ευεξίας με σπουδές οικονομικών (Οικολόγοι-Πράσινοι), έναν σωτήρα της Κορίνθου (ΝΔ) που αφού πήρε 5-6 φορές το λόγο στο Δημοτικό συμβούλιο και έσωσε την πόλη (σε 9 μήνες), τώρα άνοιξε πανιά να σώσει και τη χώρα (από του χρόνου θα τρέμει ο …Μπαρόζο), συνεπείς δημόσιους υπαλλήλους που πουλώντας κρατικές υπηρεσίες προσπορίζονται ίδιον όφελος κοκ. Καλά πάμε….

Οι Εμπρηστές της Καραϊβικής: το σεντούκι του δικομματισμού (Λαπούτα)

Στην πρώτη σελίδα του χθεσινού φύλλου (4/9/2007) της εφημερίδας ‘ΤΟ ΒΗΜΑ’, στο γνωστό μονόστηλο με τους bold χαρακτήρες που υπογράφεται ως ‘ΤΟ ΒΗΜΑ’ και γνωρίζουμε ότι εκφράζει τη διεύθυνση της εφημερίδας, με τίτλο ‘ΤΟΛΜΗΡΗ ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑ’ αναφέρθηκε ένα -κατά τη γνώμη μου- εξωφρενικό σενάριο, που απ’ ό,τι κατάλαβα πέρασε απαρατήρητο. Διαβάστε την καταληκτική παράγραφο:

“Συμπέρασμα που δείχνει ότι η απλή αντιπαράθεση δύο προσωπικοτήτων πρέπει να υποκατασταθεί από τη σύγκριση δύο ολοκληρωμένων κυβερνητικών σχημάτων, με προσωπικότητες πολιτικές ή και υπηρεσιακές, που θα εγγυώνται, κατά το δυνατόν, την πραγμάτωση των προεκλογικών επαγγελιών.”

Δηλαδή τι μας λέει ‘ΤΟ ΒΗΜΑ’; Ότι αμφότεροι οι πολιτικοί αρχηγοί είναι ανίκανοι και πρέπει να στηθεί μια κυβέρνηση, ίσως ‘εθνικής ενότητας’, όχι απαραίτητα αποτελούμενη από πολιτικά πρόσωπα, αλλά μας κάνουν γενικά οι πολιτικές ‘προσωπικότητες’ και οι υπηρεσιακές τοιαύτες!! Και η ψήφος των πολιτών; Θα… την εκμαιεύσουμε(;). Με τις στημένες δημοσκοπήσεις, με μισθοφόρους ‘δημοσιογράφους’, με κανάλια ζυγισμένα και συντονισμένα με ακρίβεια. Με άλλα λόγια, ένα νέο ’89. Όπως τότε που κατάφεραν να βγάλουν στον αέρα την ιδιωτική τηλεόραση χάρη στη συγκυβέρνηση, χωρίς να αδειοδοτηθούν! Αμαρτία που φτάνει μέχρι τις μέρες μας.
Κάποιο χοντρό νέο deal πρέπει να κρύβεται πίσω από αυτές τις αθλιότητες. Ιδίως όσο ο Γιώργος Παπανδρέου δεν σηκώνει το τηλέφωνο (όπως του προτείνει -όπως μου λένε- ο Λαλιώτης) για να ‘τα βρεί’ με τους εκδότες. Αν το έκανε, μπορεί και να βαφτιζόταν ικανός, στην εξαγνιστική κολυμβήθρα του ΔΟΛ.
Αυτό, αγαπητό ‘ΒΗΜΑ’, δεν λέγεται τολμηρή καινοτομία. Λέγεται ύπουλο πραξικόπημα!

Ο ΜΑΥΡΟΣ ΑΝemos μου επέστησε την προσοχή στο ιστολόγιο του Βασίλη Μιχαλολιάκου. Το παρακάτω απόσπασμα είναι από εκεί. Δεν ξέρω αν πρέπει να γελάσω, να κλάψω, να οργιστώ ή να συμπονέσω το συγγραφέα της απύθμενης ανοησίας που ακολουθεί:

“Βιώσαμε αυτές τις ημέρες την ανείπωτη τραγωδία που προκάλεσαν οι καταστρεπτικές πυρκαγιές. Ο Πρωθυπουργός με κινήσεις αληθινού ηγέτη έπληξε τη γραφειοκρατία και πέτυχε να συνεγείρει όλες τις δυνάμεις του Ελληνισμού σε άμιλλα προσφοράς για την επούλωση των πληγών. Η αναγέννηση των πολύπαθων περιοχών ξεκίνησε με πρωτόγνωρους ρυθμούς και ο Κώστας Καραμανλής αποτελεί την ισχυρή εγγύηση για την ταχύτατη ολοκλήρωση της.”

Ανίκανε και ανόητε συντάκτη των ανωτέρω, την άμιλλα προσφοράς τη συνέγειρε η ίδια η καταστροφή, η μεγαλύτερη στη χώρα από το Β’ παγκόσμιο πόλεμο, όχι ο αδαής και αμήχανος πρωθυπουργός που αν δεν αγοράσει 5-6 δημοσκοπήσεις, δεν μπορεί να φανταστεί τι συζητά και τι στάση κρατά ο κοσμάκης. Ο πρωθυπουργός δεν έπληξε τη γραφειοκρατία, έπληξε την κοινή οργανωτική λογική, θεσμοθέτησε την αναρχία και την ασυδοσία, έκλεισε πονηρά το μάτι στους ‘μάγκες’, ακύρωσε τον κρατικό μηχανισμό (αυτόν που …επανίδρυσε) και την τοπική αυτοδιοίκηση και στη θέση τους έβαλε τις τράπεζες.
Συνέχεια σ’ αυτό το απίστευτο μαργαριτάρι: η αναγέννηση των περιοχών δεν έχει ξεκινήσει για τον πολύ απλό λόγο ότι οι φωτιές στην Πελοπόννησο ΚΑΙΝΕ ΑΚΟΜΑ, για ένατη μέρα! Μην κάνετε πως δεν το ξέρετε!
Τελευταίο αλλά όχι έσχατο: όταν λέει ότι εγγυάται την ταχύτατη ολοκλήρωσή της, τι εννοεί; γιατί τα δάση κάτω από τις καλύτερες συνθήκες θέλουν τουλάχιστον 50-60 χρόνια για να αναγεννηθούν. Μα, δεν ντρέπεστε καθόλου γι αυτήν την άθλια, ποταπή και χυδαία προπαγάνδα πάνω στις καμένες σωρούς των συμπολιτών μας;

Συμπολίτες, αυτά είναι λόγια όχι κάποιου αυτόνομου και γραφικού πολιτευτή κάποιας πλατείας ενός χωριού της επαρχίας, αλλά του υφυπουργού Εθνικής Άμυνας!

Σώστε τη χώρα από αυτόν τον κλαυσίγελο!!

Αντιγράφω από τη σημερινή Ημερησία και το άρθρο με τίτλο “Πες μου τι φοράς να σου πω ποιος είσαι“:

“…Εκεί βέβαια που ο πρωθυπουργός έδωσε τα αισθητικά του ρέστα, ήταν την επομένη, όταν με το ίδιο σκούρο μπλε μπουφάν και με θερμοκρασίες ερήμου (41 o C υπό σκιάν), επισκέφτηκε το Πεντάγωνο και προήδρευσε σύσκεψης τα αποτελέσματα της οποίας, ούτε πληροφορηθήκαμε ούτε και, όπως αποδείχθηκε στη συνέχεια, είχαν κάποιο αντίκρυσμα…”

Θέλει πολύ να κρύψει την ανικανότητά του, αλλά η …χαρά δεν τον αφήνει. Ο άνθρωπος που μετέτρεψε με την πρωθυπουργία του τον όρο ‘καμένη γη’, από μεταφορά, σε κυριολεξία. Ο άνθρωπος που δεν αντέχει χωρίς να του λένε πού να πάει, τι να κάνει, τι να πει, πώς να ντυθεί, ούτε λεπτό (κι αυτός πειθήνια, κάνει αυτό που του λένε, όπως αποδεικνύει και η φωτο). Ο άνθρωπος που μέχρι τώρα νόμιζα πως τρεφόταν με δημοσκοπήσεις, αλλά αποδεικνύεται πως τρέφεται με το ‘δείγμα’ αυτών. Κι ενώ οι δημοσκοπήσεις και τα ‘δείγματα’ του πέφτουν ελαφριά, αναπαράγοντας το ρόλο του καθρέφτη στο παραμύθι της Χιονάτης (καθρέφτη-καθρεφτάκι μου ποιός είναι ο καταλληλότερος;), η πραγματικότητα του πέφτει βαριά κι ασήκωτη. Κάθε του κίνηση παράγει νέους πληγέντες. Ακόμα και αυτές που θα μπορούσε κανείς να καταλογίσει σε αγαθή πρόθεση: στην προσπάθειά του να βοηθήσει τους πυρόπληκτους (κατ’ άλλους να εξαγοράσει ψήφους), διασπαθίζει τα λεφτά του έλληνα πολίτη, μοιράζοντάς τα χωρίς έλεγχο και αναμφίβολα χωρίς αιδώ, σε όποιον ήθελε εμφανιστεί.
Ο άνθρωπος που εθίστηκε ολοκληρωτικά στο ρόλο του θεατή αν και ψηφίστηκε για παίχτης. Μοιάζει με τον οδηγό αυτοκινήτου Formula 1 που την ώρα που φορά το κράνος του κι ετοιμάζεται να μπεί στο αυτοκίνητο, αυτός ονειρεύεται μια ήσυχη βόλτα με μια sexy, παλιά, Chevy Corvette cabrio.
Ποινή εκτίει ο άνθρωπος, σαν τον υπουργό του. Ας τον απαλλάξουμε από το βάρος! Θα μας το χρωστά!

Αντιγράφω από το άρθρο με τίτλο “Greece: the political ecology of disaster” του Χρόνη Πολυχρονίου στο openDemocracy (ολόκληρο το άρθρο, εδώ):

The ecological and environmental crisis engulfing Greece also highlights the deep flaws of the contemporary Greek political and social landscape. The inefficient and dilatory official response to the burgeoning crisis has revealed a public-administration system staffed by poorly trained personnel (who in key areas collude with bribery-fuelled illegal building in forested areas); a political elite which caters largely to the needs of its financial patrons, and bickers over which of the leading parties (the ruling New Democracy and the opposition Pasok) steals more from the national treasury when in power; and a disillusioned, cynical citizenry.

Would London or New York tolerate large-scale illegal construction in area designated as forest parks? In Greece, as near to the centres of power and legitimacy as the outer suburbs of Athens, even the public-utility companies become part of the corrupt “exchange system” as in many cases they end up providing the owners of the new structures with access to electricity and water.

This, then, is a civic and political disaster as well as an environmental one. The Greek state is visibly ill-equipped to cope; it is dependent on technical assistance from its European Union partners in the short-term effort of firefighting and fire-prevention, and has no developed long-term plan that meets the needs of forest restoration and ecological management. Greek governments’ lack of political will and governing capacity in dealing with the problem of forest fires (including those started deliberately) represents the national disgrace of the entire political and judicial system.

και λίγο παρακάτω…

“All nations at important moments in their history face pivotal moments when they must urgently address pressing matters of great collective concern if they are to avoid regression. For Greece, such a moment has arrived. Unfortunately, neither of the two major political parties that have taken turns to govern the nation since the end of military rule in 1974 have displayed the administrative competence or the intellectual understanding now required to address the ecological threat confronting the country.”

Απλές διαπιστώσεις από άνθρωπο με κοινή λογική, που αποδεικνύουν πως δεν περνάνε άλλο τα παραμύθια μας. Μας πήρανε χαμπάρι…

Αντιλήφθηκα σήμερα, με καθυστέρηση, ότι κάποιο ιστολόγιο αναπαρήγαγε ένα άρθρο μου. Συγκεκριμένα, το άρθρο με τίτλο «ΠΑΣΟΚ – Εκλογές – Ανανέωση». Το ιστολόγιο αυτό επαγγέλεται το δήθεν ξεσκέπασμα της ‘απάτης’ ΠΑΣΟΚ. Όλα αυτά, την ίδια στιγμή που ξεσκεπάζεται ο κύριος Ρουσσόπουλος για τα κραυγαλέα και ασύστολα ψεύδη του σχετικά με τον αριθμό των πυρκαγιών αυτό το καλοκαίρι, αλλά ακόμα και μέσα σε μία ημέρα (όποιος επιθυμεί περισσότερα στοιχεία, ευχαρίστως να του υποδείξω τις πηγές). Που δεν είναι βέβαια, ούτε τα πρώτα, ούτε τα τελευταία.

Στο άρθρο μου αυτό, το πρώτο που έκανα ήταν να δηλώσω την προσωπική μου πολιτική ταυτότητα. Κάτι που το ιστολόγιο αυτό δεν κάνει, αποδεικνύοντας έτσι με σαφήνεια τη διαφορά πολιτικού ήθους ανάμεσά μας.

Επίσης, η αναδημοσίευση, παρά το ότι έγινε με αναφορά της πηγής, έγινε εν αγνοία μου. Αντιστοίχως εγώ πάντα ζητώ την προσωπική άδεια του συγγραφέα πριν αναδημοσιεύσω άρθρα, όπως μπορούν να βεβαιώσουν αρκετοί συνιστολόγοι. Ψιλά γράμματα θα μου πείτε. Ε, λοιπόν όχι. Η ‘για κάθε προσωπική ανάγκη’ χρήση των άρθρων μου, με απωθεί ως ιδέα. Τη θεωρώ χυδαία και προσβλητική.

Ακόμη, η χρήση προσωπικών μου απόψεων για να αποδειχθεί η ‘αλήθεια’ που προσπαθεί να εφεύρει ο συγκεκριμένος ιστολόγος, είναι λογικά άκυρη. Οι απόψεις μου είναι οι απόψεις μου και τίποτα περισσότερο. Δεν εκφράζουν a priori κανέναν άλλον, δεν αποτελούν θέσφατα, είναι απλά και μόνο, η γνώμη μου. Η εποικοδόμηση πάνω σ’ αυτήν και η υπονοούμενη γενίκευσή της δεν με οδηγούν παρά στο συμπέρασμα πώς όσα με ενοχλούν και στηλιτεύω για το χώρο μου, ωχριούν μπροστά στις πρακτικές άλλων.

Γι αυτό και δεν θα κάνω τη χάρη σε αυτό το ιστολόγιο να αναπαράξω τη διεύθυνσή του. Ούτε και θα επιτρέψω την ανάρτηση αυτής σε σχόλιο.

Όποιος πιστεύει ότι έχει ισχυρή άποψη, την γράφει, την υποστηρίζει, την διακινεί. Όποιος αντίθετα ζει μέσα στο απόλυτο κενό, ασχολείται μόνο με τις θέσεις των άλλων, καταλήγοντας έτσι στην πολιτική του μίσους, στην πολιτική του φθόνου, στην πολιτική της άρνησης. Οι άνθρωποι αυτοί έχουν μία και μοναδική θέση: ότι οι άλλοι δεν έχουν θέση, ή ότι υποκρίνονται πως έχουν θέση. Μέσα από το μίσος τους, μέσα από την άρνησή τους αυτή, δεν μπορεί, δεν θα μπορέσει ποτέ να γεννηθεί μιά κατάφαση, να ανδρωθεί μιά ελπίδα, να προκύψει αυτό στο οποίο ευθέως και σαφώς αναφέρομαι στο άρθρο μου και δεν είναι άλλο από την παραγωγή αξιόλογης συλλογικής νοημοσύνης (και κατόπιν, συλλογικής συμπεριφοράς). Μόνο εμπάθεια και διχασμός μπορεί να παραχθεί. Γι αυτό και το μόνο που του αξίζει, είναι η περιφρόνηση.

Ομιλία του Γιώργου Α. Παπανδρέου προς τον ελληνικό λαό (12 min)

“…
Συμπολίτες μου, Έλληνες και Ελληνίδες,

Δεν μπορούμε να χτίσουμε το αύριο της χώρας καλλιεργώντας τον φόβο.
Δεν μπορούμε να καλλιεργήσουμε την ομοψυχία και αυτοπεποίθηση, αναπτύσσοντας θεωρίες που διχάζουν την πατρίδα μας.
Σήμερα, δεν είναι η ώρα να ψάχνουμε για βολικούς «βαρβάρους».
Σήμερα, είναι η ώρα της εθνικής συστράτευσης.
Είναι η ώρα να αντιμετωπίσουμε, με γνώμονα την αλήθεια, τα πραγματικά γεγονότα.
Να σκύψουμε με στοργή και αλληλλεγύη επάνω στις πληγές που άνοιξαν.
…”

Επιτέλους! Μια παρέμβαση με σεμνότητα, σοβαρότητα, ορθολογισμό. Χωρίς κούφιες υποσχέσεις και ευχολόγια. Χωρίς φτηνή δημαγωγία και ψηφοθηρία. Μια εικόνα, έστω ένα pixel, από το είδος του πολιτικού που έχει ανάγκη η χώρα.

Η ΧΩΡΑ ΜΑΣ ΚΑΙΓΕΤΑΙ

click! on the pic.

Αφού η μείζων αντιπολίτευση ανέστειλε βλακωδώς όλες τις ανοιχτές πολιτικές εκδηλώσεις μέχρι την Τετάρτη, ας αναλάβουμε εμείς ως πολίτες το έργο της:

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΙΩΠΗΛΗΣ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 29 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, ΣΤΙΣ 7 ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ, ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΛΑΤΕΙΑ, ΚΑΘΕ ΠΟΛΗΣ ΣΕ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗ ΧΩΡΑ!

Η εφημερίδα “ΕΘΝΟΣ” τα λέει όλα σε άρθρο της με τίτλο ‘Όνειδος‘.
Εξίσου καλά τα λέει και ο Νίκος Δήμου σε άρθρο με τον εύστοχο τίτλο ‘Επανίδρυση ή Κατάρρευση;‘

Εμείς από την πλευρά μας, ως πολίτες, περιμένουμε:

1) πότε θα σοβαρευτεί ο πρωθυπουργός και η κυβέρνηση και αντί για θεωρίες συνωμοσίας να συντονίσουν επιτέλους το έργο της πυρόσβεσης,
2) πότε θα ακούσουμε από υπεύθυνα χείλη, όχι το μοίρασμα ψιχίων στους πυρόπληκτους, αλλά την εξασφάλιση κεφαλαίων από συγκεκριμένους φόρους για ένα ταμείο για την προστασία και την αναγέννηση του περιβάλλοντος σε μόνιμη βάση και άσχετα από την επικαιρότητα,
3) πότε η αντιπολίτευση θα οργανώσει εκδηλώσεις υπέρ του περιβάλλοντος και κατά της κυβερνητικής αφασίας. Όταν θα σβήσουν οι φωτιές; Όταν θα έχουν ήδη γίνει οι εκλογές; Οι πολιτικές εκδηλώσεις δεν είναι καπήλευση του εθνικού δράματος, είναι αυτονόητη βασική υποχρέωση της αντιπολίτευσης. Επιτέλους, ας πάψει (όλη) η αντιπολίτευση να αυτοευνουχίζεται!!