MyStigma

1. Αρχική
2. Πολιτική
3. Υγεία
4. Πολιτισμός
5. Πόλη
6. About
7. Επικοινωνία

Διαβάστε το πολύ καλό άρθρο από το Newsweek με τίτλο “President 2.0“.

Μια γεύση: μπορεί ο Howard Dean να μάζεψε χρήματα μέσω του διαδικτύου, αλλά ο Obama έφτιαξε μέσω αυτού ένα στρατό. Και τώρα αυτός ο στρατός θέλει να μείνει δίπλα του και να τον βοηθήσει στη διακυβέρνηση. Θα γίνει άραγε αυτό και πώς; Ο Don Tapscott δηλώνει πως είμαστε στην αυγή μιας θεμελιώδους αλλαγής στη φύση της ίδιας της δημοκρατίας…

Περισσότερα στο άρθρο.

Η ηλιθιότητα καλά κρατεί. Εδώ ο κόσμος γλιστρά αργά αλλά σταθερά στην ύφεση και οι πολιτικοί εκεί, επιμένουν στις βλακείες τους. Οι Βρετανοί συντηρητικοί έχουν για moto στην οικονομική τους πολιτική, το ‘sharing the proceeds of growth’. Κάποιος να τους ξυπνήσει; Αλλά γιατί; Μήπως έμεινε και κανείς ξύπνιος; Στην Ουάσινγκτον μαζεύτηκαν οι ηγέτες των πλούσιων χωρών για να συζητήσουν για την κρίση. Με όρους αγοραστικής δύναμης, η Κίνα είναι η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία του πλανήτη και η Ινδία η τέταρτη. Άκουσε κανένας τι είπαν οι ηγέτες τους; Όχι βέβαια, γιατί άλλωστε; μας φτάνει η γνώμη του γνωστού για την ευφυία του, απερχόμενου (αλλά τι σημασία έχει;) αμερικανού προέδρου ή ακόμα και του Σαρκοζί. Ο οποίος πρέπει να τον έχει πιάσει μανιακό παραλήρημα από τη χαρά του να βλέπει τους αντιπάλους του σοσιαλιστές να μην ασχολούνται με τα προβλήματα του κοσμάκη, αλλά να καταγγέλουν η μία (Σεγκολέν) την άλλη (Ομπρί) για νοθεία στις πρόσφατες εκλογές για την ηγεσία του γαλλικού σοσιαλιστικού κόμματος. Η Liberation γράφει: “Τρελοί. Τρελάθηκαν όλοι τους! Η αυτοκτονική μανία που χτύπησε τους σοσιαλιστές εδώ και δύο ημέρες αφήνει την αριστερά άναυδη, οργισμένη και σε πλήρη σύγχυση”.
Εδώ, αντί να μιλάμε για τη φτώχεια, την υγεία και την παιδεία, ασχολούμαστε με την άθλια συμμορία δύο ξεφτιλισμένων μοναχών. Έχει και η σκανδαλολογία τα όριά της. Όταν οι άνθρωποι φτωχαίνουν, συνιστά αποπροσανατολισμό να εμμένεις στα σκάνδαλα. Κάποιος να το πει στον Βαγγέλη Γιαννόπουλο, ω με συγχωρείτε, στον Καρχιμάκη ήθελα να πώ!

Το εξώφυλλο δίπλα, αντιστοιχεί σε ένα βιβλίο που μπορεί κανείς να αγοράσει διαδικτυακά από το amazon και να το διαβάσει μετά από λίγα λεπτά. Γενικά, η συζήτηση πάνω στο θέμα του τίτλου, έχει ανάψει. Στα πλαίσια αυτά, δέχτηκα την πρόσκληση να συμμετάσχω σε ένα τρόπον τινά ‘debate’ που φιλοξενήθηκε στο δισέλιδο “ΤΑΣΕΙΣ” του κυρίως σώματος του Ελεύθερου Τύπου της Κυριακής 23/11. Τη συμμετοχή μου μπορείτε να διαβάσετε παρακάτω. Καλό θα ήταν επίσης, όσοι ενδιαφέρονται, να διαβάσουν και τις άλλες (τρεις) συνεισφορές.

“Ένα ιστολόγιο δεν επηρεάζει απαραίτητα τίποτα, εκτός από το χρόνο του δημιουργού του. Κάποια όμως ιστολόγια εμφανίζουν κοινωνική δυναμική και έτσι μπορούν να επηρεάσουν και την πολιτική. Η κοινωνική αυτή δυναμική, δεν είναι όμως ποτέ περιουσία του ιστολογίου, αλλά της κοινότητας που περιστρέφεται γύρω από αυτό. Στην πραγματικότητα, αυτό που ένα ιστολόγιο μπορεί να κάνει είναι να συγκεντρώσει, να ενισχύσει και να επιταχύνει τη διασπορά μιάς ήδη υπάρχουσας κοινωνικής δυναμικής.

Ήδη από το 1920, οι κοινωνιολόγοι της σχολής του Σικάγο –πόλης αφετηρίας για τον Obama- με τη θεωρία της κοινωνικής αποδιοργάνωσης (Social Disorganization Theory), περιέγραψαν τον κατατεμαχισμό των παλαιών κοινωνικών δομών και αξιών στα σύγχρονα αστικά περιβάλλοντα, με επακόλουθο τη μείωση της κοινωνικής συνοχής. Το αποτέλεσμα ήταν ένας κόσμος όπου οι άνθρωποι βρίσκονταν σε φυσική αλλά όχι και σε ψυχική εγγύτητα. Δεν σκοπεύω εδώ να συμβάλλω στο θρήνο των ρομαντικών για την απώλεια της μεγάλης οικογένειας ή της παλιάς γειτονιάς, αλλά μάλλον στον έπαινο των νέων κοινοτήτων που παράγονται χάρη στα κοινωνικά μέσα (social media), κοινοτήτων που κάποιοι βιάστηκαν να χαρακτηρίσουν ως εικονικές, ενώ το παράδειγμα της εκλογής του Obama –και όχι μόνο αυτό- μας έδειξε ότι είναι με το παραπάνω πραγματικές, αφού τα αποτελέσματα της ύπαρξής τους είναι πραγματικά.

Τα ιστολόγια, όπως όλα τα κοινωνικά μέσα, εκπληρώνουν μια ανθρώπινη ανάγκη: αυτήν της συμμετοχής σε ομογενή δίκτυα που συναπαρτίζουν, μεταξύ άλλων, την ταυτότητα του ατόμου και επηρεάζουν όπως έχουν αποδείξει επανειλημμένα οι κοινωνικές επιστήμες, τη συμπεριφορά του. Εκεί, ο σύγχρονος πολίτης έχει τη δυνατότητα να συναντηθεί διαδικτυακά με ανθρώπους που μοιράζονται τις ίδιες με αυτόν αξίες και προσδοκίες. Τότε, η κοινή τους δράση μπορεί να αποκτήσει χαρακτηριστικά συλλογικής νοημοσύνης, με υψηλό αντίκρυσμα στο κοινωνικό πεδίο.

Φαίνεται ότι στις ΗΠΑ το παράδειγμα δούλεψε και νομίζω πως αυτό έγινε για δύο κυρίως λόγους. Πρώτον, γιατί πολλά ιστολόγια λειτούργησαν ως κτήμα της κοινότητας και όχι αυτού που τα έστησε. Και δεύτερον, γιατί τα ιστολόγια αυτά δεν εξέφρασαν φιλοδοξίες πολιτικής διαμεσολάβησης, αλλά ενδυνάμωσης της επικοινωνίας μεταξύ των πολιτών καθώς, επαναλαμβάνω, η κρίσιμη λέξη πίσω από το ιστολόγιο είναι η λέξη ‘κοινότητα’ και όχι η λέξη ‘πολιτική’. Έτσι, τα ιστολόγια απέκτησαν κύρος στα μάτια των πολιτών και ήρθαν σε ορατή αντιδιαστολή με τα κλασικά ΜΜΕ, αποκαλύπτοντας αδυναμίες τους και συμπληρώνοντας κενά.

Δείτε το βίντεο παρακάτω για να πάρετε μια ιδέα από τις πρωτοποριακές τακτικές που οδήγησαν τον Barack Obama στο Λευκό Οίκο.

Αν θέλετε, διαβάστε και αυτό το πολύ καλό άρθρο από τους New York Times, με τίτλο “Campaigns in a Web 2.0 world“.

Μάζεψε τις καλύτερες ψήφους και … βγήκε!
(τη φωτογραφία πήρα από το Huffington Post)

Αναδημοσιεύω παρακάτω, την ανοιχτή επιστολή του φοιτητή Παναγιώτη Πετεινάτου προς τον γενικό διευθυντή του ΠΑΣΟΚ, κύριο Ροβέρτο Σπυρόπουλο. Αν και δεν συμφωνώ με κάθε φράση του κειμένου, νομίζω πως εκφράζει την ψυχική διάθεση πολλών…

“Προς κ. Ροβέρτο Σπυρόπουλο.

Υπόψη Προέδρου Γ. Παπανδρέου

Κύριε Σπυρόπουλε,
Ως απλοί φίλοι και μέλη του ΠΑΣΟΚ με έκπληξη λαμβάνουμε μέσω Mail ενημέρωση με τα τελικά συμπεράσματα σχετικά με τον σχεδιασμό της οικονομικής ενίσχυσης του κινήματος. Η έκπληξη έγκειται στο ότι χωρίζετε το εγχείρημα σε 4 βήματα, χωρίς να λαμβάνετε υπόψη στον σχεδιασμό σας τον διάλογο που προαναγγέλθηκε και έλαβε χώρα διαδικτυακά στην ιστοσελίδα του κινήματος dialogos.pasok.gr. Θα ήθελα να σας ρωτήσω κατ’ αρχήν γιατί το ΠΑΣΟΚ προανήγγειλε διάλογο για το συγκεκριμένο ζήτημα; Ο διάλογος αυτός ολοκληρώθηκε; Ποιος πότε και με ποια διαδικασία επεξεργάστηκε τα στοιχεία του διαλόγου και τις απόψεις της βάσης του κινήματος; Καταλήξατε σε συγκεκριμένα συμπεράσματα για το ποιες είναι οι ανάγκες και οι αγωνίες των απλών φίλων και μελών του ΠΑΣΟΚ; Γράφτηκαν κάπου τα συμπεράσματα αυτά; Οι καθ΄ύλην αρμόδιοι και υπεύθυνοι των οικονομικών του ΠΑΣΟΚ συμμετείχαν στον διάλογο; Απάντησαν κάποιοι αρμόδιοι των οικονομικών του κινήματος στα «καυτά» ερωτήματα που έθεσαν οι σύντροφοι του ΠΑΣΟΚ; Μήπως υπάρχει κάποια αντίφαση στην όλη διαδικασία;
Συγκεκριμένα:
1) Λάβατε υπόψη τα σχόλια των συντρόφων για την πιστωτική κάρτα; Για την μείωση των εξόδων; Για την διαφανή διαχείριση των χρημάτων και την λογοδοσία σε κάθε οικονομικό εγχείρημα; Απαντήσατε σε αυτά τα σχόλια; Διεκδικεί το ΠΑΣΟΚ κάποιου είδους παγκόσμια πρωτοτυπία μόνιμης αποχής των αρμοδίων από όλους τους διαδικτυακούς διαλόγους;
2) Λάβατε υπόψη τα σχόλια των συντρόφων που δήλωσαν ότι είναι δύσκολο να αποπληρώσουν εφάπαξ σε μία δόση την συνεισφορά τους; Μεριμνήσατε ώστε να μπορούν να πληρώσουν όσοι το επιθυμούν σε δόσεις;
3) Και το σημαντικότερο. Λάβατε υπόψη σας το αίτημα για δίκαιη κατανομή τις εισφοράς ώστε να είναι ανάλογη των εσόδων των μελών; Έχετε οικονομικά στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι οι Ελευθεροι Επαγγελματίες, Βιοτέχνες, Έμποροι είναι πιο πλούσιοι και έχουν διπλάσια εισοδήματα από τους Μισθωτούς Δημόσιου/Ιδιωτικού τομέα; Όπως όλοι γνωρίζουμε, υπάρχει μια μεγάλη μερίδα ελεύθερων επαγγελματιών και βιοτεχνών (όπως σωστά φωνάζουν και τα ΜΜΕ) που αντιμετωπίζουν μια δίχως προηγούμενο πτώση του εισοδήματος χωρίς να έχουν εξασφαλίσει ούτε τα έξοδα του τρέχοντος μήνα. Αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι ευπρόσδεκτοι να γίνουν φίλοι και μέλη του κινήματος; Έχετε αναρωτηθεί γιατί με τόση προκλητική πτώση της ΝΔ ο κόσμος δεν στρέφεται μαζικά προς το ΠΑΣΟΚ, όπως θα γινόταν άλλες εποχές επί Ανδρέα; Μήπως επειδή το ΠΑΣΟΚ δεν συνομιλεί όσο θα έπρεπε και στον σχεδιασμό του δεν ακούει τα αιτήματα της βάσης;
Πως γίνεται κ. Σπυρόπουλε ως ενεργοί πολίτες να μας καλείτε να συμμετέχουμε στον διάλογο του κινήματος, εμείς να μεταφέρουμε εκεί τις αγωνίες μας και από τη μεριά σας να μην υπάρχει κανείς από το ΠΑΣΟΚ να μας να μας απαντήσει υπεύθυνα και να λάβει υπόψη τα αιτήματα μας στον τελικό σχεδιασμό;
ΥΓ. Επίσης, κ. Σπυρόπουλε, πρέπει να σας πω ότι δημιουργεί αίσθηση ο τρόπος που αντιλαμβάνεστε τον δημόσιο διαδικτυακό διάλογο και ειδικά για το γεγονός ότι δεν επιτρέπετε τα σχόλια κάτω από την δική σας γενικόλογη τοποθέτηση. http://dialogos.pasok.gr/?p=217 Χαρακτηριστικά, εδώ και μέρες, κάτω από το σχόλιό σας γράφει «Tα σχόλια θα παραμείνουν για μερικά λεπτά κλειστά λόγω τεχνικών προβλημάτων!» Το θαυμαστικό που διαβάζει ο αναγνώστης στο τέλος της πρότασης είναι ενδεικτικό της έκπληξης του απλού φίλου ή μέλους που θέλει να ανοίξει δημόσιο διάλογο μαζί σας.
Παναγιώτης Πετεινάτος

27 Οκτ. 2008

Φοιτητής”

Αναδημοσιεύω μεταφρασμένο, ένα άρθρο από τον σημερινό Economist. Το αφιερώνω σε όσους πιστεύουν ότι η κρίση μπορεί να περιοριστεί μέσα στα χρηματιστήρια και δεν αφορά τις κοινωνίες στο σύνολό τους.

“Ένα από τα πιό παράξενα παράπλευρα επεισόδια της οικονομικής κρίσης της Τετάρτης, ήταν η αποκάλυψη νέων εντάσεων στις σχέσεις μεταξύ της Βρετανίας και της Ισλανδίας. Όπως γράφουν οι Times:

Δεκάδες δημοτικά συμβούλια κινδυνεύουν να χάσουν εκατοντάδες εκατομμύρια λίρες από τα χρήματα των φορολογουμένων που ήταν κατατεθειμένα στην Ισλανδία σε τράπεζες που επλήγησαν. Δήμοι σε όλη τη χώρα μπορεί να αυξήσουν τη φορολογία και να μειώσουν τις δημοτικές υπηρεσίες καθώς οι επιπτώσεις της κατάρρευσης των ισλανδικών τραπεζών, οδηγούν τη Βρετανία στα διπλωματικά χαρακώματα.

Μια σειρά από συζητήσεις με καταστηματάρχες και ιδιοκτήτες μικρών επιχειρήσεων του Λονδίνου την Τετάρτη, αποκάλυψαν μια εντυπωσιακή εξοικείωση με την Ισλανδία. Όταν ρωτήθηκαν για την οικονομική κρίση, ο ένας στους τρεις ανθρώπους, αυθόρμητα, αναφέρθηκε στο παγωμένο νησάκι στα βόρεια. Και η Ισλανδία δεν είναι καν μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης! Όλοι αυτοί ακούστηκαν πολύ θυμωμένοι με την επιχείρηση διάσωσης των μεγάλων καρχαριών στο City του Λονδίνου, αλλά όταν η κουβέντα ήρθε στην Ισλανδία, ξερόβηχαν με αμηχανία και φαίνονταν μάλλον δύσπιστοι ότι ένα τέτοιο μικρό μέρος θα μπορούσε να προκαλέσει τόσο μεγάλη φασαρία. Ο υπουργός Alistair Darling, καθησύχασε τουλάχιστον 300.000 μεμονωμένους επενδυτές με κεφάλαια σε ισλανδικές τράπεζες ότι η Βρετανία θα διασφαλίσει τα χρήματά τους εάν δεν το κάνει η ίδια η Ισλανδία (λέει ότι δεν θα το κάνει), αλλά δεν έδωσε την ίδια διαβεβαίωση προς την τοπική αυτοδιοίκηση.

Ήταν απερίσκεπτο για τα δημοτικά συμβούλια στην Αγγλία (κάποια από αυτά πολύ πλούσια όπως το Westminster) να καταθέσουν δημόσια χρήματα σε ισλανδικές τράπεζες; Το BBC αναφέρει ότι περίπου ένα δισεκατομμύριο λίρες που επενδύθηκαν από τουλάχιστον 20 δήμους θα μπορούσαν να εκτεθούν σε κίνδυνο. Το Υπουργείο Οικονομικών είχε προφανώς παροτρύνει τους τοπικούς παράγοντες να διασπείρουν τα χρήματά τους σε διάφορους χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς, ώστε να επιτύχουν καλύτερες αποδόσεις. Ωστόσο, ο κ. Darling είπε στη Βουλή των Κοινοτήτων ότι οι θεσμικοί επενδυτές, συμπεριλαμβανομένων των δήμων, θα πρέπει να είναι καλύτερα ενημερωμένοι από τους ιδιώτες. Είτε έτσι είτε αλλιώς, οι φορολογούμενοι θα υποστούν (ακόμα περισσότερο) το νομοσχέδιο.

Ποιος φέρει την ευθύνη για αυτό το χάος;”

Ο ιστολόγος “Τήλαφος” δεν είναι μόνο ένας συγκροτημένος επιστήμονας και συνεπής αγωνιστής των θέσεών του. Είναι επίσης ένας απίστευτα σεμνός άνθρωπος, όπως είχα την ευκαιρία να διαπιστώσω γνωρίζοντάς τον από κοντά πριν από λίγους μήνες. Ο αγώνας που δίνει μέσω του ιστολογίου του (και όχι μόνο) για τη δημόσια πληροφορία, είναι ένας αγώνας αρχών που με συγκινεί ιδιαίτερα. Γι αυτό και ανταποκρίνομαι άμεσα στο κάλεσμά του μέσω του ιστολογίου του και αναδημοσιεύω εδώ μέρος της ανάρτησής του με τίτλο “Ένας αναγραμματισμός με νόημα: ΠΟΛΙΤΕΣ – ΟΠΛΙΤΕΣ“. Επισκεφθείτε το ιστολόγιό του αν θέλετε να σχολιάσετε και να υποστηρίξετε το αυτονόητα ορθό αίτημα της ταυτολογίας Πολίτης = Οπλίτης της Δημοκρατίας.

“Ανοιχτή δημόσια πληροφορία σημαίνει πληροφορημένος πολίτης, καλύτερος έλεγχος της εξουσίας, περισσότερη δημοκρατία.”

Ο Iain Dale είναι ένας προβεβλημένος και έγκυρος βρετανός δημοσιογράφος που αρθρογραφεί στη Daily Telegraph. Χθές, έγραφε στο blog του:

“The papers are full of rumours that Gordon Brown will have to abandon his planned reshuffle on Friday because various ministers have made clear that they would resign rather than be moved. (…) I can think of no Prime Minister in my lifetime who has been held to ransom like this. If there was a share market in Gordon Browns I would be selling them fast.”

Νομίζω πως κάποιος πρέπει να του μιλήσει για τον Καραμανλή! Εκτός και αν θεωρείται απόλυτα φυσικό να μην τον γνωρίζει!

Τη δοκιμασμένη σε βάθος χρόνου συνταγή της επίσκεψης σε νοσοκομεία, επιστράτευσε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Γιώργος Παπανδρέου. Η συνταγή αυτή θεωρείται -και είναι- επιτυχημένη για τις ανάγκες της εκάστοτε αντιπολίτευσης, χάρη στη μόνιμα προβληματική εικόνα των νοσοκομείων μας.
“…Το μεσημέρι στον «Ευαγγελισμό» ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ συνομίλησε με τη διοίκηση του Νοσοκομείου και ενημερώθηκε για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει το νοσοκομείο. «Βρισκόμαστε στην καρδιά του ΕΣΥ και, παρά τις υπεράνθρωπες προσπάθειες του προσωπικού, στο οποίο αξίζουν συγχαρητήρια, υπάρχουν τεράστιες αρρυθμίες, αρρυθμίες που είναι απαράδεκτες» είπε ο κ. Παπανδρέου.

Συνέχισε λέγοντας πως «δεν μπορεί να βρίσκουμε χρήματα για να προσλαμβάνουμε αγροφύλακες και να μην βρίσκουμε χρήματα για να προσλάβουμε νοσηλευτικό προσωπικό και γιατρούς, με αποτέλεσμα να μη λειτουργούν χειρουργεία στο κέντρο της Αθήνας», ενώ τόνισε ότι το κοινωνικό κράτος είναι στο επίκεντρο του σχεδίου του ΠΑΣΟΚ.” (από το in.gr).

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ωστόσο, πως μεγάλες ελλείψεις προσωπικού υπήρχαν και επί κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, καθώς και πως το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ για την Υγεία στις τελευταίες εκλογές, δεν αντιμετώπιζε με ευθύτητα το θέμα των αμοιβών των ιατρών του ΕΣΥ. Επίσης, θεωρώ σημαντικό να σχολιάσω, πως η ποιότητα της αντιπολίτευσης απέναντι στον κύριο Αβραμόπουλο από τον αρμόδιο κύριο Φλωρίδη και τον πάντα παρόντα στα της υγείας κύριο Σκουλάκη, δεν μπορεί να κριθεί γιατί… είναι αόρατη!
Ασφαλώς, μόνο σαν ευτυχές γεγονός μπορούμε να υποδεχτούμε τη ρήση του προέδρου σχετικά με την ανεύρεση κονδυλίων. Κι αν καταφέρει να τη συγκεκριμενοποιήσει στο επόμενο διάστημα, θα εισπράξει ακόμα μεγαλύτερα οφέλη. Γιατί έχουμε φτάσει σε ένα σημείο όπου δεν υπάρχει λόγος να δουλέψει κάποιος στο ΕΣΥ αφού ούτε οι αμοιβές ούτε η καριέρα είναι αξιοζήλευτες. Για να μπορέσει όμως να επιβιώσει και να βελτιωθεί το ΕΣΥ, πρέπει να καταστεί, ξανά, κίνητρο για ένα νέο επαγγελματία υγείας και όχι ανάγκη.
Έχουμε επανειλημμένα επισημάνει από αυτό το ιστολόγιο, τα αδιέξοδα των προτάσεων του ΠΑΣΟΚ για την Υγεία και έχουμε καταθέσει τις προτάσεις μας. Και χαιρόμαστε ιδιαίτερα όταν δια στόματος του προέδρου, επιβεβαιωνόμαστε. Μόνο αυτό το άτιμο το κάδρο γύρω του έχει ανάγκη αλλαγής, και γρήγορα μάλιστα!