MyStigma

1. Αρχική
2. Πολιτική
3. Υγεία
4. Πολιτισμός
5. Πόλη
6. About
7. Επικοινωνία

Άλλο ένα συνέδριο του ΠΑΣΟΚ πέρασε στην ιστορία. Ένα συνέδριο που αναγγέλθηκε σαν συνέδριο επανίδρυσης, αποκατάστασης του ψυχικού χάσματος ανάμεσα σε συνιστώσες που είναι όλες δομικές για το σύνολο, ενός μεγάλου και σίγουρου ελιγμού προς την κοινωνία.
Τίποτε όμως από τα παραπάνω δεν έγινε πράξη. Οι επιθυμίες των απλών αλλά προοδευτικών συνέδρων, μελών και φίλων σκόνταψαν πάνω σε τρία εμπόδια:

1. Την πολιτική ανικανότητα μιας ομάδας ανθρώπων γύρω από τον πρόεδρο που ενώ μπορεί να είναι αξιόλογοι άνθρωποι στην κατ’ ιδίαν επαφή, δεν είναι πολιτικοί go-fetchers, δεν μπορούν να σχεδιάσουν δράσεις και να τις συνδέσουν με μετρήσιμα αποτελέσματα. Έχουν όλα τα προσόντα που μπορεί να γοητεύουν τον πρόεδρο, αλλά η πολιτική ως ‘δράση που φέρνει αποτέλεσμα’ δεν περιέχεται στη φαρέτρα των ικανοτήτων τους.
2. Την πολιτική αθλιότητα μιας άλλης ομάδας περί τον πρόεδρο (τουλάχιστον μέχρι σήμερα το απόγευμα), αυτής των συνδικαλιστών, με επικεφαλής τον ‘πολύ’ κύριο Πολυζωγόπουλο. Είχα την ευκαιρία να επισημάνω σε ιδιωτική ομιλία μου προ μηνός σε μέλος του απερχόμενου πολιτικού συμβουλίου, τον αυτισμό που χαρακτηρίζει τους συνδικαλιστές του ΠΑΣΟΚ (και όχι μόνο). Οι άνθρωποι αυτοί έχουν εργαστεί, ζωές ολόκληρες, για να χτίσουν τη δική τους γραφειοκρατία και αυτήν θα υπερασπίζονται εις τον αιώνα των αιώνων. Είναι πρώτα συνδικαλιστές και μετά ΠΑΣΟΚ ή οτιδήποτε άλλο. Άλλωστε, μια απλή ανάγνωση των –πάντα δίκαιων- αιτημάτων τους, αρκεί για να καταλάβει κανείς πόσο μακριά είναι αυτοί οι άνθρωποι από οποιοδήποτε συνεκτικό και προοδευτικό όραμα για τη χώρα. Αν αυτούς εμπιστεύτηκε ο πρόεδρος για να προωθήσει κάποια νέα στελέχη στο Εθνικό Συμβούλιο, he should have known better.
3. Τον πολιτικό παιδισμό των στελεχών του πάλαι ποτέ ‘ρεύματος’ Βενιζέλου. Με το δίκιο να τους πνίγει πιό σφιχτά κι από αυτό του απατημένου στα καψουροτράγουδα, καθορίζουν την πολιτική συμπεριφορά τους με θυμικούς όρους (θέλουν να μας εξοντώσουν, αιφνιδιάστηκε ο ΒΒ γι αυτό έδειχνε αμήχανος και άλλες τέτοιες μπούρδες) και όχι πολιτικούς. Το σουξεδάκι τους έχει ακόμα κάποια πέραση, αφού η κ(λ)αψούρα στην ελλάδα έχει θέση εθνικού ύμνου, αλλά όχι για πολύ ακόμα. Κρίμα, γιατί υπάρχουν αξιόλογα στελέχη εκεί.

Πιστεύω πως με την πολιτική ασχολούνται άνθρωποι που έχουν συμφέρον από αυτήν την ενασχόληση. Δεν πιστεύω πως υπάρχει έστω και ένας που να το κάνει για απόλυτα αλτρουιστικούς λόγους. Απλά, άλλοι διαβλέπουν το συμφέρον τους μέσα από την προσκόλληση στην εξουσία και τη διαφθορά και άλλοι το οραματίζονται ενταγμένο μέσα σε μια καλύτερη κοινωνία. Οι πρώτοι κατέστρεψαν (και) το 8ο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ. Επέβαλλαν τον οργανωτισμό, τις λίστες και άλλες τέτοιες αηδίες σε βάρος της πολιτικής (που δεν απουσίαζε πλήρως, αλλά λαθροβιούσε μόνο σε μερικά εργαστήρια πολιτικής). Οι υπόλοιποι, (μετά και την αστεία προσπάθεια του ινστιτούτου επιμόρφωσης να περάσει γραμμή – πού πας ρε καρα-Κόκκο;) δεν έχουμε παρά μόνο, πλέον μια επιλογή: τη συμμετοχή μας σε δίκτυα. Σαν αυτό του eforum. Όχι πως δεν το ξέραμε κι από πριν, αλλά όσο να’ναι, μετά τη σύγκριση και σύγκρουση με την παλαιοβαρβατίλα, γίνεται περισσότερο ορατή η αναγκαιότητα μιας τέτοιας επιλογής.

Θέλετε να διαβάσετε την ωμή αλήθεια για το συνέδριο; Ακολουθήστε τον παρακάτω σύνδεσμο. Θα σας μεταφέρει στο ιστολόγιο μιας ομάδας ανθρώπων απ’ του Γκύζη, που τριάντα και πλέον χρόνια μετά την ίδρυση της μαθητικής οργάνωσης ΠΑΜΚ ΓΚΥΖΗ, δεν μασάνε τα λόγια τους. Προσυπογράφω μετ’ επιτάσεως…

http://pamkgyzi.blogspot.com/2008/03/blog-post_15.html

Κοιτώ και ξανακοιτώ το πρόγραμμα των εργαστηρίων πολιτικής του 8ου Συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ και αναρωτιέμαι αν με γελούν τα μάτια μου: Εικοσιέξι (26) κοτζάμ εργαστήρια θα στηθούν για ένα σωρό θέματα και δεν βρέθηκε ΕΝΑ για την Υγεία !!!!!
Κάποιοι φαίνεται πρόκριναν ότι ένα εργαστήριο για τις εξαρτήσεις από ουσίες μπορεί να είναι πιό σημαντικό από ένα για την Υγεία στο σύνολό της. Κοντόφθαλμη αντιμετώπιση; Προχειρότητα; Άγνοια; Διαλέξτε και πάρτε!
Εγώ θα επαναλάβω και εδώ τη θέση μου: το θέμα της Υγείας θα καταστεί στα επόμενα χρόνια, μεγαλύτερης τάξης πρόβλημα από αυτό του ασφαλιστικού. Γιατί το δεύτερο φτωχαίνει τους ηλικιωμένους, το πρώτο θα διατμήσει βαθιά τον κοινωνικό ιστό και κυρίως τις δημιουργικές ηλικίες ανάμεσα σε έχοντες (να πληρώσουν για την υγεία τους) και σε μη έχοντες.

Κανείς, μα κανείς σε αυτό το κόμμα δεν είναι σε θέση να δει αυτό το τραίνο που έρχεται καταπάνω μας;

Το παρακάτω κείμενο είναι του βιβλιοθηκονόμου Γιώργου Κατσαμάκη και το αναδημοσιεύω από το -πάντα ενδιαφέρον- ιστολόγιο Wicked Librarian, από όπου και το αλίευσα.

http://librinfoscience.blogspot.com/2008/03/censorship-in-greek-school-libraries.html

“Ο συνάδελφος Γιώργος Κατσαμάκης μου ζήτησε να δημοσιεύσω το παρακάτω κείμενο που έγραψε για τις σχολικές βιβλιοθήκες. Τα σχόλια είναι δικά σας και οι απαντήσεις θα είναι του Γιώργου.” (Σημείωση δική μου: παρακαλώ τυχόν σχόλια, να κατατεθούν στο ιστολόγιο προέλευσης και όχι εδώ)

“Με εγκύκλιό του το ΥΠΕΠΘ (Αρ. Πρωτ. 128832/Γ7/30-11-2006) απαιτεί από τις χιλιάδες σχολικές μονάδες της χώρας (δημοτικά, γυμνάσια, λύκεια) να αποστείλουν στο Γραφείο Σχολικών Βιβλιοθηκών λίστα με τα βιβλία των συλλογών τους για “έγκριση καταλληλότητας” από “αρμόδια Επιτροπή”. Στην εγκύκλιο οι εκπαιδευτικοί καλούνται “αφού διενεργήσουν έλεγχο εντοπισμού του υλικού” (!!!!) να αποσύρουν ό,τι δεν περιλαμβάνεται στους “σχετικούς καταλόγους εγκεκριμένου υλικού που έχουν συνταχθεί βάσει αντίστοιχων υπουργικών αποφάσεων”. Το Γραφείο Σχολικών Βιβλιοθηκών αναρτά δε και φόρμα (!!!!), την οποία θα συμπληρώσουν οι εκπαιδευτικοίΘα πρέπει εδώ να σταθούμε και να συζητήσουμε κάποιες παραμέτρους της τυπικά γραφειοκρατικής αυτής διαδικασίας.

1. Η προϊσταμένη αρχή της εκπαίδευσης φαίνεται πως δεν έχει εμπιστοσύνη στους άμεσους λειτουργούς της, στην ηθική πληρότητα και προπαντός την επιστημονική τους κατάρτιση, όταν τους θεωρεί ανίκανους να κρίνουν τη μη καταλληλότητα μέρους του υλικού των σχολικών βιβλιοθηκών. Οι δάσκαλοι και οι καθηγητές δέχονται αυτή την απαξίωση;

2. Αν εξαιρέσει κανείς μία περιορισμένη, σε σχέση με τη βιβλιοπαραγωγή, λίστα «εγκεκριμένων τίτλων» δεν αναφέρονται πουθενά τα κριτήρια καταλληλότητας.

3. Η κρίση της καταλληλότητας θα γίνει μέσω στοιχείων βιβλιογραφικής περιγραφής που θα αποστείλουν οι εκπαιδευτικοί στην αρμόδια επιτροπή. Να υποθέσουμε ότι ένας τίτλος, ISBN ή συγγραφέας είναι αρκετός για να κριθεί η καταλληλότητα ενός βιβλίου για τη μαθητική κοινότητα;

4. Ούτε ψύλλος στον κόρφο της επιτροπής που θα παραλάβει (αν παραλάβει) χιλιάδες τίτλους από εκατοντάδες σχολεία. Να θεωρήσουμε πιθανό ότι αυτό θα διεκπεραιωθεί σε εύλογα σύντομο χρονικό διάστημα και τα βιβλία δεν θα χρειάζεται να περιμένουν για πολύ σε κούτες και σκοτεινές αποθήκες κρυμμένα;

5. Η κρίση της καταλληλότητας μήπως ουσιαστικά είναι διερεύνηση της ακαταλληλότητας, δηλαδή μία προληπτική λογοκρισία από την ανάποδη; Ποια βιβλία, ποιου περιεχομένου, ποιων συγγραφέων είναι ακατάλληλα για μαθητές δημοτικού, γυμνασίου και λυκείου;

6. Ποιοι στελεχώνουν την επιτροπή καταλληλότητας;

7. Ποιο είναι το ηθικό και πολιτικό δικαίωμα του Υπουργείου Παιδείας να κρίνει, να επιτρέψει ή να απαγορεύσει την ύπαρξη υλικού σε βιβλιοθήκες για τις οποίες το ίδιο δεν έχει κάνει τίποτα; Και φυσικά δεν αναφερόμαστε στις βιβλιοθήκες του πολύπαθου προγράμματος, ακόμα και αν αυτές απέκτησαν ανεξαρτησία και εξελίχθηκαν μες τα χρόνια που πέρασαν εμπλουτίζοντας τη συλλογή τους και με άλλους τρόπους, αλλά κυρίως στις άλλες, αυτές που «χτίζονται» και συντηρούνται από γονείς και καθηγητές, οι οποίες δεν είναι λίγες. Θα ήταν υπερβολικό να θεωρήσουμε ότι τους βάζει ένα ωραίο καπέλο και καρπώνεται το ίδιο κάτι για το οποίο δεν έχει κοπιάσει;

Με καλοπροαίρετο σεβασμό στους θεσμούς δεν μπορώ παρά να σταθώ περισσότερο στο γεγονός ότι επιχειρείται λογοκρισία και να αναρρωτηθώ αν το Ελληνικό Υπουργείο Παιδείας επιχειρεί τη δημιουργία ενός νέου Index Librorum Prohibitorum.

Γιώργος Κατσαμάκης, Βιβλιοθηκονόμος”

Σχετικοί σύνδεσμοι:
http://www.ypepth.gr/docs/aithsh_gia_egkrish_ylikoy_teliko_071122.doc
http://www.ypepth.gr/docs/egkekr_iliko_sxol_vivlioth_061130.doc
http://www.ypepth.gr/docs/ya_katalogos_giafek_060626.xls

“Αγαπητοί φίλοι,
Με πολύ μεγάλη χαρά έμαθα για την καινούργια Ελληνική σελίδα στο ZNET και τα φιλόδοξα σχέδια για αυτήν. Το ΖΝΕΤ έχει αποδειχθεί ότι είναι μια πολύτιμη πηγή πληροφόρησης, ενώ ταυτόχρονα παρέχει μοναδικές ευκαιρίες για εκδηλώσεις και καινούργιες δυνατότητες για ακτιβιστικές δραστηριότητες και σοβαρή ενασχόληση για την αλλαγή της κοινωνίας. Καθώς επεκτείνεται παγκοσμίως, έχει βοηθήσει σε σημαντικό βαθμό να προωθήσει την μορφή παγκοσμιοποίησης που έχει αποτελέσει το όραμα της αριστεράς: Παγκοσμιοποίηση για την προώθηση των συμφερόντων των πολιτών, όχι του κεφαλαίου, βασιζόμενη στην αλληλεγγύη, την αλληλοβοήθεια και τις συντονισμένες προσπάθειες να αντιμετωπίσουμε τα μεγάλα προβλήματα του σήμερα και για να θέσουμε τα θεμέλια για έναν περισσότερο ανθρώπινο και αξιοπρεπή κόσμο αύριο. Δεν έχω καμιά αμφιβολία ότι η Ελληνική ομάδα θα προσφέρει ένα έντονο και συναρπαστικό ερέθισμα σ΄αυτά τα αναπτυσσόμενα λαϊκά κινήματα, τα οποία πιστεύω είναι η πραγματική ελπίδα για το μέλλον. Σας εύχομαι μέγιστη επιτυχία και ανυπομονώ να μάθω για την δουλειά σας και τα σχέδια σας στο εγγύς μέλλον.”

Noam Chomsky

Με αυτή την δήλωση ο Noam Chomsky επισημοποίησε την συνεργασία του eforum.gr με το ZNET. Απο σήμερα ενώνουν τις δυνάμεις τους προσφέροντας μια, δυνατή, ελληνική φωνή στο μεγαλύτερο πολιτικό ακτιβιστικό δίκτυο παγκοσμίως!
Στην σημερινή εποχή, η παγκόσμια συνεργασία αριστερών δικτύων πολιτών και πολιτικών ακτιβιστικών οργανώσεων είναι μονόδρομος. Δεν αρκεί μόνο να καταδικάζουμε τα κακώς κείμενα, αυτά που μας πληγώνουν, ή τις αντίξοες κοινωνικές συνθήκες που πρέπει να αντιμετωπίσουμε. Η Αριστερά έχει ανάγκη όχι μόνο από ωραία πρόσωπα, όχι μόνο από ωραίες ιδέες. Έχει ανάγκη από μια πειστική και βιώσιμη πρόταση που θα έχει απήχηση στην κοινωνία, στους νέους, στον εργαζόμενο. Έχει ανάγκη να αποδείξει ότι μπορεί και εφαρμόζει τις προτάσεις της και ότι μπορεί να αποτελέσει την εναλλακτική λύση στα προβλήματα της κοινωνίας μας. Η Αριστερά και ο Σοσιαλισμός δεν είναι απλά θεσμοί και κοινωνιολογικοί όροι. Ο Σοσιαλισμός δεν είναι απλά ένα αφηρημένο κοινωνικο-οικονομικό σύστημα. Η δύναμη του Σοσιαλισμού είναι ο λαός, η βάση, εμείς οι απλοί πολίτες. Σοσιαλισμός δεν είναι οι κάθετες ιεραρχικές δομές και τα θεσμοθετημένα όργανα των αριστερών σχηματισμών-κομμάτων. Είναι η μαζική συμμετοχή πολιτών σε κάτι επαναστατικό, κάτι καινούργιο, κάτι ουσιαστικό. Γι’ αυτό λοιπόν θέλουμε να ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε, σήμερα, την Αριστερά στην Ελλάδα.
Αλλά για να συμβεί αυτό απαιτείται πληροφόρηση, ενημέρωση, εκπαίδευση, επιμόρφωση. Αυτός ήταν και ένας από τους κυριότερους λόγους για τη συνεργασία μας με το ΖΝΕΤ. Πιστεύουμε ότι αυτή η συνεργασία θα μας βοηθήσει να εμπλουτίσουμε τις γνώσεις μας για την Αριστερά του σήμερα και του αύριο. Ειδικά στην Ελλάδα, η Αριστερά έχει διανύσει τα τελευταία χρόνια μια περίοδο εσωστρέφειας, ενασχόλησης με το στενό Ελληνικό χώρο, με πρόσωπα και με πολύ στενά κομματικά πλαίσια. Πιστεύουμε ότι αυτό έχει δώσει στον Έλληνα μια αλλοιωμένη εικόνα της, καθώς και λανθασμένη πληροφόρηση για το πραγματικό ύφος της, για το ρόλο και τις ευθύνες των προσώπων σε ένα πολιτικό σχηματισμό και το ρόλο του καθενός από εμάς στην κοινωνία των πολιτών. Το διαδίκτυο αποτελεί τον πλέον πρόσφορο χώρο για να ξεκινήσει μια τέτοια προσπάθεια. Γιατί οι ενεργοί πολίτες του διαδικτύου είναι και ενεργοί πολίτες στην ίδια την κοινωνία.
Σας καλούμε να στηρίξετε την προσπάθεια μας, περισσότερα νέα της οποίας θα μάθετε σύντομα…

Όταν ο Κώστας Γαβράς δημιουργούσε την εξαιρετική ταινία “Z”, δεν γνώριζε ότι στην άλλη άκρη του Ατλαντικού μια ομάδα διανοούμενων και πολιτικών ακτιβιστών θα εμπνέονταν σε τόσο μεγάλο βαθμό, που το όνομα της ταινίας θα γινόταν το σύμβολο μιας ολόκληρης κοινότητας.
Το 1987 ο Michael Albert και η Lydia Sargent δημιουργούν το “zmag“, ένα περιοδικό πολιτικού ακτιβισμού που σκοπό είχε να ταχθεί κόντρα στο αμερικάνικο κατεστημένο. Σημαντικές προσωπικότητες στήριξαν την προσπάθεια μεταξύ των οποίων και ο μεγαλύτερος, ίσως, φιλόσοφος του 20ου αιώνα, ο Noam Chomsky. Το 1995, το zmag απέκτησε και ψηφιακή ταυτότητα με την δημιουργία του Znet.org.
Το Znet.org είναι αυτή τη στιγμή κάτι περισσότερο από ένα απλό portal πολιτικού ακτιβισμού. Γύρω από την ηλεκτρονική έκδοση του περιοδικού έχει δημιουργηθεί μία “κοινότητα” από κόμβους και ανθρώπους που συμμετέχουν σε αυτή την αλληλεπιδραστική σχέση.
Η δράση της “κοινότητας” και οι πολιτικές ιδέες της συνοψίζονται στο μότο που περιλαμβάνεται ως υπότιτλος στην κεντρική σελίδα του Z-net:

“Μια κοινότητα ανθρώπων που ενδιαφέρονται για την κοινωνική αλλαγή”.

Κείμενα και σχολιασμοί της επικαιρότητας, καθώς και γενικότερες πολιτικές και κοινωνικές αναλύσεις συμπλέκονται με ένα πλήθος άλλων λειτουργιών, οι οποίες εκτείνονται από την επικοινωνία με τον Chomsky και τους άλλους διανοούμενους που συμμετέχουν στις δραστηριότητες του site μέχρι την επικοινωνία με τους άλλους χρήστες του κόμβου.
Όπως περιγράφει η ίδια η Lydia Sargent οι στόχοι του Znet είναι να πάει κόντρα στα ψέματα και στην παραπληροφόρηση των κατεστημένων media. Να ενεργοποιήσει τα αντανακλαστικά του κόσμου κόντρα στη θεσμοθετημένη ταξική, φυλετική και κοινωνική καταπίεση και στον αυταρχισμό. Να παρέχει πληροφόρηση, ανάλυση και όραμα που θα βοηθήσουν στους αγώνες για κοινωνική αλλαγή. Να προσφέρει ένα φόρουμ σε έναν ευρύ κύκλο συγγραφέων, καθηγητών, ακτιβιστών που συνδέονται με τις απελευθερωτικές πολιτικές της Νέας Αριστεράς και των συνακόλουθων κινημάτων.
Και τα έχει καταφέρει περίφημα. Το Znet αποτελεί, αυτή τη στιγμή τη μεγαλύτερη, παγκοσμίως, πολιτική διαδικτυακή κοινότητα μιας άλλης δυνατής και ριζοσπαστικής αριστεράς. Μιας αριστεράς πέρα από αγκυλώσεις και προκαταλήψεις που συζητά ελεύθερα, προτείνει και δρα. Η Ελλάδα δεν έχει, μέχρι στιγμής, καταφέρει να αποκτήσει δική της, ανεξάρτητη φωνή, μέσα σε αυτή την κοινότητα.
Νομίζουμε ότι ήρθε ο καιρός μια τέτοια προσπάθεια να γίνει πραγματικότητα. Περισσότερα την ερχόμενη Τρίτη…

Ο χάρτης της υγείας αναμένεται να αλλάξει δραματικά στα επόμενα είκοσι χρόνια. Η γήρανση του πληθυσμού, η υπογεννητικότητα και οι μεγάλες πρόοδοι της επιστήμης θα οδηγήσουν σε μεγάλη αύξηση τις δαπάνες για την υγεία. Ήδη, καταναλώνει το 10,2% του ΑΕΠ της χώρας μας, περίπου 1% περισσότερο από το μέσο όρο των χωρών-μελών της ΕΕ. Τα πράγματα θα ήταν ευνοϊκά για εμάς αν το 52% των συνολικών δαπανών για την υγεία δεν προέρχονταν απευθείας από την τσέπη του έλληνα πολίτη. Με ιδιωτικές δαπάνες για την υγεία, συγκρίσιμες σε ποσοστό της συνολικής δαπάνης, με αυτές του αμερικανικού μη-συστήματος για την υγεία, είναι να αναρωτιέται κανείς αν στη χώρα μας υπάρχει κοινωνικό κράτος ή όχι.

Η πρόκληση για ένα προοδευτικό σοσιαλιστικό κίνημα είναι μεγάλη. Από την απάντηση που θα δώσει σε αυτό και σε μερικά ακόμη μεγάλα προβλήματα (πχ παιδεία και παραπαιδεία, ασφαλιστικό, υπερκέρδη τραπεζών), θα καθοριστεί εαν θα βρεθεί σύντομα σε θέση να κερδίσει και πάλι την εμπιστοσύνη του ελληνικού λαού.

Γι αυτό και είναι μείζονος σημασίας οι προτάσεις του ΠΑΣΟΚ για την υγεία και κυρίως την εξωνοσοκομειακή φροντίδα, ή όπως συνηθίζεται να αποκαλείται, αν και ο όρος είναι σαφώς παρωχημένος, την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας. Η πρόταση στις τελευταίες εκλογές συνίστατο στη δημιουργία ενός δικτύου με γενικούς ιατρούς, παθολόγους και παιδιάτρους. Ακόμα και αν παραβλέψει κανείς πως δεν έχουμε τους γενικούς ιατρούς που απαιτούνται για κάτι τέτοιο, είναι παράλογο, το 2008, να θεωρεί κανείς πως μπορεί να κατασκευαστεί ένα ολοκληρωμένο δίκτυο πρωτοβάθμιας φροντίδας χωρίς τους υπόλοιπους ειδικευμένους ιατρούς (καρδιολόγους, ενδοκρινολόγους, ψυχιάτρους κοκ). Γιατί οι τελευταίοι είναι οι φυσικοί φορείς της γνώσης που απαιτείται για την ποιοτική φροντίδα των χρόνιων νοσημάτων (στεφανιαία νόσος, διαβήτης, ψυχικά νοσήματα κτλ). Αυτών δηλαδή που ευθύνονται για το 70% των συνολικών δαπανών για την υγεία. Κρίνω λοιπόν ρεαλιστική και εφαρμόσιμη την εξής πρόταση: να επιτραπεί η λειτουργία κοινοπραξιών ειδικευμένων ιατρών (group practices). Οι κοινοπραξίες αυτές θα υπογράφουν συμβάσεις με τους ασφαλιστικούς οργανισμούς μόνο εφόσον προσφέρουν συντεταγμένες υπηρεσίες, 24 ώρες το 24ωρο, 7 ημέρες την εβδομάδα, 365 ημέρες το χρόνο. Υπηρεσίες που θα πιστοποιούνται και θα ελέγχονται ποσοτικά και ποιοτικά. Για να είναι όμως οικονομικά χρηστή η λειτουργία τους, θα πρέπει να πληρώνονται κατά κεφαλήν (capitation), έτσι ώστε να μην υπάρχει κίνητρο για πρόκληση τεχνητής ζήτησης υπηρεσιών (που ορισμένοι, αφελώς θεωρούν πως δεν αφορά τους γενικούς ιατρούς).

Ένα δεύτερο κρίσιμο θέμα για το σύστημα υγείας της χώρας μας, είναι αυτό των δικαιωμάτων των ασθενών. Ο πατερναλιστικός τρόπος του χθες όπου ο γιατρός αποφάσιζε και ο ασθενής έπρεπε να ακολουθεί τυφλά τις οδηγίες του, οφείλει να ανατραπεί. Ο ασθενής δικαιούται να γίνει το ήμισυ της συζήτησης που αφορά την υγεία του. Μόνο αν συμβεί αυτό μπορούμε να ελπίζουμε στην αύξηση της συμμόρφωσης και άρα την προαγωγή της υγείας. Δεν είναι τυχαίο πως σήμερα, με βάση επίσημη στατιστική του ΙΚΑ, μόνο το 22% των συνταγών, εκτελούνται ως ανεγράφησαν. Όμως αυτό απαιτεί μια αλλαγή στην κουλτούρα και την εκπαίδευση των γιατρών αλλά και των ασθενών, που δεν είναι μόνο θέμα μέτρων αλλά κυρίως εμμονής σε ένα όραμα παιδείας.

Τίποτα δεν φαντάζει εύκολο στη νέα εποχή. Αλλά και τίποτα δεν θα κερδηθεί χωρίς όραμα και επίμονη προσήλωση σ’ αυτό. Το σταυροδρόμι είναι μπροστά μας και εναπόκειται σ’ εμάς να διαλέξουμε την κατεύθυνση που θα πάρουμε.

Την Παρασκευή 15 Φεβρουαρίου 2008, στο Εργατικό Κέντρο Κορίνθου, έλαβε χώρα μια ανοιχτή εκδήλωση στα πλαίσια του προσυνεδριακού διαλόγου του ΠΑΣΟΚ για την Υγεία. Εισηγητές ήταν ο καθηγητής καρδιολογίας και τ. υπουργός Δημήτρης Κρεμαστινός, ο καθηγητής πανεπιστημίου και τ. διοικητής του ΙΚΑ Άρης Σισσούρας και ο υπογράφων ιατρός-νευρολόγος Μιχάλης Κούτρας. Το πλήρες podcast αυτής της εκδήλωσης μπορείτε να ακούσετε παρακάτω, διάρκειας 2 ωρών και 10 λεπτών περίπου. Δεν θα σχολιάσω το περιεχόμενο, αφού μπορεί κανείς να κρίνει μόνος του. Αν κάποιος το ακούσει ολόκληρο, θα καταλάβει και γιατί δεν μπήκα στον κόπο να απαντήσω σε όσους σχολίασαν τις δικές μου θέσεις. Ευχαριστώ θερμά το μέλος της ΚΟΕΣ Στέφανο Παλλαντζά για την παρουσία και τη συμπαράσταση του.

Podcast εκδήλωσης Προσυνεδριακού Διαλόγου στην Κόρινθο για την Υγεία Download mp3

Από πλευράς προσέλευσης, θα πω ότι με μέτρα κοινής λογικής, ήταν απογοητευτική. Με τα μέτρα της σημερινής κομματικής πραγματικότητας όμως, ήταν απόλυτα επιτυχημένη αφού είχε μεγαλύτερη προσέλευση από τη δημοτική ολομέλεια της προ-προηγούμενης ημέρας. Σε απόλυτους αριθμούς προσήλθαν 62 άτομα. Η ολομέλεια δεν είχε πάνω από 40, ενώ η θεματική για την παιδεία είχε 10 και η θεματική για την επιχειρηματικότητα 20.
Αλλά επειδή το ΠΑΣΟΚ δεν δικαιούται να κατασκευάζει δικές του πραγματικότητες (κάπως λέγεται αυτό στην ψυχιατρική), οι οιωνοί είναι πολύ κακοί. Ας ελπίσουμε πως κάτι θετικό θα γίνει στο συνέδριο.