Δημοτικές επιχειρήσεις … μία από τα ίδια
Συγγραφέας: | Ημερομηνία: 25 Feb 2007
Το παρακάτω άρθρο, δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στην εφημερίδα ‘Ενημέρωση’ του Ναυπλίου και αναδημοσιεύεται σήμερα στο γνωστό ιστολόγιο πολιτικού διαλόγου Diablog. Είναι κατά τη γνώμη μου ενδεικτικό του πόσο κοινή, βαρετή, προβλέψιμη και ανούσια είναι η κατάσταση στα δημοτικά πράγματα της επαρχίας, παρά τις εξαιρέσεις που επιβεβαιώνουν τον κανόνα. Ο συγγραφέας του άρθρου κος Καράπαυλος εξελέγη δημοτικός σύμβουλος με το συνδυασμό ‘Ναύπλιο, H Άλλη Πρόταση‘, αντίστοιχο θα μπορούσε να πει κανείς της δικής μας Κίνησης Πολιτών, και πήρε 13% και 3 θέσεις στο νέο δημοτικό συμβούλιο. Διαβάστε και δείτε τι θα πει υγιής προβληματισμός, συνοδευόμενος από προτάσεις. (korinthos.blogspot.com)
———————————————————————————————-
Μετά από ένδεκα ολόκληρα χρόνια κάθισα και πάλι στα έδρανα του ελλειψοειδούς τραπεζιού του δημοτικού συμβουλίου Ναυπλίου. Πέρασε τόσος καιρός από τότε που πίστευα και εγώ μαζί με τους συντρόφους μου της τότε «πρωτοβουλίας» και της «απόπειρας», ότι μπορούσαμε με τους αγώνες μας, τις ιδέες μας, τις ανιδιοτελείς προσπάθειές μας να αλλάξουμε τις κυρίαρχες πολιτικές που ακόμα και σήμερα βασιλεύουν. Θεωρούσαμε ότι εμείς είμασταν στο επίκεντρο της τοπικής ζωής και ότι τα λόγια μας για την οικολογία και το περιβάλλον, για την ανάδειξη της ιστορίας της πόλης, για μιαν άλλη λογική στα θέματα του πολιτισμού και του αθλητισμού και κυρίως οι προσπάθειές μας για την ενεργοποίηση των πολιτών και για συμμετοχικές και κινηματικές διαδικασίες είχαν πρωτεύουσα σημασία στις σκέψεις των συμπολιτών μας. Επτά χρόνια έξω από το Δημοτικό Συμβούλιο και αντιλήφθηκα, έστω και αργά, ότι δυστυχώς η κοινωνία πολύ λίγο ενδιαφέρεται για την κλειστή κάστα που διοικεί την πόλη, για το τι συζητιέται και ποιοι διοικούν τις δημοτικές επιχειρήσεις και χαράζουν πολιτικές. Αντιλήφθηκα ότι όπως και τότε έτσι και σήμερα οι ωραίες ιδέες δύσκολα ξεπερνούν τους τοίχους της μεγάλης αίθουσας του δημαρχείου με τις φωτογραφίες των παλαιοτέρων δημάρχων.
Σήμερα «η άλλη πρόταση» έχει εκλέξει τρεις δημοτικούς συμβούλους και ο λόγος της είναι πολύ πιο δυνατός και δεν μπορεί παρά να ακούγεται με πολύ μεγαλύτερη προσοχή μέσα στο δημοτικό συμβούλιο. Ομως για να πάει η πόλη μπροστά δεν αρκούν τα λόγια των τριών μας. Δεν αρκούν οι προσπάθειες και κάποιων άλλων δημοτικών συμβούλων από άλλες παρατάξεις που έχουν ιδέες για την πόλη και όρεξη να προσφέρουν. Αναγκαία κατά τη γνώμη μου προϋπόθεση για να κάνει η πόλη το άλμα προς τα μπρος, σε μια προοδευτική κατεύθυνση, είναι να ασχοληθεί και ενεργοποιηθεί το τεράστιο δυναμικό της τοπικής μας κοινωνίας.
Ετσι στην πρώτη ουσιαστική συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου «η άλλη πρόταση» με επιμονή έβαλε και ξαναέβαλε την πρόταση να ανοίξουν τα διοικητικά συμβούλια των δημοτικών επιχειρήσεων, να αξιοποιηθεί ο νόμος που επιτρέπει τη συγκρότηση των συμβουλίων από 11 έως και 15 μέλη, να θεσμοθετηθεί η συμμετοχή των ενεργών τοπικών φορέων στις δημοτικές επιχειρήσεις, να ψάξουμε και να βρούμε πάνω και έξω από τις παρατάξεις, όλους αυτούς που μπορούν να προσφέρουν και να προσπαθήσουμε να κάνουμε την κοινωνία πραγματικό κοινωνό και συμμέτοχο στα πολιτικά δρώμενα. Οι προτάσεις μας απορρίφθηκαν τόσο από τη δημοτική αρχή, όσο και από τη μείζονα αντιπολίτευση. Το επίσημο επιχείρημα της δημοτικής αρχής εκφρασμένο από τον πρόεδρο του δημοτικού συμβουλίου, ήταν ότι τα πολυμελή όργανα είναι δυσκίνητα. Ετσι εφάρμοσαν τη γνωστή συνταγή της επιλογής προσώπων από τον κλειστό κύκλο που τόσα χρόνια μας διοικεί. Αν εξαιρέσουμε κάποια άτομα, (και θάθελα να το τονίσω αυτό) που πράγματι έχουν ιδέες και όρεξη για ανιδιοτελή προσφορά, τα διοικητικά συμβούλια απαρτίστηκαν κατά κύριο λόγο από αποτυχόντες δημοτικούς συμβούλους που συχνά-πυκνά επαναλαμβάνονται στις διάφορες επιτροπές, από συγγενείς και συζύγους των επιτυχόντων και αποτυχόντων συμβούλων, από κάποιους γνωστούς «παράγοντες» με μοναδική επιδίωξη τις μελλοντικές πολιτικές συνεργασίες.
Προτείναμε την εκλογή εκπροσώπου του ΠΛΙ στη ΔΕΠΑΝ. Η πρότασή μας απορρίφθηκε. Ζητήσαμε την εκλογή εκπροσώπου του Πανεπιστημίου Θεατρικών Σπουδών στο Δημοτικό Θέατρο. Η πρότασή μας απορρίφθηκε. Πουθενά δεν υπάρχει εκπρόσωπος του Εμπορικού Συλλόγου. Οι δημότες από τα τοπικά διαμερίσματα αγνοήθηκαν. Ενα τεράστιο δυναμικό που υπάρχει στην πόλη μας, από νέους με μεταπτυχιακές σπουδές και όρεξη για προσφορά, από ανθρώπους της μουσικής, του θεάτρου, του πολιτισμού, των τεχνών και των επιστημών, σχεδόν όλοι αγνοήθηκαν. Η πόλη μας όμως έτσι δεν μπορεί να πάει μπροστά. Μπορεί η δημοτική αρχή να έχει τη δημοκρατική νομιμοποίηση από το 56 και κάτι τοις εκατό των δημοτών που την επέλεξε, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι και υποχρεωτικά πράττει το ορθό με το να κρατάει τις πόρτες της κλειστές στους φορείς και τα άτομα που μπορούν και έχουν να προσφέρουν.
ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΡΑΠΑΥΛΟΣ
Δημοτικός σύμβουλος Ναυπλίου
Ένα Διαφορετικό Μουσικό Δώρο
Συγγραφέας: | Ημερομηνία: 18 Dec 2006
για τα ωραία και μεγάλα έργα
η άδικη αυτή σου η τύχη πάντα
ενθάρρυνσι κ’ επιτυχία να σε αρνείται•
Τις προάλλες, καθώς έψαχνα τα σκουτιά μου, συνάντησα για χιλιοστή φορά, έναν δικό μου, μικρό, ήλιο τσέπης, που με συντροφεύει και με τιμά με τη φιλία του εδώ και είκοσι χρόνια. Είναι ο μουσικός Ευάγγελος Πετσάλης. Συναντηθήκαμε στο πανεπιστήμιο. Δεν ήταν η μουσική του που μας έκανε φίλους. Ήταν η προσωπικότητά του. Είχες αμέσως την αίσθηση πως πρόκειται για έναν άνθρωπο καταδικασμένα διαφορετικό. Ένας bohème στην εποχή του υλισμού. Δεδηλωμένος λάτρης αυτού του τύπου των ανθρώπων, βούτηξα στο πλάσμα της φιλίας του και αιωρούμαι έκτοτε εντός του.
Καθώς έρχονται οι γιορτές και η γκρίνια είναι αταίριαστη, θέλησα με το παρόν να θυμίσω πως υπάρχουν άνθρωποι που ενάντια σε πιθανότητες και αντιξοότητες, καταφέρνουν να δημιουργούν. Κάποτε και να διαπρέπουν. Η σύνθεση κλασικής μουσικής σε μιά χώρα που η πλειοψηφία των πολιτών της έχει ενστερνιστεί το τσιγγάνικο μουσικό πρότυπο, δεν είναι εύκολη υπόθεση. Το ακροατήριο μικρό και οι ίντριγκες του χώρου βυζαντινές.
Έρχονται γιορτές. Σας χαρίζω λοιπόν, αυτό που εγώ θεωρώ καλή μουσική. Σε όλους εσάς τους αγαπημένους μου φίλους, αναγνώστες, περαστικούς και συμπολίτες, εύχομαι καλές γιορτές!
Cultureguide & Κουμπαριστάν
Συγγραφέας: | Ημερομηνία: 07 Nov 2006
Εδώ και λίγες ημέρες έλαβα την παρακάτω επιστολή:
«Αγαπητοί φίλοι του Πολιτισμού,
Την Τρίτη, 31 Οκτωβρίου 2006, ο Οργανισμός Προβολής Ελληνικού Πολιτισμού ΑΕ (ΟΠΕΠ) και το Υπουργείο Πολιτισμού διέκοψαν βίαια και απροειδοποίητα τη λειτουργία του cultureguide, του μοναδικού δίγλωσσου πολιτιστικού πόρταλ της χώρας, που επί τεσσεράμισι χρόνια ενημέρωνε καθημερινά τους ανθρώπους που αγαπούν τις Τέχνες και τον Πολιτισμό για τις πολιτιστικές δραστηριότητες στην Ελλάδα. Ποτέ δεν δόθηκαν εξηγήσεις για τους λόγους της πράξης αυτής. Διέδωσαν όμως ότι το cultureguide είχε υψηλό κόστος λειτουργίας, χαμηλή επισκεψιμότητα και κακή ποιότητα.
Και τα τρία επιχειρήματα είναι ψευδή. Το κόστος λειτουργίας του cultureguide ήταν ελάχιστο, η επισκεψιμότητά του η υψηλότερη στην Ελλάδα για πολιτιστικό site (10.000 επισκέπτες ημερησίως), και η ποιότητα των κειμένων είχε αποσπάσει πολλαπλά βραβεία σε Ελλάδα και εξωτερικό. Οι λόγοι ήταν άλλοι που ποτέ δεν εξηγήθηκαν. Καλούμε εσάς, τους ανθρώπους που αγαπούν τις Τέχνες και τον Πολιτισμό, να διαμαρτυρηθείτε.
Στείλετε τώρα από ένα email προς τον ΟΠΕΠ και το ΥΠΠΟ και εκφράστε την αντίθεσή σας. Κάντε τους να καταλάβουν ότι υπάρχει αντίδραση.
Αντιγράψετε τις παρακάτω διευθύνσεις … »
Ακολουθούσαν αρκετές διευθύνσεις email όπου θα μπορούσε κανείς να αποστείλει μηνύματα διαμαρτυρίας. Έστειλα κι εγώ το ακόλουθο μήνυμα:
Αγαπητοί κύριοι,
Θα ήθελα να εκφράσω την απογοήτευσή μου αλλά και τη διαφωνία μου με τη διακοπή λειτουργίας του ιστοτόπου cultureguide.gr. Η αποδόμηση δεν μπορεί να λογίζεται ως έργο, όποια και αν είναι τα επιχειρήματα υπέρ αυτής. Στη χειρότερη περίπτωση θα έπρεπε από την ίδια διεύθυνση να προβάλλεται η προοπτική βελτίωσης του έργου ή αντικατάστασής του με κάποιο καλύτερο, και όχι η άκομψη προβολή ‘internal server error’. Eπιτέλους, οφείλετε να σέβεστε την εικόνα της χώρας, η οποία ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ βιλαέτι σας.
Σήμερα λοιπόν, έλαβα το εξής εξωφρενικό:
Agapitoi filoi,
Mathame mia eidisi simera pou mas sokare! O OPEP ebale eidika filtra ston kentriko server tou oste na blokarontai ola ta email pou apostellontai se auton kai ta opoia periexoun ti leksi cultureguide. Simera 7 Noembriou oli mera, kaneis ston OPEP den elabe minima diamartyrias, para to gegonos oti apostalisan pano apo 40. An auto isxyei opos mas lene oi piges mas entos tou OPEP prokeitai gia praksi algini. Praksi logokrisias kai perifronisis olon sas. Den theloun oute kan na sas akousoun. Den tous aforoun osa tous lete. Den epitrepoun oute kan stous ypallilous tous na diabasoun tis diamartyries sas. Epipleon, ektos apo tis parakolouthiseis sta email olou tou prosopikou, parakolouthountai pleon KAI ta tilefona. Dystyxos, den mporoume na apodeiksoume osa leme kai se auto akribos basizontai.
Eytyxos omos yparxei to blog http://culturedied.blogspot.com/ ki etsi oi diamartyries sas yparxoun ekei. Den mporoume na skeftoume allou eidous tropo gia na diamarturithei kaneis se osa kanoun autoi oi anthropoi tou xthes. Isos, to fax tha mporouse na einai mia lysi. Sas parathetoume merika numera fax pou tha mporousate isos na steilete ti diamartyria sas.
Γραφείο Προέδρου: 210-8894995
Γραφείο Διευθύνουσας Συμβούλου: 210-8894955
Γραφείο Εντεταλμένου Συμβούλου: 210-8894905 & 210-8894958
Διεύθυνση Προβολής κ Επικοινωνίας: 210-8894865
Διεύθυνση Ψηφιακών Εφαρμογών: 210-8894885
Γραμματεία Δ.Σ.: 210-8894925
Στο χωριό μου λένε ‘στου κουφού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα’. Η κυβέρνηση αυτή και ο περήφανος υπουργός πολιτισμού της Βουλγαράκης, είναι σίγουρα (και το λιγότερο) κουφοί. Διαφωνεί κανείς; 
ΝΑΙ στην Ελευθερία Της Έκφρασης
Συγγραφέας: | Ημερομηνία: 29 Oct 2006
Είπα κι εγώ να κάνω ένα ταξιδάκι και έγινε χαμός. Από το Κυότο της Ιαπωνίας που βρίσκομαι και μόλις έλαβα τη σχετική πληροφόρηση, νιώθω την υποχρέωση να δηλώσω πως συμπαρίσταμαι ολόψυχα στην ΗΛΙΘΙΑ αντιμετώπιση (στολισμένη με μπόλικη νομική επιστήμη βεβαίως, βεβαίως) του διαχειριστή του ιστοτόπου blogme.gr από κάποιον ολότελα εμπαθή και οπωσδήποτε άσχετο περί την έννοια της δημοκρατίας ‘ενοχλημένο’ πολίτη. Μιάς και συμφωνώ απόλυτα με το κείμενο στο ιστολόγιο ‘Λαπούτα’ το οποίο επιδεικνύει για άλλη μιά φορά ορθά αντανακλαστικά και ευθυκρισία, δεν θα πω τίποτε περισσότερο από το να σας παραπέμψω σ’αυτό. Μπορείτε επίσης να βρείτε ανάλογα κείμενα σε πολλά blogs:
http://www.agitprop.gr/article/111/blogme
http://e-roosters.blogspot.com/2006/10/blogme.html
http://locandiera.blogspot.com/2006/10/blogmegr.html
http://raresteak.wordpress.com/2006/10/26/blogme/
http://afmarx.blogspot.com/2006/10/delivery-boy.html
http://old-boy.blogspot.com/2006/10/blog-post_116187810249534670.html
http://histologion-gr.blogspot.com/2006/10/blogmegr.html
http://theseis.blogspot.com/2006/10/bloggers.html
Άσπρο και Μαύρο (σχεδόν)
Συγγραφέας: | Ημερομηνία: 14 Jun 2006
Και μετά, χωρίς να το πολυκαταλαβαίνουμε, γίναμε – εμείς οι φοιτητές – μάρτυρες μιάς μεταμόρφωσης του βάτραχου σε πρίγκηπα. Όχι αμέσως, αλλά εντυπωσιακά. Εκατοντάδες νέα μαγαζιά, απίστευτος οικοδομικός οργασμός, μεταμόρφωση των υποδομών, ραγδαία άνοδος της ποιότητας ζωής. Από τις 70.000 κατοίκους του 1984 (οι 10.000 φοιτητές), τώρα βλέπουν κοντά και ετοιμάζουν την πόλη τους για τις 300.000. Στα δύο ξενοδοχεία 5 αστέρων, σύντομα θα προστεθούν άλλα δύο. Ένα τρίτο (!!) θέατρο ήδη κατασκευάζεται. Στο υπόγειο parking της κεντρικής πλατείας (4 ορόφων παρακαλώ!) θα προστεθούν άλλα τρία περιφερειακά, γιατί εκεί καταλαβαίνουν ότι δεν πρέπει να προσκαλούν τα αυτοκίνητα στο κέντρο της πόλης με το δέλεαρ ότι θα βρούν parking. Θα μπορούσα να συνεχίζω επί ώρες. Ο θαυμασμός μου για τους ανθρώπους που λόγω της αγάπης τους αλλά και της γνώσης τους έβγαλαν την πόλη τους από το τίποτα στην επιφάνεια είναι μεγάλος.
Ξέρω, θέλετε να μάθετε πώς έγινε αυτό, αν θα αναφέρω κάτι χειροπιαστό. Λοιπόν θα αναφέρω ένα μικρό αλλά για μένα εξαιρετικά ενδεικτικό παράδειγμα. Ένα απόγευμα βγήκα να περπατήσω. Αντιλήφθηκα ότι σε όλες τις πλατείες και το μώλο, υπήρχαν συνεργεία γλυπτών που σμίλευαν μαρμάρινους όγκους. Ρώτησα και έμαθα: ο δήμος είχε καλέσει και φιλοξενούσε στην πόλη με έξοδά του το εργαστήρι γλυπτικής της σχολής καλών τεχνών. Είχε τοποθετήσει μαρμάρινους όγκους σε όλες τις πλατείες και επί μέρες εξασκούντο επ’αυτών οι φοιτητές της σχολής με τους καθηγητές τους. Τα μικρά παιδιά (και όχι μόνο) έλαβαν ένα ανεκτίμητο παιδευτικό σεμινάριο ως προς το τι είναι και πώς κατασκευάζεται ένα γλυπτό. Αλλά και η πόλη, μετά τη φυγή του εργαστηρίου, γέμισε με γλυπτά σε όλους τους ανοιχτούς της χώρους. Γλυπτά που δεν κόστισαν σχεδόν τίποτα αλλά προσέφεραν (και προσφέρουν ακόμα απ’ότι είδα), στην αισθητική της πόλης.
Στην πόλη μας ο πήχυς είναι δυστυχώς πολύ χαμηλά. Γιατί έτσι επιθυμούν παράγοντες εκτός της Κορίνθου. Θα το επαναλάβω για χιλιοστή φορά. Οι Κορίνθιοι που έχουν γνώση και μεράκι υπάρχουν! Δεν είναι ούτε ένας, ούτε πέντε, ούτε δέκα. Αυτό που δεν υπάρχει είναι μιά μορφή αυτοοργάνωσης της κοινωνίας μας που θα επέτρεπε στους ανθρώπους αυτούς να πάρουν μέρος στα κοινά (και για να είμαι 100% σαφής: όχι γιατί έρχονται εκλογές και θυμηθήκαμε ξαφνικά την κοινωνία των πολιτών). Μια τέτοια προσπάθεια είναι και αυτό το ιστολόγιο. Αφού εμείς ζήσαμε την υποβάθμιση της πόλης μας με όλους τους όρους, ας είναι η ερχόμενη γενιά που θα ζήσει την αναβάθμισή της.


