MyStigma

1. Αρχική
2. Πολιτική
3. Υγεία
4. Πολιτισμός
5. Πόλη
6. About
7. Επικοινωνία

Μέχρι σήμερα, δεν μπορώ να πω ότι έχω εντυπωσιαστεί από τη νέα δημοτική αρχή. Όχι γιατί περίμενα ότι θα έφερνε τον Calatravaνα να αναμορφώσει την πόλη, αλλά γιατί ανέμενα μεγαλύτερη συνεργατικότητα και προπάντων, ευελιξία. Δυστυχώς, ενώ οι πολιτικές της έχουν υποστεί σοβαρά πλήγματα σε πολλά θέματα, όπως σε αυτό των σκουπιδιών ή στο θέμα της διεκδίκησης εσόδων από το casino, αυτή εμμένει πεισματικά στις θέσεις της.
Ταυτόχρονα, ένα μέγα-ΕΓΚΛΗΜΑ λαμβάνει χώρα. Αναφέρομαι στην παραλία ‘καλάμια’. Τη μόνη αξιόλογη παραλία της πόλης. Η κατάσταση εκεί δεν ήταν πολύ καλή. Τώρα όμως είναι ασύδοτη. Οι καταστηματάρχες έχουν καταλάβει με τα τραπέζια τους τα παρτέρια και έχουν επεκταθεί στο εγγύτερο προς την παραλία τμήμα του πεζόδρομου, αποκλείοντας ακόμα και τα παγκάκια για τους πεζούς. Θα μου πείτε, γι αυτό δεν φταίει ο δήμαρχος, οι καταστηματάρχες φταίνε! Δεν είναι καθόλου έτσι. Οι καταστηματάρχες δεν πήραν μόνοι τους την πρωτοβουλία. Τους έδωσε το ελεύθερο άνθρωπος της δημοτικής αρχής. Αυτό, το γνωρίζω από ιδιοκτήτη καταστήματος. Ο άνθρωπος ήταν σαφής γι αυτό που άκουσε: «κάντε ό,τι θέλετε!!». Η φράση αυτή προέρχεται από τον ίδιο άνθρωπο που είχε προτείνει και την μείωση των δημοτικών τελών γι αυτούς και έχει ίδιον όφελος από την ασυδοσία. Και οι καταστηματάρχες αφηνίασαν. Αν μπορούσαν θα έστρωναν πλεούμενα τραπέζια μέχρι το Ηραίο και θα σέρβιραν τις πίτσες και τα ποτά με θαλάσσια σκούτερ! Αντιλαμβάνομαι βέβαια ότι αυτό είναι ένα γνήσιο σοσιαλιστικό όραμα, αλλά όχι, ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΤΕΤΟΙΑ ΟΡΑΜΑΤΑ!!

Ποιους κοροϊδεύουν με τα αυτοαναιρούμενα επιχειρήματα ότι δεν πιάνει το γκαζόν δίπλα στη θάλασσα; Εδώ και δέκα χρόνια πώς πιάνει; Και αν η κατάστασή του δεν είναι άριστη, αυτό οφείλεται στην πλημμελή φροντίδα και μόνο! Αλλά ας το δεχτούμε έτσι, χάριν της συζητήσεως. Είναι αυτό λόγος για να βάλουν οι καταστηματάρχες ξύλινες ράμπες πάνω από τα παρτέρια (!!!) και να μας πνίξουν όλους με τα τραπεζομάντηλά τους; Άλλοι έβαλαν πλαστικό γκαζόν, όπως πλαστική είναι και η αισθητική τους.
Πού είναι ο σεβασμός για τον πολίτη που δεν έχει ή δεν επιθυμεί να ξοδέψει χρήματα όταν ξαποσταίνει από τον περίπατό του; Που είναι ο σεβασμός σε αυτόν που θέλει να κάτσει σε ένα παγκάκι για να απολαύσει το ηλιοβασίλεμα; Πού είναι ο σεβασμός γι αυτόν που θέλει, όπως έκανε σε όλη του τη ζωή, να απλώσει την πετσέτα του στα βότσαλα και να κάνει το μπάνιο του χωρίς να πρέπει να παραγγείλει freddo?
Σε τι διαφέρει αυτή η κατάσταση από αυτήν στο δήμο Ελληνικού στην Αττική για την οποία ο εκεί δήμαρχος Χρήστος Κορτζίδης (δήμαρχος με όλη τη σημασία της λέξεως) έκανε απεργία πείνας, έτσι ώστε «οι χώροι αυτοί να λειτουργήσουν ως χώροι περιπάτου, ξεκούρασης και κολύμβησης με ελεύθερη πρόσβαση», μέχρι που νίκησε; Αν θέλετε να διαβάσετε λίγα λόγια γι αυτόν από την καλή δημοσιογράφο Ρίτσα Μασούρα, ρίξτε μια ματιά εδώ.

Κι επειδή το έχω κακή συνήθεια να καταθέτω πάντα προτάσεις, ιδού η σημερινή, που ελπίζω να αγκαλιαστεί με ενθουσιασμό από όλους στο επόμενο δημοτικό συμβούλιο: διώροφα τραπέζια!! Σαν τις κουκέτες στο στρατό. Από πάνω τα παιδιά (τα οποία δεν πρέπει να παίζουν όσο τα μαχαιροπήρουνα των γονιών πυρέσσουν) κι από κάτω οι γονείς. Αν μάλιστα ληφθεί πρόνοια ώστε η βάση τους να είναι αρκετά ισχυρή και για κανένα πανωσήκωμα, λύσαμε το πρόβλημά μας δια παντός. Γιατί μόνον ο εναέριος χώρος απομένει να καταληφθεί.

Ήμαρτον!!

Αύριο, Κυριακή 10 Ιουνίου, η Κόρινθος θα υποδεχθεί τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Γιώργο Παπανδρέου ο οποίος θα μιλήσει σε ανοιχτή συγκέντρωση στα ‘περιβολάκια’. Η πόλη μας έχει σπάνια το προνόμιο να υποδέχεται πολιτικούς του δικού του διαμετρήματος. Μη ξεχνάμε πώς ο Γιώργος Παπανδρέου εκτός από πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ είναι και πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς.
Είναι καιρό τώρα που ακούει κανείς (και εγώ) όλων των ειδών τις γνώμες για το πρόσωπό του και το έργο του ως πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ. Υπερτερούν οι γκρίνιες και έπονται σε κοντινή απόσταση οι λοιδωρίες. Τον άνθρωπο δεν τον γνωρίζω προσωπικά. Τον ξέρω μόνο δια της δημόσιας παρουσίας του. Και δεν είμαι εγώ που θα τον κρίνω ως επικεφαλής του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Αυτό που θα καταθέσω -και αν θέλετε το συζητάμε- είναι ότι ο πολιτικός του λόγος είναι ό,τι πιο σύγχρονο έχει να επιδείξει η πολιτική ζωή της χώρας μας.
Δεν αναφέρομαι στους λόγους που απορρέουν από το αντιπολιτευτικό του καθήκον (δυστυχώς ή ευτυχώς οι επικοινωνιολόγοι είναι εδώ και δεν θα πάνε πουθενά). Αναφέρομαι στη θεωρητική-ιδεολογική του συγκρότηση. Είναι αναμφίβολο γεγονός πως ο ερχομός του στο προσκήνιο έφερε έναν αέρα ιδεολογικής ανανέωσης και φρεσκάδας που είχε ανάγκη ο χώρος. Έννοιες όπως η ενδυνάμωση, η κοινωνική λογοδοσία, η συμμετοχική δημοκρατία, η οριζόντια διαβούλευση και άλλες ήταν ξένες στο πολιτικό μας λεξιλόγιο πριν τον ερχομό του. Για όποιον όμως παρακολουθεί στοιχειωδώς την παγκόσμια πολιτική κινητικότητα είναι σαφές πως αυτές οι έννοιες εδράζονται στον πυρήνα του πολιτικού λόγου της σύγχρονης αριστεράς (και όχι αυτής που οσονούπω θα ταυτίζεται με την αρχαιολογία), και απορρέουν από το έργο μερικών από τους σημαντικότερους κοινωνιολόγους και φιλοσόφους της εποχής μας όπως ο Rawls, ο Habermas, ο Cohen, ο Fishkin και άλλοι.
Το πρόβλημα είναι πως δεν φαίνεται να υπάρχει στο ΠΑΣΟΚ μια κρίσιμη μάζα στελεχών που να κατανοούν και να αποδέχονται αυτή τη νέα πολιτική σημειολογία, αλλά ούτε και μια επαρκής ομάδα συνεργατών που να είναι ικανοί να φέρνουν σε πέρας πολιτικές αποστολές (αυτό που οι αμερικάνοι ονομάζουν go-fetchers), με έναν τρόπο που να είναι συμβατός με αυτήν. Κι αυτό βέβαια, αναγκάζει και τον ίδιο να αναπροσαρμόζει σχέδια και στρατηγικές.
Σε μια χώρα όπου ένα κόμμα που ψηφίζεται από δύο στους πέντε πολίτες, ταυτίζεται με τον πρόεδρό του, το συντριπτικά μεγαλύτερο κομάτι της κριτικής που υφίσταται ο Γιώργος είναι κατά τη γνώμη μου, υπερβολικό και άδικο.
Ας μην εθελοτυφλούμε. Το πρόβλημα του ΠΑΣΟΚ (όποιο αυτό είναι και όσο σημαντικό είναι) δεν είναι ο Γιώργος. Είναι αυτό το ίδιο. Είμαστε εμείς οι ίδιοι.

Ένα μήνα πριν, γράφαμε: “Όσοι θυμούνται τον αυταρχικό τρόπο με τον οποίο το νομαρχιακό συμβούλιο είχε χωροθετήσει το νέο διοικητήριο στην ποσειδωνία, αρνούμενο την εξέταση οποιασδήποτε άλλης πρότασης (μία είχε κατατεθεί από διαφωνούντα νομαρχιακό σύμβουλο της πλειοψηφίας, αλλά ούτε αυτή εξετάστηκε), θα δικαιώσουν διπλά το δήμαρχο.“
Σήμερα, για να μην υπάρχει καμία αμφιβολία περί του αντιθέτου, παραθέτουμε ολόκληρο το κείμενο της επιστολής που απέστειλε στις 5 Αυγούστου 2005 ο νομαρχιακός σύμβουλος της πλειοψηφίας (!) Δημήτρης Νικολάου, προς τον τύπο. Ο καθένας ας βγάλει τα συμπεράσματά του. Αλλά, για να μη ξεχνάμε, τότε, δεν είχαν όλοι δημοσιεύσει την επιστολή. Έτσι για να δυναμώνει και η αξία προηγούμενου άρθρου μας για τη ‘Δημοσιογραφία του Δεκάρικου‘. Αλλά, φίλε Δημήτρη, δεν κρατιέμαι να μη σχολιάσω. Μήπως φταίει που έστειλες την επιστολή στις 5 Αυγούστου και τους χάλασες τα μεθεόρτια;

ΠΕΡΙ ΔΙΟΙΚΗΤΗΡΙΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ ΚΑΙ «ΚΟΡΙΝΘΙΑΚΩΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ»

Σε κάθε πόλη, και δη μικρής έκτασης, τα πρέποντα δημόσια κτίρια μπορούν να δηλώνουν την ιστορία, το χαρακτήρα, την ταυτότητά της αλλά και την μελλοντική της κατεύθυνση, τη θέση της απέναντι στο μέλλον. Στην Κόρινθο φαίνεται ότι δεν έχουμε διδαχθεί τίποτα από προσφάτως ανεγερθέντα δημόσια κτίρια με εμφανή αδυναμία να υπηρετήσουν είτε τον ως άνω σκοπό, είτε τη λειτουργική τους αποστολή.

Η εκκρεμότητα του Διοικητηρίου και του Πανεπιστημίου αποτελούν μοναδικές ευκαιρίες ανάδειξης κάποιων χαρακτηριστικών της Πόλης, ώστε να προβάλλεται μια κάποια ταυτότητα, ή και να αλλάξει δια παντός ο σύγχρονος ρους της, εάν και εφ’ όσον υπάρχει στοιχειώδης σχεδιασμός και συνεννόηση και συνεργασία μεταξύ των εμπλεκομένων φορέων και όλης της κοινωνίας, η οποία έχει καταθέσει κατά καιρούς σχετικές, ενδιαφέρουσες προτάσεις.

Εντυπωσιάστηκα, λοιπόν, όταν ΧΩΡΙΣ καμιά ουσιαστική προεργασία ή μελέτη των ανωτέρω κριτηρίων και καμία εξέταση των νέων δεδομένων (π.χ. νέος σιδηροδρομικός σταθμός), ενημερώθηκα κατά τη διάρκεια του Νομαρχιακού Συμβουλίου (Ν.Σ.) του Ιουλίου ότι «δεν υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις» πέραν της τελείως αυθαίρετα και με προεκλογική ψυχολογία επιλεχθείσας θέσης για το Διοικητήριο στο στρατόπεδο της Ποσειδωνίας. Κατά τη διάρκεια του Ν.Σ., κατετέθησαν από τον γράφοντα τρεις εναλλακτικές προτάσεις:

1) Στέγαση του Διοικητηρίου και του Πανεπιστημίου στο χώρο του 6ου Σ.Π. και μετεγκατάσταση του 6ου Σ.Π. στο στρατόπεδο ΚΕΥΑ (είπα επί λέξει: «φανταστείτε την Κόρινθο χωρίς τη μάντρα του 6ου Σ.Π. και με δυο κόμβους, έναν στην Αγία Άννα και έναν στο νεκροταφείο»). Έτσι επιτυγχάνεται και η επιστροφή του Δημοτικού θεάτρου (που σήμερα στεγάζει το Πανεπιστήμιο) στην αρχικά προβλεπόμενη χρήση του και η λήξη του μόνιμου περί «υποδομών» εκβιασμού εκ μέρους του Παν/μίου Πελοποννήσου. Η χρηματοδότηση θα μπορούσε να γίνει με τα χρήματα που η Νομαρχία σκέφτεται και αποφάσισε να δανεισθεί, ενώ θα προέκυπταν και αξιοσημείωτες οικονομίες κλίμακας.

2) Ανταλλαγή του αρχικά αγορασθέντος για νεκροταφείο οικοπέδου του Δήμου Κορινθίων με το παραχωρούμενο στρατόπεδο Ποσειδωνίας (η ανέγερση της προγραμματιζόμενης από το Δήμο αθλητικής εγκατάστασης θα γινόταν στην Ποσειδωνία, και του Διοικητηρίου στο ανωτέρω οικόπεδο του Δήμου που βρίσκεται εγγύτατα στο νέο σιδηροδρομικό σταθμό).

3) Το υπάρχον δημόσιο κτήμα που βρίσκεται δίπλα στον κόμβο της Αρχ. Κορίνθου.

Επίσης, ο κ. Χ. Βραχνός έθεσε ως εναλλακτική λύση την Περιφερειακή Αγορά Λεχαίου (ΠΑΛ).

Εάν δημιουργεί απορίες η σπουδή με την οποία προωθείται το όλο θέμα καθώς και το γεγονός ότι πρώτα προκηρύχθηκε διεθνής διαγωνισμός για τη μελέτη του κτιρίου και μετά (χωρίς να υπάρχει ακόμη μελέτη) προσέφυγε η Νομαρχία σε διαδικασία δανειοληψίας ΚΑΙ για τη μελέτη ΚΑΙ για την κατασκευή του κτιρίου (τι αγωνία για δημιουργία αγκυλωτικών τετελεσμένων είναι αυτή?),

οι απαντήσεις-επιχειρήματα που επιστρατεύθηκαν για να καλύψουν τα λογικά κενά της όλης επιλογής και διαδικασίας μάλλον επιτείνουν τις απορίες και δικαιώνουν τον προβληματισμό. Συγκεκριμένα, ακούστηκε στο ΝΣ ή γράφτηκε στον τοπικό τύπο («ΠΡΩΙΝΗ», 30-31/07/2005) ότι:

· Η μεταφορά του 6ου ΣΠ σημαίνει ότι για κάποιο διάστημα «δε θα λειτουργεί το στρατόπεδο και έτσι θα βλαφτούν τα συμφέροντα των Κορινθίων» (σ.σ.: σύμφωνα με το ίδιο σκεπτικό, για όσο χρόνο κατασκευάζεται το νέο διοικητήριο, η Νομαρχία θα είναι κλειστή?).

· «Ποιος σας είπε ότι η πρόσβαση στο 6ο Σ.Π. είναι καλύτερη απ’ ότι στην Ποσειδωνία;» (σ.σ. : !)

· «Η ΠΑ Λεχαίου είναι πολύ ακριβή, κοστίζει 2.5 δισεκ. Δρχ.» (σ.σ.: μα εδώ μιλάμε για 3 δις. Δρχ. δάνειο, τα 2, 5 δις για 100 στρέμματα γης και 10000 τ.μ. κτίρια της ΠΑΛ είναι πολλά ; !).

· «Δεν επιτρέπεται να φτιαχτούν τόσο μεγάλα κτίρια στην περιοχή της Αρχ. Κορίνθου» (σ.σ.: εκτός κι αν είναι άσχημα, θορυβώδη και δύσοσμα, οπότε επιτρέπονται!).

· Η ΠΑΛ είναι «στα Μαύρα Λιθάρια» (σ.σ.: ακριβώς εκεί!).

Πέραν αυτών, υπήρξε και θεωρητική θεμελίωση της ανάγκης για Διοικητήριο αφού θεωρείται ότι η ανέγερση του κτιρίου θα λύσει τα προβλήματα διαφάνειας της Δημόσιας Διοίκησης, θα οδηγήσει σε μεγαλύτερη απορροφητικότητα ευρωπαϊκών κονδυλίων ενώ η έλλειψη κτιρίου υπονομεύει την ανάπτυξη του Νομού.

Το ζήτημα ετέθη και αλλιώς: «Ποιος Δήμαρχος μας ρώτησε πού θα φτιάξει το Δημαρχείο? » ….

Εάν τα ανωτέρω επιχειρήματα απέχουν ελάχιστα της διυλίσεως του κώνωπος, έπρεπε συνειρμικά να καταποθεί και η κάμηλος : απόλυτη σιωπή και «άγνοια» για την πρόταση ανταλλαγής οικοπέδων με το Δήμο Κορινθίων! Καμία νύξη για το ότι το συνολικό κόστος του Διοικητηρίου αυξάνεται υπέρογκα αφού η εύρυθμη λειτουργία του προϋποθέτει την εφαρμογή της επέκτασης του σχεδίου πόλεως, κατασκευή δρόμων πάνω από αρχαιολογικά ευρήματα κλπ, ενώ δεν γίνεται εύκολα κατανοητό γιατί, αφού ο χώρος στην Ποσειδωνία αρκεί, πρέπει να δεσμευθούν με τη χωροταξική μελέτη και άλλοι πέριξ χώροι. Ποιους ακριβώς επιθυμούμε ως γείτονες του νέου Διοικητηρίου?

Και μια λέξη περί «συμφερόντων των Κορινθίων»: εάν τα 2 εκατ. ευρώ (το πολύ) το χρόνο που καρπούται η πόλη από τη λειτουργία του 6ου Σ.Π. αξίζουν τόσης προσοχής και κουβέντας, τότε τα 10 εκατ. ευρώ (τουλάχιστον) το χρόνο που η πόλη χάνει από την έλλειψη 400 και πλέον υπαλλήλων του Ε.Σ.Υ. (μη συμπεριλαμβανομένου του κόστους υπό όρους οικονομίας της υγείας) καθώς επίσης και τα 100 εκατ. ευρώ που η Κορινθία χάνει από την απώλεια «φοιτητικού» εισοδήματος (μη συμπεριλαμβανομένου του κοινωνικού κόστους) πόση συζήτηση και κινητοποίηση αξίζουν? Η σιωπή που συναντούν οι επί χρόνια επαναλαμβανόμενες εκκλήσεις του γράφοντος περί Νοσοκομείου και περί Τριτοβάθμιας -πάσης μορφής- εκπαίδευσης πρέπει, ή όχι, να εκλαμβάνονται πλέον ως πλημμελής προάσπιση των «συμφερόντων των Κορινθίων» κατά τον επιεικέστερο χαρακτηρισμό? Ή υφίσταται επιλεκτική σύγχυση «αρμοδιοτήτων»?

Το ζήτημα δεν μπορεί να ξεπεραστεί τόσο εύκολα και να σημαδεύει για πάντα την Κόρινθο και την Κορινθία, μόνο και μόνο επειδή κάποιοι δηλώνουν αδυναμία ελάχιστης συνεννόησης και κατάρτισης στοιχειώδους σχεδιασμού.

Δρ Δημήτρης Β. Νικολάου

ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ

Αρκετές φορές στο παρελθόν, αλλά και στην τελευταία συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου, με ευκαιρία την παρέμβαση συμβούλου για τους φωτεινούς σηματοδότες, ο δήμαρχος επεσήμανε την ανάγκη μιας νέας συγκοινωνιακής μελέτης. Δεσμεύτηκε μάλιστα – αν δεν λαθεύω – να την εφαρμόσει κατά γράμμα. Κανείς νομίζω δεν θα διαφωνήσει για την ανάγκη μιας συγκοινωνιακής μελέτης.
Αλλά υπάρχουν ορισμένα θέματα που πρέπει να προσέξουμε. Το πιο σημαντικό κατά τη γνώμη μου είναι το τι επιθυμεί η μελέτη να εξυπηρετήσει. Κι αυτό πρέπει να το γνωρίζουμε ΠΡΙΝ ξεκινήσει η μελέτη. Εξηγούμαι: είναι συνήθης πρακτική να επιχειρείται η διευκόλυνση των συνηθειών των πολιτών. Έτσι, μια τέτοια μελέτη ξεκινά μετρώντας με διάφορες μεθοδολογίες τον κυκλοφοριακό φόρτο σε κομβικά σημεία και επιπλέον καταγράφοντας με ερωτηματολόγια το πώς συμπεριφέρονται κυκλοφοριακά οι πολίτες. Αφού λοιπόν καταγραφούν οι συνήθειες των πολιτών (στη χώρα μας έγιναν και μελέτες που παρέλειψαν το στάδιο των ερωτηματολογίων!), καταστρώνεται η μελέτη για να τις διευκολύνει.
Αυτό για την περίπτωσή μας είναι λάθος. Οι κορίνθιοι έχουν κακές κυκλοφοριακές συνήθειες και η μελέτη οφείλει όχι να τις διευκολύνει αλλά να τις καταστείλει με στόχο μια όμορφη, ήσυχη και πολιτισμένη πόλη και όχι μια πόλη που θα διευκολύνει τα αυτοκίνητα αλλά όχι τους πολίτες (έστω τους μη οδηγούς).
Δεν μπορώ ακόμα να ξεχάσω τις απαράδεκτες απόψεις επί του θέματος από τον προηγούμενο δήμαρχο κο Θωμαΐδη, που μείωσε – άκουσον-άκουσον – το εύρος του διαζώματος της Εθνικής Αντιστάσεως για να διευκολύνει το διπλοπαρκάρισμα! Δεν ήταν αυτό το μόνο του έγκλημα, αλλά όπως και νά’χει, δεν είναι τώρα αυτός το θέμα. Τώρα το θέμα είναι να προχωρήσει η πόλη στην ορθή κατεύθυνση.
Μια συγκοινωνιακή μελέτη μπορεί να είναι η ευκαιρία μας, μπορεί και η καταδίκη μας. Γι αυτό εγώ δεν θα έλεγα ότι πρέπει να εφαρμοστεί κατά γράμμα, εκ των προτέρων. Πρέπει να ανατεθεί σε μεγάλο και έμπειρο μελετητικό γραφείο που θα επιλεγεί από διαπαραταξιακή επιτροπή. Αν μάλιστα οριστεί ως σύμβουλος και κάποιο μεγάλο γραφείο από το εξωτερικό, ακόμα καλύτερα. Στο μελετητικό γραφείο πρέπει να παραδοθούν επίκαιρα δημογραφικά και πολεοδομικά δεδομένα καθώς και όποιες διευκολύνσεις ζητηθούν. Αλλά να τους καταστούν σαφείς και οι απαιτήσεις μας. Για την επιλογή του δείγματος των πολιτών που θα συμπληρώσουν ερωτηματολόγια, θα πρέπει να τηρηθούν όλοι οι κανόνες της στατιστικής μεθοδολογίας για δειγματοληψίες (εκτός αν θέλουμε να κάνουμε μελέτη ερήμην των πολιτών). Η μελέτη, το ξαναλέω, θα πρέπει να έχει σαν στόχο όχι πώς θα διαχειριστεί τον κυκλοφοριακό φόρτο αλλά πώς θα δημιουργήσει και θα εξασφαλίσει μια πόλη βιώσιμη και όμορφη. Έτσι, εκτός από τη διαχείριση του κυκλοφοριακού φόρτου, μπορεί και πρέπει να συμπεριλάβει και άλλα κεφάλαια. Πχ επιβάλλεται κατά τη γνώμη μου, να συμπεριλάβει την εκπόνηση σχεδίου για τις αστικές συγκοινωνίες και τα απορριμματοφόρα, ώστε να βρεθούν οι βέλτιστες διαδρομές και η βέλτιστη πυκνότητα των δρομολογίων.
Ακούω συχνά για διάφορα μέτρα, έχω προτείνει κι εγώ μερικά. Τίποτα από όλα αυτά δεν έχει την έννοια του θέσφατου. Αλλά και κανένας δεν μπορεί να με πείσει ότι μια μελέτη μπορεί να είναι σωστή εκ των προτέρων. Ειδικά όταν εμείς δεν έχουμε καταλήξει στο τι θέλουμε. Δεν μπορεί να μας πει κάποιος συγκοινωνιολόγος πώς θα ζήσουμε στην πόλη μας, εμείς θα του πούμε κι αυτός πρέπει να βρει τον τρόπο. Εις επίρρωσιν των λεγόμενων μου, παραθέτω ένα διάγραμμα ροής από αντίστοιχη μελέτη στην πόλη Kirkland των ΗΠΑ. Βλέπετε ότι όλα ξεκινούν από τα αιτήματα των πολιτών (Citizen Requests). Ας θέσουμε λοιπόν και ας διαφυλάξουμε τους όρους από τη δική μας πλευρά και τότε οι πιθανότητες μιας καλής μελέτης αυξάνουν (γιατί, ας μη ξεχνάμε, πρόκειται περί ανάθεσης και όχι διαγωνισμού και άρα πρέπει να έχουμε τα μάτια μας τέσσερα).

Πηγαίνοντας το πρωί στη δουλειά μου παρατήρησα ότι δεν είχαν μαζευτεί τα σκουπίδια (τουλάχιστον στη διαδρομή που ακολουθώ εγώ). Το μεσημέρι, όταν έφευγα από τη δουλειά τα σκουπίδια ήταν ακόμα περισσότερα. Αγανάκτησα σκεπτόμενος ότι τώρα είναι άφαντος ο αντιδήμαρχος της καθαριότητας όπως και τα κανάλια που κάλυπταν τις άθλιες μετεκλογικές ρεκλάμες του, τώρα έχουν ‘ξεχάσει’ να κάνουν ρεπορτάζ και έχουν βάλει τις κάμερες τους για φόρτιση!
Έβγαλα λοιπόν εγώ αυτές τις φωτογραφίες από το κέντρο της πόλης: Κόρινθος, 07/05/2007, 3:00μμ, στην οδό Αδειμάντου, την οδό Ερμού και την οδό Πυλαρινού. Στις δύο τελευταίες μάλιστα, λόγω έλλειψης κάδου, οι πολίτες αφήνουν τα σκουπίδια τους σε σακούλες και χαρτόκουτα στο πεζοδρόμιο, εύκολη βορά των αδέσποτων (που κι αυτά θα τα εξαφανίσει όπως τα σκουπίδια ο ηρωικός αντιδήμαρχος).
Γνωρίζω καλά τις δικαιολογίες που θα ακούσω. Ότι τα μέσα είναι πενιχρά, οι υπάλληλοι λιγοστοί, τα οχήματα που ‘κληρονόμησαν’ ελαττωματικά κοκ. Τι κρίμα που δεν έχει ο κύριος αντιδήμαρχος στη διάθεσή του μιά SS Freiwilligen-Gebirgs-Division “Prinz Eugen” ή έστω μια Panzer Division βρε αδελφέ, για να κάνει τη δουλειά του ο άνθρωπος χωρίς να υπόκειται την κριτική και τη λοιδωρία των απλών πολιτών όπως εγώ.
Αποδεικνύεται για άλλη μια φορά αυτό που κάθε σκεπτόμενος και μνήμων άνθρωπος αντιλαμβάνεται. Ότι ο καθαρισμός της πόλης για δύο μήνες μετεκλογικά εδώ και είκοσι χρόνια σημαίνει πως δεν υπάρχει υγιής μηχανισμός καθαριότητας και οι εκάστοτε αντιδήμαρχοι μας κοροϊδεύουν εν ψυχρώ, πουλάνε ‘φύκια για μεταξωτές κορδέλες’, ενδιαφέρονται μόνο για την προσωπική τους προβολή και όχι για την καθαριότητα.
Αλήθεια, μελετήθηκε ποτέ ο ορθολογισμός των διαδρομών των απορριμματοφόρων; Τοποθετήθηκαν οι κάδοι σε σταθερά σημεία για να μην μετακινούνται από πολίτες; Γνωρίζει κανείς ότι ο προγραμματισμός της θέσης των κάδων και των διαδρομών και των ωραρίων των απορριμματοφόρων, οφείλουν να είναι αντικείμενο ειδικής μελέτης από συγκοινωνιολόγους; Αν ναι, τι κάνουν γι αυτό; Ευκαιρία είναι η αναγγελθείσα νέα συγκοινωνιακή μελέτη. Αλλά γι αυτήν, περισσότερα σε επόμενο post.

Οφείλουμε να αποδώσουμε τα συγχαρητήριά μας στο δήμαρχο, κύριο Αλέκο Πνευματικό και ολόκληρο το δημοτικό συμβούλιο για την πρωτοβουλία του πρώτου και τη συναίνεση των υπολοίπων για επαναχωροθέτηση του νέου διοικητηρίου. Όσοι θυμούνται τον αυταρχικό τρόπο με τον οποίο το νομαρχιακό συμβούλιο είχε χωροθετήσει το νέο διοικητήριο στην ποσειδωνία, αρνούμενο την εξέταση οποιασδήποτε άλλης πρότασης (μία είχε κατατεθεί από διαφωνούντα νομαρχιακό σύμβουλο της πλειοψηφίας, αλλά ούτε αυτή εξετάστηκε), θα δικαιώσουν διπλά το δήμαρχο. Επιτέλους η νομαρχιακή αρχή οφείλει να καταλάβει ότι χωρίς τη σύμφωνη γνώμη της δημοτικής αρχής, καμία απόφαση για το νέο διοικητήριο δεν μπορεί να θεωρείται κοινωνικά νομιμοποιημένη. Η πρόταση του κυρίου Γιώτη μάλιστα για νέο διοικητήριο στο χώρο του 6ου συντάγματος πεζικού, ήταν η πλέον εμπεριστατωμένη και πειστική.
Αν στο θέμα αυτό προσθέσουμε και τον τρόπο με τον οποίον ο δήμαρχος τοποθετήθηκε στη συνέντευξη τύπου που έδωσε για το υπόγειο πάρκινγκ στα περιβολάκια, που δείχνει ευελιξία, δείχνει ότι έγινε παραλήπτης των διαφορετικών απόψεων και το θέμα θα επανεξεταστεί στα πλαίσια μιας καινούργιας συγκοινωνιακής μελέτης, τότε του αξίζει διπλό μπράβο. Αρκεί η μελέτη να μην είναι τύπου “cut-copy-paste”.

Όλη αυτή η ιστορία με τα σκουπίδια, τείνει να εξελιχθεί σε βρόχο για τη νέα δημαρχιακή αρχή. Η οποία στερείται του αναγκαίου χρόνου για την εξεύρεση λύσεως. Αλλά το χρόνο τον στέρησε η ίδια από τον εαυτό της με την προσφυγή της υπέρ του κλεισίματος της υπάρχουσας χωματερής, όσο ήταν ακόμα αντιπολίτευση. Παραδίδοντας μάλιστα μαθήματα συνεργατικότητας προς αποφυγήν, αποστερήθηκε της πολύτιμης βοήθειας γειτονικών δήμων. Bingo!

Δεν του έφταναν του δήμαρχου τα βάσανά του και το δούλεμα από την ‘υπεύθυνη’ περιφερειάρχη κυρία Αβούρη, είχε και τον κύριο Κασίμη να τον στριμώχνει στο δημοτικό συμβούλιο με την ανακύκλωση. Τι να του απαντήσει;

Κι όμως, στην πραγματικότητα ο κύριος Κασίμης (φαντάζομαι όχι ηθελημένα), του προσέφερε μιά σανίδα σωτηρίας. Αλλά ο δήμαρχος δεν την είδε. Εξηγούμαι.

Η μόνη ορθή λύση για τα σκουπίδια είναι ο συνδυασμός ανακύκλωσης-ΧΥΤΥ. Τη στιγμή που ο όρος ΧΥΤΑ εξοβελίζεται ήδη στο πυρ το εξώτερον, η αναφορά και μόνο στον όρο ΧΑΔΑ (δηλ χωματερή) είναι από μόνη της σκουπίδι. Όποιος δεν το βλέπει αυτό είναι στην ουσία, τυφλός. Η ανακύκλωση από την άλλη μεριά όμως, δεν είναι κάτι που επιτυγχάνει ή αποτυγχάνει ανάλογα με τη διάθεση του δημάρχου ή του δημοτικού συμβουλίου. Απαιτεί και προϋποθέτει τη συμμετοχή και τη συμμόρφωση των πολιτών. Άρα, πρέπει να προηγηθεί η ενημέρωση και η εκπαίδευση των πολιτών. Αυτό με τη σειρά του θέλει χρόνο (και θα μπορούσε να ήταν μιά υπέροχη άσκηση δημοκρατίας). Στο δικτυακό τόπο “Kids Recycle!” απ’ όπου και η εικόνα πιό πάνω, και το οποίο είναι τμήμα του GrassRoots Recycling Network, μπορείτε να δείτε πώς αλλού στον κόσμο ενδιαφέρονται να εκπαιδεύουν τα παιδιά στην ανακύκλωση.
Χρειάζεται χρόνος λοιπόν. Τέλεια! Αυτό που δεν διαθέτει τώρα ο δήμαρχος! Αν λοιπόν αγκάλιαζε τη λύση ‘ανακύκλωση-ΧΥΤΥ’ και απαντούσε θετικά στον εκπρόσωπο της Κίνησης Πολιτών, προτάσσοντας ένα πλάνο εκπαίδευσης των πολιτών, θα είχε στην ουσία αγοράσει χρόνο, παρά το ότι η σημερινή εικόνα δεν θα είχε αλλάξει. Θα έδειχνε όμως ότι έχει βάλει τα θεμέλια και εργάζεται σκληρά για την ορθή λύση, θα αποδείκνυε την προσήλωσή του στο περιβαλλοντικό συμφέρον του δήμου, θα έριχνε κάβους συνεργατικότητας και φιλίας προς την Κίνηση, σίγουρα χρήσιμους για το μέλλον, θα είχε κάθε δικαίωμα να ασκήσει δριμεία κριτική στον προκάτοχό του και τον συνδυασμό του, θα ήταν με λίγα λόγια στον αφρό. Όσο για το τι κάνουμε τώρα, θα μπορούσε να προκαλέσει τον οποιονδήποτε να αντιπροτείνει λύση ή λύσεις. Ποιός θα μπορούσε άραγε να συνεισφέρει κάτι καλύτερο; Μάλλον κανείς.

Αλλά αυτό δεν έγινε. Δεν πειράζει, υπάρχει ακόμα σημαντικό απόθεμα και φυσικού και πολιτικού χρόνου. Αρκεί να αξιοποιηθεί και κυρίως, να δειχθεί ότι υπάρχει απόθεμα ικανότητας πολιτικών ελιγμών επ’ ωφελεία του δήμου και όχι στείρας εμμονής σε θέσεις που δεν συνιστούν ουσιαστικά, λύση.

Μιας και η συζήτηση έχει περιστραφεί τον τελευταίο καιρό γύρω από τον πολιτισμό, έλαβα σήμερα από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Στρατηγικού Σχεδιασμού (ΕΟΣΣ) ένα email που με πληροφορεί για μια ευρωπαϊκή συνδιάσκεψη που θα λάβει χώρα στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας 30, 31 Μαρτίου και 1η Απριλίου 2007, με θέμα

Ξεφυλλίζοντας το πρόγραμμα αντιλήφθηκα πως πρόκειται για μια σπουδαία συνδιάσκεψη, που θα ήταν εγκληματικό να μην παρακολουθηθεί από όσο το δυνατόν περισσότερα μέλη του δημοτικού συμβουλίου. Εγκατέλειψα την αρχική σκέψη να αναρτήσω εδώ το πρόγραμμα γιατί αριθμεί πολλές σελίδες, αλλά μπορείτε να το βρείτε στην ιστοσελίδα του ΕΟΣΣ, στη διεύθυνση αυτή. Πραγματικά αξίζει τον κόπο να το διαβάσει κανείς. Περισσότερο δε τις Ειδικές Θεματικές Συνεδρίες. Κι αν το ΔΣ του Πνευματικού Κέντρου του δήμου μας στελεχώθηκε κατά τρόπο που προκαλεί εύλογα μειδιάματα, η μόνη πλέον λύση είναι να βομβαρδίζεται καθημερινά με αξιόλογες προτάσεις και να του προσφερθεί κάθε χείρα βοηθείας από τους δημοτικούς συμβούλους, μήπως και αντιληφθεί τις ευθύνες που έχει. Δεν κρατάμε βέβαια μεγάλο καλάθι, αλλά και δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι διαφορετικό.