MyStigma

1. Αρχική
2. Πολιτική
3. Υγεία
4. Πολιτισμός
5. Πόλη
6. About
7. Επικοινωνία

Ο νόμος 1397 του 1983, ο ιδρυτικός δηλαδή του Εθνικού Συστήματος Υγείας, είναι ένα από τα σημαντικότερα και προοδευτικότερα νομοθετήματα της πρώτης κυβερνητικής τετραετίας του ΠΑΣΟΚ. Τότε που το όραμα της αλλαγής ήταν ακόμη ζεστό και κάποιοι άγνωστοι πολιτικοί έδιναν τον καλύτερο εαυτό τους για να το κάνουν πράξη. Εν προκειμένω, ο Παρασκευάς Αυγερινός. Ο νόμος αυτός θεσμοθετούσε μια σειρά εννοιών, πρωτοποριακών για την εποχή του: η υγεία κοινωνικό αγαθό και όχι εμπόρευμα, η αποκέντρωση των υπηρεσιών, η ισότητα στην πρόσβαση, ο κοινωνικός έλεγχος της περίθαλψης και άλλες. Ο 1397 δεν υλοποιήθηκε ποτέ σε όλη του την έκταση, βιάζοντας την επιθυμία του νομοθέτη και βλάπτοντας έτσι το συμφέρον της δημόσιας υγείας, έστω και αν η τμηματική εφαρμογή του συνιστούσε ήδη μια μικρή επανάσταση με έντονα θετική προστιθέμενη κοινωνική αξία.
Αυτό που σήμερα τραβά το ενδιαφέρον είναι αυτό που το 1983 λεγόταν κοινωνικός έλεγχος και σήμερα λέγεται κοινωνική λογοδοσία. Στα άρθρα 3,4,6,7 και 9 καθιερώνεται η κοινωνική λογοδοσία μέσω της περιφερειακής συγκρότησης και της σύνδεσης με τις τοπικές κοινωνίες, τόσο άμεσα με τη συμμετοχή εκπροσώπων των Τοπικών Ενώσεων Δήμων και Κοινοτήτων, όσο και εμμεσότερα, μέσω εκπροσώπων της ΚΕΔΚΕ (για όποιον ενδιαφέρεται, ανέβασα το νόμο εδώ –> δεξί κλικ –> αποθήκευση ως). Ασχολούμαι με αυτό, λόγω του απαξιωτικού σχολιασμού που τυγχάνουν οι ιδεολογικές θέσεις του Γιώργου Παπανδρέου από κάποιους πολιτικούς ηρακλειδείς με μέγεθος μικρογραφίας. Άκουσα πρόσφατα, αποτυχόντα τέως βουλευτή, δια ζώσης αλλά και τηλεοπτικά (τοπικό κανάλι) να χαρακτηρίζει την ιδεολογία της τελευταίας τριετίας ‘κοσμοπολιτικό υπερπροοδευτισμό’, φέρνοντας το παράδειγμα της κοινωνικής λογοδοσίας. Δεν θα σταθώ στην αντιφατική και άκυρη νοηματικά έκφραση που επέλεξε, μια έκφραση μηδενικού νοήματος, θα σταθώ στο γεγονός ότι ο ίδιος, ως πολιτικός και παρά το ότι είναι γιατρός, αποδεικνύεται ότι συναντήθηκε μεν με τις έννοιες αυτές από πολύ παλιά, αλλά δεν γνωρίστηκε ποτέ μαζί τους, δεν τις κατέκτησε, δεν καταγράφηκαν στο πολιτικό του συνειδητό. Αυτός αλλά και άλλοι σήμερα, τοποθετούμενοι απέναντι στις έννοιες αυτές, δεν αποδεικνύουν παρά το ότι υπήρξαν προϊόντα ενός πολιτικού εργαστηρίου όπου δεν πρυτάνευαν το ήθος και οι ιδέες, αλλά ο κυβερνητισμός και οι προσωπικές στρατηγικές. Κι αν δεν γεννήθηκαν μέσα σ’ αυτόν τον κομματικό σωλήνα, ανδρώθηκαν μέσα σ΄αυτόν.
Τι αντιπροσωπεύουν σήμερα τέτοια στελέχη; Ποιες εγγυήσεις μας παρέχουν για το μέλλον; Πώς αυτό που δεν κατάλαβαν εδώ και δύο δεκαετίες, θα γίνει τώρα κτήμα τους;

Μην κοροϊδευόμαστε. Το διακύβευμα για το ΠΑΣΟΚ δεν είναι αν θα επιστρέψει σύντομα ή όχι στην εξουσία. Αυτό ενδιαφέρει μόνο όσους ζούσαν από το ‘καθεστώς ΠΑΣΟΚ’ και που τώρα είναι όλοι, συντεταγμένα στρατευμένοι ενάντια στο Γιώργο Παπανδρέου. Το διακύβευμα είναι να βρει η παράταξη τις κοινωνικές της ρίζες, να ξαναπιάσει το νήμα των οραμάτων μιας κοινωνίας ριζικά διαφορετικής από αυτήν του ’70 και του ’80. Άκουσα με ενδιαφέρον, αλλά δεν μπορώ να πω και με έκπληξη, τον Βαγγέλη Βενιζέλο να λέει ότι δεν υπάρχει ‘δίκαιη κοινωνία’, μόνο δικαιότερη. Τεχνικά, έχει δίκιο. Αλλά η ‘Δίκαιη Κοινωνία’, είναι το όραμα που είναι απαραίτητο για να συναθροιστούν οι αναγκαίες κοινωνικές δυνάμεις, ώστε να προκύψει τελικά μια δικαιότερη κοινωνία. Αρνούμενοι το όραμα, ευνουχίζουμε την κοινωνική δυναμική, εξισωνόμαστε με τους κλητήρες της ιστορίας, τους διεκπεραιωτές της διαχείρισης, τους ηθοποιούς μιας κάποιας μεταρρυθμιστικής παράστασης χωρίς ήθος, τις μαριονέτες του σημαίνοντος αλλά ποτέ του σημαινομένου.
Ας γίνω όσο πιο σαφής μπορώ: γνήσιο προοδευτικό όραμα χωρίς κοινωνική λογοδοσία, χωρίς συμμετοχική δημοκρατία, χωρίς οριζόντια διαβούλευση, δεν υπάρχει. Και οι έννοιες αυτές, όπως απέδειξα με το παράδειγμα του ιδρυτικού νόμου του ΕΣΥ, βρίσκονται βαθιά καταγεγραμμένες μέσα στο γονιδίωμα του κινήματος, που για να κερδίσει το μέλλον του, πρέπει να αποβάλλει τις καθεστωτικές και τις κρατικιστικές του ‘ουλές’.

Επειδή οι πληροφορίες είναι απογοητευτικές,
επειδή προέρχονται από τρείς διαφορετικές πηγές,
επειδή οι πηγές είναι σοβαρές,
επειδή το θέμα είναι σημαντικό και άπτεται τόσο των γραπτών όσο και των άγραφων νόμων,
επειδή κάποιοι δεν μπορεί να μας κοροϊδεύουν και να είναι στο απυρόβλητο,
επειδή δεν ανεχόμαστε την ύπαρξη δημοτών δύο ταχυτήτων,
επειδή νιώθουμε πιό δυνατοί απ΄ ότι μας νιώθουν,

ΖΗΤΑΜΕ ΑΠΟ ΤΟ ΔΗΜΟ ΚΟΡΙΝΘΙΩΝ,

να δώσει στη δημοσιότητα κατάλογο όσων χρωστούσαν στο δήμο την περίοδο των εκλογών. Εναλλακτικά, θα συμβιβαστούμε με τα ονόματα των μελών του τρέχοντος δημοτικού συμβουλίου που είχαν χρέη προς το δήμο την περίοδο των εκλογών και άρα είχαν κώλυμα εκλογιμότητας. Δηλαδή, ατόμων που ακόμη και τώρα οφείλουν να παραιτηθούν ή να εκπέσουν του αξιώματος.
Κάποιοι ισχυρίζονται ότι οι κακοπληρωτές αυτοί είναι τουλάχιστον τρεις (ένας από την πλειοψηφία και δύο από τη μειοψηφία).
Γι αυτό, ζητάμε επίσης και από τις παρατάξεις της μειοψηφίας, να πάρουν σαφή και γραπτή θέση επί του θέματος μέσω δελτίου τύπου.
Ευχόμαστε οι πληροφορίες αυτές να είναι λανθασμένες. Με χαρά θα δεχτούμε τότε τη διάψευση, την οποία δεσμευόμαστε να αναρτήσουμε, ώστε να μη μένει καμία αμφιβολία περί την τιμιότητα των δημοτικών συμβούλων.

Η τελευταία συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου ήταν αποκαλυπτική. Ξεγύμνωσε και ανέδειξε σε όλη του τη μεγαλοπρέπεια το έλλειμμα δημοκρατικής συνείδησης της πλειοψηφίας. Δημοκρατία, μεταξύ άλλων, θα πει ελευθερία του λόγου. Στη συνεδρίαση αυτή καταγράφηκε μία ευθεία βολή κατά της ελευθερίας του λόγου. Η μειοψηφία στερήθηκε τη δυνατότητα να καταθέσει και να αναπτύξει την αντιπρότασή της σε ένα μείζον θέμα: τις κανονιστικές περί τους δημόσιους χώρους διατάξεις. Με συνοπτικές διαδικασίες και με μία επίδειξη αυταρχισμού, η πλειοψηφία επέβαλλε την άρον-άρον ψήφιση της πρότασής της, χωρίς να δοθεί επαναλαμβάνω, δυνατότητα συζήτησης, πόσο μάλλον βέβαια, δυνατότητα αποδοχής της παραμικρής τροποποίησης.
Για του λόγου το αληθές, παραθέτω ένα ηχητικό απόσπασμα από τη συνεδρίαση.

Η ποιότητα του ήχου δεν είναι, δυστυχώς, ικανοποιητική αλλά ακούγονται οι διαμαρτυρίες του κυρίου Κασίμη (ο οποίος όρθιος, μοίραζε εκείνη τη στιγμή στους δημοτικούς συμβούλους την αντιπρόταση του συνδυασμού του) στην εσπευσμένη και αγχωμένη απόφαση του προέδρου του ΔΣ να περάσει το θέμα σε ψηφοφορία, χωρίς συζήτηση. Ακούγεται μάλιστα καθαρά κάποια στιγμή και η φωνή του κυρίου Γιώτη να λέει «θέλω να ακούσω τον κύριο Κασίμη». Ο πρόεδρος του ΔΣ πράγματι, ρώτησε στην αρχή αν θέλει κανείς να τοποθετηθεί. Ο κύριος Κασίμης δεν αντελήφθη αμέσως το ερώτημα και μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα, ξεκίνησε η ψηφοφορία. Παρά τις διαμαρτυρίες, παρά την πρότερη συνεννόηση με τον αρμόδιο αντιδήμαρχο κύριο Ανδρέου, τίποτα δεν έγινε. Τό’ πε ο πρόεδρος του ΔΣ, τό’ πε ο θεός. Κάτι σαν την εκτόξευση πυραύλου. Άμα πατήσεις το κουμπί, μετά δεν μαζεύεται πίσω.
Ερωτώ λοιπόν τον δήμαρχο: έτσι αντιλαμβάνεστε κύριε Πνευματικέ την αρχή της πλειοψηφίας; Ότι αφού έχετε την πλειοψηφία, μπορείτε να κάνετε ό,τι θέλετε; Ότι η συναίνεση είναι κάτι το άχρηστο εφόσον υπάρχει πλειοψηφία και αποτελεί αναγκαίο κακό μόνο όταν έχουμε ανάγκη τους υπόλοιπους χώρους; Αυτή η αλαζονική αντίληψη προσβάλλει όχι μόνο το συνδυασμό σας αλλά και την παράταξη στην οποία ανήκετε. Η οποία δεν είναι μαγαζάκι σας και δεν μπορεί να χρεώνεται τέτοιες πρακτικές.
Οι αληθινοί δημοκράτες κύριε δήμαρχε δεν φοβούνται το διάλογο. Αντίθετα, τον επιδιώκουν και κάνουν ό,τι μπορούν να τον διευκολύνουν (ακόμα και εις βάρος κάποτε των όποιων κανονισμών). Ο διάλογος δεν έβλαψε ποτέ κανέναν, η έλλειψή του όμως βλάπτει τη δημοκρατία. Αυτός που κρύβεται πίσω από τον κανονισμό, κρύβεται πίσω από το δάχτυλό του. Μπορούσατε να ακούσετε την αντίθετη άποψη και να την καταψηφίσετε. Δεν έχω ιδέα αν η μειοψηφία είχε να συνεισφέρει στο προς συζήτηση θέμα κάτι ενδιαφέρον και χρήσιμο. Μπορεί να άρθρωνε ανοησίες. Αλλά αφού δεν ακούστηκε, το σφάλμα το επωμίζεστε ολόκληρο εσείς.
Αλλά τι λέω, εδώ δεν θεώρησε σωστό ο αρμόδιος αντιδήμαρχος να κάνει ο ίδιος εισήγηση για το θέμα, η έλλειψη αντιεισήγησης μας πείραξε;

Με ιδιαίτερη ευχαρίστηση, ανακοινώνω σήμερα τη δημιουργία μίας νέας σελίδας στο ιστολόγιο, αυτής με τον τίτλο “Αρχεία Multimedia”. Στη σελίδα αυτή θα φιλοξενούνται κατά κύριο λόγο, αρχεία ήχου (.mp3) από τις συνεδριάσεις του δημοτικού συμβουλίου του δήμου μας, αλλά και ό,τι άλλο πολυμεσικό ήθελε προκύψει.
Από καιρό είχα σκεφτεί ότι αυτό θα ήταν χρήσιμο γιατί οι δημότες θα μπορούν έτσι να ακούσουν ένα δημοτικό συμβούλιο όποτε αυτοί θέλουν, να το σταματήσουν για λίγη ώρα και να συνεχίσουν αργότερα από εκεί που έμειναν, να πάνε πίσω και να ξανακούσουν ένα μέρος κοκ.
Υλοποιώντας το, κατάλαβα και κάτι άλλο. Ούτε η πληροφόρηση που είχα από παρόντα στο δημοτικό συμβούλιο, ούτε οι καταγραφές στον τοπικό τύπο δεν ήταν ακριβείς. Δηλαδή, αν δεν ακούσεις με τα ίδια σου τα αυτιά τι ειπώθηκε, δεν μπορείς να έχεις αντικειμενική εικόνα. Έπρεπε να το περιμένω αλλά θεωρούσα τις πηγές μου αξιόπιστες. Λάθος! Το ίδιο φαντάζομαι θα μπορούσε να συμβεί σε οποιονδήποτε. Σε κάθε περίπτωση, από τώρα και στο εξής θα έχει όποιος το επιθυμεί, πληροφόρηση από πρώτο χέρι.
Πέρα όμως από τις συνεδριάσεις του δημοτικού συμβουλίου, θα φιλοξενηθούν σε αυτήν τη σελίδα και αρχεία μουσικής από κορίνθιους εκτελεστές ή συντελεστές, για να μη ξεχνάμε και την καλλιτεχνική δημιουργία των συμπολιτών μας. Άλλωστε, αν κάποιος καταφέρει να ακούσει ολόκληρο ένα δημοτικό συμβούλιο, μάλλον θα χρειαστεί στη συνέχεια μία συνεδρία αποτοξίνωσης με λίγη μουσική!

Αν θέλετε να κατεβάσετε κάποιο αρχείο, κάντε δεξί κλικ στο link ‘Download mp3’ που αντιστοιχεί στο αρχείο για το οποίο ενδιαφέρεστε και επιλέξτε ‘Save as’ ή “Αποθήκευση ως”. Το μέγεθος των αρχείων είναι 50 MB κατά μέσο όρο.

Συνεδρίαση Δημοτικού Συμβουλίου της 4ης Απριλίου 2007 . . . Download mp3

Συνεδρίαση Δημοτικού Συμβουλίου της 25ης Απριλίου 2007 . . . Download mp3

Συνεδρίαση Δημοτικού Συμβουλίου της 23ης Μαΐου 2007 . . . Download mp3

Συνεδρίαση Δημοτικού Συμβουλίου της 20ης Ιουνίου 2007 . . . Download mp3

Συνεδρίαση Δημοτικού Συμβουλίου της 27ης Ιουλίου 2007 . . . Download mp3

Έκτακτο (στ΄άρματα, στ΄άρματα) Δημοτικό Συμβούλιο, 7/9/2007. Download mp3

Σε γενικές γραμμές, η έννοια της λογοδοσίας αφορά πρόσωπα ή οργανισμούς που οφείλουν να δικαιολογήσουν και να αναλάβουν υπευθυνότητα για μιά σειρά ενεργειών τους, έναντι άλλων προσώπων ή οργανισμών οι οποίοι έχουν συμφέρον στις πράξεις των πρώτων. Άρα, επί του προκειμένου, η έννοια της κοινωνικής λογοδοσίας αφορά την απόδοση λόγου από τον Οργανισμό Τοπικής Αυτοδιοίκησης προς την κοινωνία. Η απόδοση λόγου ερμηνεύει τη δυνατότητα να παρασχεθούν απαντήσεις σε ερωτήσεις του τύπου ‘τι’ και ‘γιατί’. Τι δηλαδή ο οργανισμός έπραξε ή παρέλειψε να πράξει και γιατί το έκανε αυτό. Με βάση τις απαντήσεις, υπάρχει η δυνατότητα επιβράβευσης ή επιβολής κυρώσεων, στοιχείο κρίσιμο γιατί χωρίς αυτές (τις κυρώσεις κυρίως) κανένα σύστημα λογοδοσίας δεν μπορεί να σταθεί. Αυτό συνεπάγεται βεβαίως την ύπαρξη θεσμοθετημένων διαδικασιών με βάση τις οποίες θα πραγματώνεται η εκάστοτε πολιτική κοινωνικής λογοδοσίας. Ποιές διαστάσεις όμως έχει η έννοια της κοινωνικής λογοδοσίας; Τρείς κατηγορίες ανακύπτουν κατά Brinkerhoff:

Η οικονομική,
Η σχετιζόμενη με τη δημοκρατία και
Η σχετιζόμενη με την απόδοση

Η οικονομική είναι και η περισσότερο γνωστή ή διαδεδομένη και αφορά την παρακολούθηση του καταμερισμού, των καταβολών και γενικότερα της χρήσης των οικονομικών διαθεσίμων, όχι απλά με τη λογική των ισοζυγίων και της λογιστικής αλλά στη λογική της εξυπηρέτησης του κοινωνικού συμφέροντος. Απαντά στο ερώτημα του πολίτη ‘πού πάνε τα λεφτά’.
Η σχετιζόμενη με τη δημοκρατία έχει να κάνει με τις θεσμικές λειτουργίες και τους μηχανισμούς που ελέγχουν και εξασφαλίζουν ότι η δημοτική αρχή βαδίζει στα χνάρια των προεκλογικών της υποσχέσεων και δεσμεύσεων, εκπροσωπεί τα συμφέροντα των δημοτών και εκπληρώνει τις κοινωνικές προσδοκίες και ανάγκες.
Η σχετιζόμενη με την απόδοση εστιάζει στο είδος των υπηρεσιών, την έκβαση και τα αποτελέσματά τους. Η απόδοση βαθμολογείται με βάση κάποια εκ των προτέρων τεθειμένα στάνταρντ. Στοχεύει στο να στηρίξει και να προάγει τη βελτίωση των παραγομένων υπηρεσιών και της διοίκησης μέσω ανάδρασης και παραγωγής γνώσης. Στοχεύει επίσης στη διασφάλιση ότι οι υποδομές χρησιμοποιούνται αποδοτικά και ότι όλα λειτουργούν με σεβασμό στο νόμο, τους κάθε λογής κώδικες πρακτικής και δεοντολογίας, αλλά και τις κοινωνικές αξίες.
Πολλοί ισχυρίζονται ότι το δημοτικό συμβούλιο και –κυρίως- οι εκλογές κάθε τέσσερα χρόνια είναι τα ισχυρότερα εργαλεία κοινωνικής λογοδοσίας. Δεν αμφιβάλλω, αλλά πιστεύω ότι δεν αρκούν. Έχω πχ βαρεθεί να ακούω κάθε φορά που έχουμε νέο δήμαρχο, ότι καθάρισε η πόλη. Λίγους μήνες αργότερα, ‘όλα τριγύρω αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν’. Γιατί ποτέ δεν τέθηκαν μετρήσιμοι στόχοι στον τομέα της καθαριότητας, άρα ποτέ δεν βαθμολογήθηκε η απόδοση του μηχανισμού καθαριότητας σε βάθος χρόνου και ποτέ οι πολίτες δεν είχαν έναν άμεσο και διάφανο τρόπο πληροφόρησης για τις επιδόσεις αυτές. Πολύ περισσότερο, δεν έγινε κτήμα των δημοτών ότι δεν έχουν ανάγκη τον κάθε ‘φον βλακουλάκη’ για να είναι η πόλη τους καθαρή. Οφείλουν λοιπόν να θεσμοθετηθούν νέα εργαλεία κοινωνικής λογοδοσίας που να ανταποκρίνονται στις κατηγορίες που αναπτύχθηκαν παραπάνω. Και επειδή η κοινωνική λογοδοσία επικαλύπτεται ως έννοια σημαντικά με την διαφάνεια, και η τελευταία παρέλασε από τα χείλη όλων των υποψηφίων, όλων των συνδυασμών, σε αυτούς (και από αυτούς, πρώτα στους εκλεγέντες) ανήκει εκ των πραγμάτων η πρωτοβουλία κατάθεσης σχετικών προτάσεων. Εμείς θα περιμένουμε όλες τις πλευρές, όλες τις παρατάξεις, και θα κρίνουμε.