MyStigma

1. Αρχική
2. Πολιτική
3. Υγεία
4. Πολιτισμός
5. Πόλη
6. About
7. Επικοινωνία

Πριν από μία εβδομάδα, η ΕΕ, συνεχίζοντας να …υπάρχει, υιοθέτησε μια ‘πράσινη βίβλο’ για θέματα που αφορούν τις αστικές μετακινήσεις. Στα πλαίσια του business as usual, το όλο θέμα ξεκινά με ΔΙΑΛΟΓΟ! Καλεί λοιπόν η ΕΕ, τους ενδιαφερόμενους να συμμετάσχουν στο διάλογο. Στα καθ’ ημάς business as usual, δεν υπάρχει κανείς σχεδιασμός, κανείς προγραμματισμός, οι επιτροπές δεν συγκαλούνται, προπαντός δεν υπάρχει κανένας διάλογος (ούτε καν στο δημοτικό συμβούλιο), καμία συμμετοχή σε τίποτα. Μόνο κάτι παράσιτα φτάνουν στ’ αυτιά μας για κάποιον κύριο Αλεξάκη με τον οποίον ίσως, εν κρυπτώ, προγραμματίζεται κάποια μορφή επένδυσης για καύση σκουπιδιών, και κάποια ‘προκάτ’ συγκοινωνιακή μελέτη με τη γνωστή, διάφανη μέθοδο της ανάθεσης. Και τα δύο, στις κατευθύνσεις που χάραξε η προηγούμενη δημοτική αρχή και η τωρινή την τηρεί με θρησκευτική (και συγγενική) ευλάβεια. Περισσότερα επ΄αυτών σύντομα. Προς το παρόν, διαβάστε το κείμενο της ΕΕ, για να έχετε ως πολίτες την πληροφόρηση που πρέπει για να μπορείτε να έχετε πιό αξιόπιστες θέσεις.

Οι μετακινήσεις στα αστικά κέντρα: συνεργασία για το «πρασίνισμα» των πόλεων

“Για μία νέα κουλτούρα μετακινήσεων στην πόλη” είναι ο τίτλος της πράσινης βίβλου που υιοθετήθηκε σήμερα από την Επιτροπή προκειμένου να εγκαινιαστεί διάλογος για τα σημαντικότερα ζητήματα που αφορούν την μετακίνηση στην πόλη: εύρυθμη κυκλοφορία και «πρασίνισμα» των μικρών και μεγάλων πόλεων, ευφυέστερες μετακινήσεις στα αστικά κέντρα και προσβάσιμο και ασφαλές, από κάθε άποψη, δίκτυο αστικών μεταφορών για όλους τους ευρωπαίους πολίτες. Με την παρούσα πράσινη βίβλο, η Επιτροπή επιδιώκει να εντοπίσει, σε συνεργασία με όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη, τα υφιστάμενα εμπόδια στις μετακινήσεις στην πόλη καθώς και τους τρόπους άρσης τους.

“Οι ευρωπαϊκές πόλεις είναι βέβαια διαφορετικές, τα προβλήματα όμως που αντιμετωπίζουν είναι παρόμοια: συμφόρηση, αλλαγή του κλίματος, ρύπανση, ασφάλεια. Η πράσινη βίβλος θα στρέψει την προσοχή της Ευρώπης στην αστική διάσταση της πολιτικής μεταφορών και θα αναδείξει τις καινοτόμες πολιτικές των ευρωπαϊκών πόλεων που βρίσκονται στην πρωτοπορία”, δήλωσε ο αντιπρόεδρος Jacques Barrot, αρμόδιος για τις μεταφορές Επίτροπος. “Στόχος μου είναι να διερευνήσω τις δυνατότητες που έχει η Ευρώπη να στηρίξει τις πολιτικές αυτές”

Στην πράσινη βίβλο εκτίθεται σειρά προβλημάτων πολιτικής που αφορούν τις μετακινήσεις στα αστικά κέντρα και περιλαμβάνονται 25 ερωτήματα που αφορούν τις σχετικές επιλογές. Για παράδειγμα, τα ερωτήματα αφορούν τους τρόπους βελτίωσης της ποιότητας των μαζικών μέσων μεταφοράς, τους τρόπους χρησιμοποίησης καθαρών και ενεργειακά αποδοτικών τεχνολογιών, τους τρόπους προώθησης του πεζοπορίας και της χρήσης του ποδηλάτου και τους τρόπους προστασίας των δικαιωμάτων των επιβατών των μαζικών μέσων μεταφοράς. Άλλα ερωτήματα αφορούν την ιδέα συστήματος “επισήμανσης” για τις πρωτοπόρες πόλεις, την κατάρτιση κατευθυντηρίων γραμμών για τις πράσινες ζώνες με τη χρήση περιοριστικών μέτρων και την προαγωγή της ιδέας της χρέωσης της χρήσης του οδικού δικτύου στα αστικά κέντρα.

Η πράσινη βίβλος καθορίζει ένα ευρωπαϊκό θεματολόγιο για τη μετακίνηση στα αστικά κέντρα, ενώ, εκ παραλλήλου, σέβεται τις εν προκειμένω αρμοδιότητες των τοπικών, περιφερειακών και εθνικών αρχών. Η Επιτροπή επιθυμεί να δρομολογήσει συζήτηση για τους βέλτιστους τρόπους ανάπτυξης μιας νέας κουλτούρας όσον αφορά τη μετακίνηση στα αστικά κέντρα της Ευρώπης.

Στο πλαίσιο της κατάρτισης της πράσινης βίβλου, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή οργάνωσε σύντονες διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη στο διάστημα Ιανουάριος – Ιούνιος 2007. Η προσπάθειά της αυτή απέδωσε δύο διασκέψεις των ενδιαφερομένων μερών, τέσσερα τεχνικά εργαστήρια καθώς και διάλογο στο ίντερνετ. “Τα χρήσιμα στοιχεία που συγκεντρώσαμε μας βοηθούν να κατανοήσουμε καλύτερα την πραγματικότητα των ευρωπαϊκών πόλεων και τις προσδοκίες των πολιτών και των ενδιαφερομένων μερών. Πιστεύω ότι είμαστε σήμερα σε θέση να παρουσιάσουμε ένα ισόρροπο έγγραφο “, δήλωσε ο Επίτροπος Barrot.

Η πράσινη βίβλος εγκαινιάζει μια νέα φάση διαβουλεύσεων και θα συζητηθεί από τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα. Οι πολίτες και τα ενδιαφερόμενα μέρη καλούνται να ανταλλάξουν απόψεις με την Επιτροπή μέχρι τις 15 Μαρτίου 2008. Στις αρχές του φθινοπώρου του 2008 θα ακολουθήσει σχέδιο δράσης για τις μετακινήσεις στην πόλη. Για κάθε προτεινόμενη δράση που περιλαμβάνει, το σχέδιο θα καθορίζει χρονοδιάγραμμα εφαρμογής και τις αρμοδιότητες των διαφόρων φορέων, τηρουμένης πλήρως της αρχής της επικουρικότητας.

Η δημοσίευση της παρούσας πράσινης βίβλου εξαγγέλθηκε στην ενδιάμεση ανασκόπηση της λευκής βίβλου για τις μεταφορές, συγκαταλέγεται δε στις 21 στρατηγικές προτεραιότητες της Επιτροπής για το έτος 2007.
Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την πράσινη βίβλο και τη διαδικασία διαβουλεύσεων, απευθυνθείτε σε αυτόν το δικτυακό τόπο.

Υπόμνημα/07/379

Μπορεί σε μια εβδομάδα να έχουμε εθνικές εκλογές αλλά το ενδιαφέρον για την πόλη παραμένει αμείωτο. Γι αυτό κρίνω σκόπιμο, κόντρα στην εκλογική επικαιρότητα (που αφορά βεβαίως και τους Κορίνθιους), να μιλήσω για δύο θέματα. Σήμερα για το θέμα των σκουπιδιών και συντομότατα για μια, αποκαλυπτική της νοοτροπίας της πλειοψηφίας, απόφαση χαρισμού χρεών σε μαγαζάτορες, που πέρασε κυριολεκτικά νύχτα (1 μετά τα μεσάνυχτα) από το δημοτικό συμβούλιο!

—————————————————————————————————-

Το πρόβλημα των σκουπιδιών έφτασε λοιπόν εκεί που αναμενόταν να φτάσει: η Κόρινθος, πρωτεύουσα νομού, στερείται εδώ και λίγο καιρό, ολοσχερώς, χώρου διάθεσης των απορριμμάτων της. Είναι όμως σημαντικό να καταλάβουμε από πότε διαφαινόταν αυτό το αδιέξοδο. Είναι άραγε ένα αδιέξοδο των τελευταίων μηνών ή μήπως πρόκειται για το χρονικό μιας προαναγγελθείσας κατάληξης;
Αν εξετάσει κανείς το θέμα υπό το πρίσμα του νόμου, είναι σαφές πως ισχύει η δεύτερη περίπτωση και πολύτιμος χρόνος παρήλθε ανεκμετάλλευτος. Μα, θα πείτε, υπάρχει και άλλο πρίσμα; Κανονικά όχι, αλλά ο ίδιος ο δήμαρχος μας υπέδειξε μια εναλλακτική οδό. Αυτήν της συγκεκαλυμμένης παρανομίας. Μας την αποκάλυψε όταν ανέφερε (γεμάτος αυτοπεποίθηση) στο δημοτικό συμβούλιο, πως με τη σύμφωνη γνώμη της περιφερειάρχου θα παρανομήσει φτιάχνοντας νέο χώρο ανεξέλεγκτης διάθεσης απορριμμάτων. Εκθέτοντας δημόσια την κυρία Αβούρη, το μόνο που κατάφερε να θάψει ήταν μια αμφισβητούμενη λύση και σίγουρα όχι τα σκουπίδια.
Η συνέχεια ήταν ακόμα χειρότερη: αντί για μια συγκεκαλυμμένη παρανομία, πρότεινε, πάλι δημόσια, μια καραμπινάτη! Τη δημιουργία ΝΕΑΣ παράνομης χωματερής σε χώρο, ενδιαφέροντος -όπως αποδείχθηκε από την αντίδρασή τους- πολλών υπηρεσιών (αρχαιολογικής, δασικής κτλ). Κι αυτή η ‘λύση’, προφανώς δεν θα προχωρήσει.
Πώς όμως έκλεισε ο προϋπάρχων χώρος ταφής των απορριμμάτων στο ‘πεδίο βολής’; Είναι κοινό μυστικό ότι η αγωγή με διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων των κατοίκων της Νεάπολης και συλλόγων, καλλιεργήθηκε ως ιδέα και υποστηρίχθηκε στο δικαστήριο από το περιβάλλον του σημερινού δημάρχου, πριν τις τελευταίες εκλογές. Μια ματιά στα ονόματα των εναγόντων και των μαρτύρων, είναι για όποιον το επιθυμεί, αποκαλυπτική. Κατάφερε έτσι ο δήμαρχος να αυτοευνουχιστεί πολιτικά. Διαφορετικά, πρέπει να συνάγουμε ότι ο ίδιος δεν πίστευε στην εκλογή του, αφού έκανε πάσα στον εαυτό του ένα τόσο καυτό πρόβλημα. Ακόμη περισσότερο, ο δήμαρχος δεσμεύτηκε πολιτικά πως η χωματερή αυτή δεν θα επαναλειτουργήσει ποτέ, απεμπολώντας έτσι και την πιθανότητα ευνοϊκής έκβασης στην τακτική εκδίκαση της υπόθεσης (εκεί είναι το ζουμί δήμαρχε!!).

Είναι πραγματικά δύσκολο να καταλάβει κανείς τον τρόπο σκέψης του δημάρχου. Όμως, τα σκουπίδια παραμένουν στην αρμοδιότητά του και άρα οφείλει να λύσει το θέμα. Αυτός, όχι οι πολίτες. Αν δεν μπορεί, να μας το πει. Καλό είναι επίσης να θυμάται -γιατί το ξεχνάει τελευταία- πως η λύση οφείλει να είναι ΝΟΜΙΜΗ. Δεν ξέρω και δεν είναι δουλειά μου να καταστρώσω άμεσες ή έμμεσες πολιτικές τακτικές για την επίλυση του προβλήματος. Εγώ προσωπικά, το καθήκον μου ως πολίτης, καθήκον απέναντι στους συμπολίτες μου και το περιβάλλον, να μειώσω τον όγκο των παραγόμενων απορριμμάτων μου και να τα αποθέτω όπου πρέπει, το τηρώ. Ας τηρήσει κι αυτός το δικό του.

Η ΧΩΡΑ ΜΑΣ ΚΑΙΓΕΤΑΙ

click! on the pic.

Αφού η μείζων αντιπολίτευση ανέστειλε βλακωδώς όλες τις ανοιχτές πολιτικές εκδηλώσεις μέχρι την Τετάρτη, ας αναλάβουμε εμείς ως πολίτες το έργο της:

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΙΩΠΗΛΗΣ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 29 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, ΣΤΙΣ 7 ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ, ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΠΛΑΤΕΙΑ, ΚΑΘΕ ΠΟΛΗΣ ΣΕ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗ ΧΩΡΑ!

Η εφημερίδα “ΕΘΝΟΣ” τα λέει όλα σε άρθρο της με τίτλο ‘Όνειδος‘.
Εξίσου καλά τα λέει και ο Νίκος Δήμου σε άρθρο με τον εύστοχο τίτλο ‘Επανίδρυση ή Κατάρρευση;‘

Εμείς από την πλευρά μας, ως πολίτες, περιμένουμε:

1) πότε θα σοβαρευτεί ο πρωθυπουργός και η κυβέρνηση και αντί για θεωρίες συνωμοσίας να συντονίσουν επιτέλους το έργο της πυρόσβεσης,
2) πότε θα ακούσουμε από υπεύθυνα χείλη, όχι το μοίρασμα ψιχίων στους πυρόπληκτους, αλλά την εξασφάλιση κεφαλαίων από συγκεκριμένους φόρους για ένα ταμείο για την προστασία και την αναγέννηση του περιβάλλοντος σε μόνιμη βάση και άσχετα από την επικαιρότητα,
3) πότε η αντιπολίτευση θα οργανώσει εκδηλώσεις υπέρ του περιβάλλοντος και κατά της κυβερνητικής αφασίας. Όταν θα σβήσουν οι φωτιές; Όταν θα έχουν ήδη γίνει οι εκλογές; Οι πολιτικές εκδηλώσεις δεν είναι καπήλευση του εθνικού δράματος, είναι αυτονόητη βασική υποχρέωση της αντιπολίτευσης. Επιτέλους, ας πάψει (όλη) η αντιπολίτευση να αυτοευνουχίζεται!!

Από το διακεκριμένο συμπολίτη μας κύριο Δ. Γκέλη, ελάβαμε την παρακάτω επιστολή που συνοδεύεται και από τις σχετικές φωτογραφίες και την αναδημοσιεύουμε ως έχει.
————————————————————————————————-

O αμίαντος είναι ένα καλά αναγνωρισμένο καρκινογόνο υλικό. Ο αμίαντος προκαλεί καρκίνο του πνεύμονος, μεσοθηλίωμα (κακοήθης όγκος) και άλλους καρκίνους. Σε υψηλότατο κίνδυνο πρωταρχικά βρίσκονται όσοι ασχολούνται επαγγελματικά με τον αμίαντο και εκτίθενται μακροχρονίως σ’ αυτόν. Το κάπνισμα δρα συνεργικά με τον αμίαντο πολλαπλασιάζοντας έτσι τον κίνδυνο πρόκλησης καρκίνου του πνεύμονος. Παρά το γεγονός ότι η χρησιμοποίηση του αμιάντου έχει απαγορευτεί δια νόμου στην Ευρωπαϊκή ένωση και την Ελλάδα οι κίνδυνοι έκθεσης στον αμίαντο δεν έχουν περιοριστεί και απεναντίας έχουν αυξηθεί. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι στις πόλεις και στην ελληνική ύπαιθρο χρησιμοποιήθηκαν καπνοδόχοι από αμιαντοτσιμέντο στις εγκαταστάσεις των καλοριφέρ, καθώς και στις αμιαντοτσιμεντοσκεπές. Η χρησιμοποίηση αυτών των υλικών τα τελευταία 40 χρόνια και η φυσική παλαίωση και φθορά τους αναγκάζει καθημερινώς τους κατόχους των πεπαλαιωμένων αμιαντούχων υλικών να τα αντικαθιστούν με άλλα υλικά ανθεκτικότερα και μη καρκινογόνα. Στις παρατιθέμενες φωτογραφίες διακρίνονται στο πεζοδρόμιο της οδού Κολιάτσου και Αποστόλου Παύλου στην Κόρινθο, εγκαταλελειμμένοι αμιαντοτσιμεντοσωλήνες, φθαρμένοι και διαβρωμένοι, άρα καρκινογενετικά ρυπογόνοι.
Οι σωλήνες αυτοί αφέθησαν εκεί προφανώς για να τις παραλάβουν τα απορριμματοφόρα του Δήμου Κορίνθου. Φυσικά οι υπάλληλοι καθαριότητος εδώ και μια εβδομάδα δεν τους παραλαμβάνουν και οι σωλήνες με τις αμιαντοΐνες τους, που απελευθερώνονται στον αέρα συμβάλλουν στην καρκινογόνο ατμοσφαιρική ρύπανση της Κορίνθου. Εδώ γίνεται ορατό το τεράστιο πρόβλημα της συλλογής και απόρριψης σε ειδικό χώρο αυτού του ισχυρά καρκινογόνου υλικού. Ο Δήμος Κορίνθου δεν διαθέτει ειδική χωματερή απόρριψης αμιαντούχων υλικών. Κάποια στιγμή οι υπάλληλοι θα πιεστούν να παραλάβουν τους σωλήνες και πιθανότατα θα τους πετάξουν εκεί που πετούν και τα λοιπά σκουπίδια. Έτσι όμως οι ίνες του αμιάντου, αφενός διασκορπίζονται στον ατμοσφαιρικό αέρα και αφετέρου εισερχόμενες στο έδαφος μολύνουν και τον υδροφόρο ορίζοντα.

Πρόταση: Άμεση ίδρυση ειδικής χωματερής συλλογής άχρηστων προϊόντων του αμιάντου. Στο χώρο αυτό τα υλικά αυτά και τα θραύσματά τους πρέπει να καλύπτονται με στρώμα τσιμέντου ώστε να μην απελευθερώνονται οι καρκινογόνες ίνες. Οι ίνες αμιάντου είναι καρκινογόνες διότι όταν εισέλθουν στο ανθρώπινο σώμα με την εισπνοή και την κατάποση δεν απομακρύνονται από τον οργανισμό. Οι ίνες του αμιάντου δρουν καρκινογενετικά προκαλώντας μετάλλαξη σε υψηλής σημασίας γονίδια ή αυξάνοντας των αριθμό των κυττάρων που βρίσκονται σε κίνδυνο να πάθουν μετάλλαξη. Κυτταρογενετικές και μοριακές μελέτες καρκίνων που έχουν σχέση με τον αμίαντο απέδειξαν την αδρανοποίηση ή την απώλεια πολλαπλών γονιδίων που καταστέλλουν τον τη δημιουργία του καρκίνου του πνεύμονος.

Βιβλιογραφία:

Barrett JC. Cellular and molecular mechanisms of asbestos carcinogenicity: implications for biopersistence. Environ Health Perspect. 1994 Oct;102 Suppl 5:19-23.

Εγκαταλειμμένοι, φθαρμένοι αμιαντοτσιμεντοσωλήνες που χρησιμοποιήθηκαν ως καπνοδόχος, στο πεζοδρόμιο της οδού Κολιάτσου και Αποστόλου Παύλου της Κορίνθου. Εικόνα τριτοκοσμική. Ουδείς αναλαμβάνει την ευθύνη της ασφαλούς μεταφοράς και απόρριψης αυτού του ισχυρά καρκινογόνου υλικού. Οι σωλήνες εκτίθενται στο πεζοδρόμιο από την 6η Αυγούστου του 2007 και ουδείς γνωρίζει για πόσο ακόμη θα ρυπαίνουν εφόσον παραμένουν εκεί.

Δρ Δημήτριος Ν. Γκέλης, Ωτορινολαρυγγολόγος.

Διδάκτωρ της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών
Επισκέπτης Καθηγητής της Ωτορινολαρυγγολογικής Κλινικής του Virginia College/Virginia Commonwealth University, USA
Eπιστημονικός Συνεργάτης της Ωτορινολαρυγγολογικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Ηρακλείου, Κρήτης
Πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Ωτορινολαρυγγολογικής Αλλεργίας, Ανοσολογίας και Ρογχοπαθειών,
Τέως Πρόεδρος της Πανελλήνιας Εταιρείας Ωτορινολαρυγγολογίας Χειρουργικής Κεφαλής και Τραχήλου

Κάθε μέρα, σε κάθε μέσο ενημέρωσης, μπορεί κανείς να διαβάσει άρθρα για την οικολογία, ν’ ακούσει επιχειρήματα για την τάδε ή τη δείνα περιβαλλοντική πολιτική, να βρει την ευκαιρία να συνυπογράψει πράσινα μανιφέστα ή να συμμετέχει σε ακτιβιστικές δράσεις για την προστασία του περιβάλλοντος. Ποτέ άλλοτε τα μαζικά μέσα ενημέρωσης, αλλά και τα λιγότερο μαζικά, δεν ήταν τόσο θετικά διακείμενα στην αναμετάδοση του οικολογικού μηνύματος. Ακόμα και οι εκκλησίες ανά τον κόσμο ευλογούν την οικολογία. Ο πατριάρχης Βαρθολομαίος (ο και χαρακτηριζόμενος ως “Green Patriarch“) χαρακτήρισε αμαρτίες τα εγκλήματα κατά του φυσικού κόσμου. Υπέγραψε μάλιστα από κοινού με τον πάπα Ιωάννη-Παύλο ΙΙ, ένα κείμενο κάλεσμα για το τέλος της καταστροφής του περιβάλλοντος. Αλλά και άλλες θρησκείες από τον μουσουλμανισμό μέχρι τον ταοϊσμό, τον βουδισμό και τον κομφουκιανισμό, ενσωματώνουν οικολογικές αξίες στο κήρυγμά τους.

Κι όμως, οι πράσινες πολιτικές βρίσκουν δύσκολα και σπάνια το δρόμο τους για την καθιέρωση. Ένας προφανής λόγος είναι το ισχυρό κίνητρο του κέρδους. Θεωρώ περιττό να επιχειρηματολογήσω για το πώς το κυνήγι του μεγάλου κέρδους οδήγησε και οδηγεί στην ανεπανόρθωτη βλάβη οικοσυστημάτων. Ένας δεύτερος, ισχνότερος λόγος, είναι η προχειρότητα και οι δυσκολίες αυτού καθεαυτού του πράσινου κινήματος. Με αυτό εννοώ τρία πράγματα: α) ότι αποδείχθηκε πολύ δύσκολο να προστατευτεί η υπόθεση της οικολογίας από τους υστερόβουλους κεφαλαιούχους εραστές της, β) εξίσου δύσκολη αποδείχθηκε η ισχυρή επιστημονική τεκμηρίωση των οικολογικών απόψεων αλλά και γ) η προστασία του κινήματος από τον κάθε γραφικό και δήθεν περιβαλλοντιστή, που προκειμένου να καλύψει τις ανεπάρκειες ή την ιδιοτέλειά του στις σχέσεις του με την κοινωνία και το κράτος, αγκαλιάζει την οικολογική σημαία, εκπέμποντας ένα θολό αν όχι δηλητηριώδες για την οικολογία μήνυμα.

Ας τα δούμε με άλλα και περισσότερα λόγια. Το σύγχρονο κεφάλαιο φαίνεται πως μελετά και αναλύει το οικολογικό κίνημα με σημαντικά μεγαλύτερη επάρκεια απ’ ότι το κάνει το οικολογικό κίνημα για τον καπιταλισμό. Φτάσαμε έτσι στο σημείο, να δημιουργηθεί μια νέα, ‘πράσινη’ αγορά που το κεφάλαιο εκμεταλλεύτηκε και εκμεταλλεύεται με μεγάλη δεξιότητα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η κυκλοφορία οικολογικά ευαίσθητων υβριδικών αυτοκινήτων από την Toyota. Υπάρχουν μελέτες και άρθρα που ισχυρίζονται -αρκετά πειστικά- πώς πολλά ‘τζιποειδή’ οχήματα είναι στην πραγματικότητα πιο φιλικά για το περιβάλλον από το υβριδικό Toyota Prius.

Από την άλλη πλευρά, συχνά η πράσινη επιχειρηματολογία κυριαρχείται από μια εμμονή στον έλεγχο της μόλυνσης και την εξάντληση των φυσικών πόρων. Η αποσπασματική αυτή οπτική αποτυγχάνει να αναγνωρίσει τον άνθρωπο σαν μέρος του οικοσυστήματος, που έχει την ίδια αξία με όλα τα άλλα μέρη και επιφυλάσσει γι αυτόν μια κυρίαρχη θέση. Πρόκειται δηλαδή για μια ανθρωποκεντρική θεώρηση του κόσμου, που έχει χαρακτηριστεί από το νορβηγό φιλόσοφο Arne Naess ως shallow ecology, σε αντίθεση με την deep ecology που έχει στο κέντρο της τη Γη, είναι δηλαδή οικοκεντρική. Αυτή η δομική σύγχυση στον ιδεολογικό πυρήνα του πράσινου κινήματος, δημιουργεί ανυπέρβλητη συχνά δυσκολία να εξηγηθεί στον κόσμο ‘τι είδους ζωή ονειρεύεται ο οικολόγος’.

Τελευταίο αλλά όχι έσχατο σε σημασία, είναι το γεγονός ότι εκτός από τους καπιταλιστές, κάθε λογής μικροαπατεώνας, μπορεί να επενδυθεί τον πράσινο μανδύα για ίδιο συμφέρον. Στη χώρα μας, πλείστα περιβαλλοντικά εγκλήματα έχουν λάβει χώρα με αυτουργούς συλλόγους-σφραγίδες για την προστασία του περιβάλλοντος.

Απομένει λοιπόν στο οικολογικό κίνημα, και είναι ευθύνη του, η διασάφηση της ιδεολογικής του πλατφόρμας και η περιφρούρηση των ορίων του, για να μπορέσει να διεισδύσει με μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα στη συνείδηση των πολιτών.

Δημοσιεύτηκε αρχικά στο diablog (24/03/2007).

Νερό. Το 70% και πλέον του σώματός μας είναι νερό. Ο πλανήτης μας καλύπτεται από νερό περισσότερο απ’ ότι με γη. Κι όμως, λέμε το νερό νεράκι. Ειδικά εμείς οι Κορίνθιοι έχουμε πιά συνηθίσει. Από τότε που γεννήθηκα, η πόλη μας δεν έχει αρκετό νερό. Ελάχιστα χιλιόμετρα βορειότερα, στο Λουτράκι, εκατομμύρια λίτρα νερού εμφιαλώνονται κάθε μέρα και προωθούνται στις αγορές. Χαρακτηριστικό παράδειγμα του πώς ο καπιταλισμός περιφρονεί τις τοπικές κοινωνίες. Αλλά δεν είναι το Λουτράκι το θέμα μου σήμερα. Ο φίλος και συνιστολόγος Στέφανος από το Ναύπλιο ανήρτησε σήμερα στο ιστολόγιό του ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον άρθρο με τίτλο “μαίνεται πόλεμος για το νερό“. Εκεί κάνει μια ανάλυση της υπάρχουσας κατάστασης και του νομικού πλαισίου και διατυπώνει μια ενδιαφέρουσα πρόταση προς τους πολιτικούς των νομών Αργολίδας, Αρκαδίας και Κορινθίας. Δεν τρέφω αυταπάτες σχετικά με το τι θα κάνουν οι τελευταίοι. Μάλιστα, ο ‘φίλος’ στον οποίο αναφέρεται προς το τέλος του άρθρου του, είμαι εγώ. Αλλά, ή είμαστε Πολίτες ή είμαστε μαριονέτες. Κι επειδή μαριονέτες δεν είμαστε, η πρόταση του Στέφανου λέει τα πράγματα με τ’ όνομά τους. Αυτιά έχουμε να την ακούσουμε;
Ακόμη περισσότερο, είναι ο δήμος μας εις γνώσιν των εξελίξεων αυτών που μας περιβάλλουν; Νομίζω πως εδώ χρειάζεται μια δόση επίσημης ενημέρωσης, όχι με διαβεβαιώσεις του τύπου ‘όλα πάνε καλά’, τα ίδια έλεγε και ο Θωμαΐδης άλλωστε, αλλά με γεγονότα και κατάθεση σχεδίου δράσης.

Σκέπτομαι αν μπορούμε να κάνουμε κάτι περισσότερο για να δείξουμε την ασέβειά μας προς το μνημείο που του έμελλε να υποστεί την ύβριν των νεοελλήνων!

Οι φωτογραφίες είναι του συμπολίτη μας και εξαίρετου φωτογράφου Βασίλη Ψωμά για τα πρακτορεία APA (Athens Photo Agency) και EPA (European PhotoPress Agency).

Η φωτογραφία είναι του συμπολίτη μας και εξαίρετου φωτογράφου Βασίλη Ψωμά για τα πρακτορεία APA και EPA