MyStigma

1. Αρχική
2. Πολιτική
3. Υγεία
4. Πολιτισμός
5. Πόλη
6. About
7. Επικοινωνία

Στο κείμενο αυτό θα βρείτε όλους τους τίτλους των άρθρων που έχουν αναρτηθεί σε αυτό το ιστολόγιο, από την έναρξή του. Οι τίτλοι λειτουργούν και ως σελιδοδείκτες για να μεταβαίνετε εύκολα στο άρθρο της επιλογής σας.


Η Ψήφος Μου
Οι Απαντήσεις του Γιώργου
Τα Ρέστα του Καραμανλή
Η ερώτησή μου στο Γιώργο Παπανδρέου
Ανοιχτή Συνέντευξη Γιώργου Α. Παπανδρέου στο Διαδίκτυο
Γιώργο, έλα να τα πούμε στη blogoσφαιρα!
Το Κόμμα της Μεσαίας Τάξης
Νόμιμη Λύση για τα Σκουπίδια, Τώρα!
Το debate και άλλα…
Πού το Πάει ‘ΤΟ ΒΗΜΑ’;
Ο Κλαυσίγελος της ΝΔ
Βαρύ Γεύμα για τον Καραμανλή
Η Εικόνα μας στο Εξωτερικό
Ο Goebbels Ζει
Μπράβο Γιώργο!
Ας Δείξουμε ότι Είμαστε Πολίτες
Όνειδος
Δεν Είναι Σύμπτωση
Το Αόρατο Κόμμα
E = mc2
Διαμαρτυρία για τη Δυσοσμία
Ζητάμε Αλλαγές
Εδώ Είναι Ellada!!
ΝΔ – Εκλογές – Ανανέωση Εντολής ή Απαξίωσης;
ΠΑΣΟΚ – Εκλογές – Ανανέωση
Εγκαταλειμμένοι Αμιαντοσωλήνες
Το Πράσινο Κίνημα και οι Δυσκολίες του
Αναζητούνται Κορίνθιοι
Στον Άγιο Θωμά της Βοιωτίας
Ναι στα Γεγονότα με Προστιθέμενη Αξία
Δημοτικά Ποδήλατα
Φεστιβάλ Όπερας Αρχαίας Κορίνθου
Συνέντευξη στο Περιοδικό ‘ΜΑΖΙ’
Δυσοσμία
Το Νερό Νεράκι
Όχι άλλο, Φτάνει!!!
Και η ΟΝΝΕΔ… Χτενίζεται!
Δύο Όψεις του Ίδιου Νομίσματος
Η Ακροκόρινθος στις Φλόγες
Παυσίπονον
Ο Χορός της Ακινησίας
Πυρκαγιά στην Ακροκόρινθο!
Κομένες οι Μαγκιές!
Ενδυνάμωση και Συμμετοχικές Διαδικασίες
Η Διαβούλευση ως Όρος Δημοκρατίας
ΗλεκτροΜαγνητικά Πεδία: Περιδεείς και Ανενημέρωτοι
Αναδάσωση – το blog
Ο Κορινθιακός στο Μεταίχμιο
Pop Art – Roy Lichtenstein – Κόρινθος
Μια Επιτυχία της Δημοσιογραφίας των Πολιτών
Έλλειμμα Δημοκρατίας
Ανακύκλωση για Αρχάριους
Απολείπειν ο Θεός… (του Νίκου Δήμου)
Αναζητώντας την Πόλη του Μέλλοντος
Καβαλήσαμε τα ‘καλάμια’;
Οι Πολιτικές του Φθόνου
Εθελοντικός Καθαρισμός των Ακτών
Ο Γιώργος Παπανδρέου στην Κόρινθο
Καθαρίστε τη Μεσόγειο – 2007
Casino και Κοινωνία
Για την Αμαλία
100 Posts
Περί Διοικητηρίου και Φαι(δρ)ότητας
Η Αμαλία και η Σκοτεινή Πλευρά της Σελήνης
Εκκλησιαστικό Showbiz
Η Δημοσιογραφία του Δεκάρικου
Τριάντα Χρόνια Πίσω!
Ένα Κλάσμα της Εθνικής μας Ντροπής
Διοίκηση και Νότες
Η Συγκοινωνιακή Μελέτη
Καλά, Εσύ Λαχάνιασες Νωρίς
Ένα Τρελό Όνειρο – 2
Ένα Τρελό Όνειρο – 1
Μπράβο!
Η Πόλη που Ονειρεύεται
“Πώς Ρυπαίνω Λιγότερο” και όχι “Πού τα Θάβω”
Χάριν Κοινωνικού Ελέγχου
Αρχεία Multimedia
Bush και Καραμανλής: Βίοι Παράλληλοι
Μιά Πολύ Όμορφη Κοπέλα
Σκουπίδια
Γνώμες και Επιλογές
Καλή Ανάσταση!
Καληνύχτα κύριε Κοσμά!
Μιά Μάντρα. Τοίχος ή Τείχος;
Πολιτισμός και Τοπική Αυτοδιοίκηση
Όχι στον Εγωισμό για τα Σκουπίδια
Στα Ανεξάρτητα Δίκτυα Λέμε ΝΑΙ (;)
Ένα Πολιτιστικό Φεστιβάλ
Ιώσεις και Netroots
Πόλη και Ποδήλατο
Η Πόλη Του Μέλλοντος
Τι θα πει “Από Κάτω Προς Τα Πάνω;”
Δημοτικές επιχειρήσεις … μία από τα ίδια
Και ο Αυγείας Βασιλιάς Ήταν
Μασκαρευτείτε!
Πώς να Κρυφτείς απ’ τα Παιδιά – 2
Πώς να Κρυφτείς απ’ τα Παιδιά
Η Ευθύνη της Κίνησης Πολιτών
Τα Blogs Επηρεάζουν τις Δημοτικές Πολιτικές
Ο Πρώτος Μήνας
Προσελκύοντας Δημότες
Κοινωνική Λογοδοσία και Τοπική Αυτοδιοίκηση
Πολιτισμός; Ε, όχι κι έτσι!
Δημοτικά Ιατρεία (Μαζί για την Υγεία)
Πρωτοβουλία για Διαφάνεια στη Μητρόπολη Κορίνθου (update)
Ένα Παράδειγμα Βιώσιμης Αστικής Ανάπτυξης
Το Πρόσωπο της Χρονιάς
Ένα Διαφορετικό Μουσικό Δώρο
Επ! Καλησπέρα!
Τα βασικά
Συμμετοχική Διακυβέρνηση Στην Πράξη (Μέρος 2ο)
Σύντηξη επιχειρημάτων και Σχάση κοινής λογικής
Παρκαγεδών
Συμμετοχική Διακυβέρνηση Στην Πράξη (Μέρος 1ο)
Δημοτική Βιβλιοθήκη
Δημοτικοί …Επιχειρηματίες;
Πόλη Των Γραμμάτων Και Των Τεχνών
Cultureguide & Κουμπαριστάν
Pixels from Kyoto
ΝΑΙ στην Ελευθερία Της Έκφρασης
Νέο Κοστούμι
Ταξίδι Προς Τον Ανατέλλοντα Ήλιο
Νέος Δήμαρχος Κορινθίων ο Αλέκος Πνευματικός
You’re Nearly A Laugh But You’re Really A Cry
Πολιτικές Αισθήσεις & Ψευδαισθήσεις
Αποτελέσματα Εκλογών Δήμου Κορινθίων
Η Μικροπίστωση Ως Εργαλείο Ενάντια Στη φτώχεια
Δήμος To Let (όπως Rooms To Let)
Η Τέχνη Των Δημόσιων Χώρων
Not at all “γιαλελέλι”
Φωτισμένος Ακροκόρινθος ή Τα Λεφτά στην Αποχέτευση;
The Corinth Computer Project
Ο κύριος ‘Παρών Στους Αγώνες’
www.diafani-mitropoli.gr
Τσιγγάνοι (Μέρος 4ο) – Οι Προτάσεις Μας
Πάμε Με Χίλια
Πρωτοβουλία για Διαφάνεια στη Μητρόπολη Κορίνθου
Τσιγγάνοι (Μέρος 3ο)
Τα Ράσα δεν Κάνουν τον Παπά
Η Πόλη και το Πράσινο
Τσιγγάνοι (Μέρος 2ο)
Τσιγγάνοι (Μέρος 1ο)
Ο πόλεμος έχει μόνο χαμένους
Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας και Τοπική Αυτοδιοίκηση
Σχεδιασμός Reloaded (βλέπε Matrix Reloaded)
Το Σχολείο Στην Εποχή Της Πληροφορίας
Υγιής Πόλη
e-Δήμος
Συγκοινωνιακός Πολιτισμός
Άσπρο και Μαύρο (σχεδόν)
Δημοσίευση Σχολίων
Trademark
Στάση και Στάθμευση
Spectropolis
Φωνή Βοώντος εν τη Ερήμω
Τι είναι αλήθεια μιά πόλη; Ποιά η θέση της στο σημερινό κόσμο;
Καλώς Ορίσατε!

Εδώ και αρκετά χρόνια, έχω διατυπώσει σε συζητήσεις με φίλους, δύο ελάσσονες προτάσεις για την πόλη μας. Αφορούν την εικόνα της. Αλλά έξι μήνες τώρα, περιμένω να κατατεθούν προτάσεις κάθε είδους για την πόλη από τους αναγνώστες αυτού του blog. Πολλοί το έχουν υποσχεθεί προφορικά, κάποιοι άλλοι περιμένουν (ακατανόητο) κάποιου είδους εξατομικευμένη πρόσκληση. Το korinthos.mike at gmail.com (το at αντί του @ μπαίνει για να μειώνεται η λήψη ανεπιθύμητων μηνυμάτων – spam), δεν έχει μέχρι σήμερα δεχθεί κανένα μήνυμα. Ούτε το προσωπικό μου email, αφού οι αναγνώστες του blog γνωρίζουν κατά τεκμήριο την ταυτότητά μου. Σήμερα λοιπόν, δημοσιοποιώ αυτές τις προτάσεις για να ενθαρρύνω όποιον πιστεύει ότι έχει μιά καλή ιδέα, να την καταθέσει. Όσο χρειάζεται θα παίρνω την πρωτοβουλία με άρθρα, αλλά να είστε σίγουροι πως θα επιθυμούσα να είχατε καταλάβει (με την στρατιωτική έννοια) αυτόν τον χώρο. Κι εγώ να κάνω μόνο τη γραφειοκρατία τύπου comment moderation, posting κτλ. Αλλά φαίνεται πως ο τύπος του αναγνώστη που επικρατεί είναι αυτός του lurker. Δηλαδή αυτού που προτιμά να παρακολουθεί από απόσταση, χωρίς να συμμετέχει. Είτε γιατί νιώθει ανασφάλεια, είτε γιατί αφού δεν έστησε αυτός το blog, δεν πρέπει να συμμετέχει, αφού ό,τι κάνει πρέπει να εξυπηρετεί προσωπικές και μόνο φιλοδοξίες, κρυφοκοιτάνε μεν, τους κρυφοαρέσει κιόλας να αντιγράφουν επιχειρήματα, αλλά από διάλογο ‘γιόκ’.
Έχουμε και λέμε λοιπόν. Αν κάποιος περαστικός μπει στην πόλη μας, θα επιχειρήσει να κοιτά δεξιά και αριστερά στις μείζονες διασταυρώσεις, μήπως και κάτι του τραβήξει την προσοχή. Αν μπεί από την ανατολική είσοδο, θα συναντήσει την πρώτη αξιόλογη διασταύρωση Δαμασκηνού και Εθνικής Αντιστάσεως. Εκεί, αν κοιτάξει προς το νότο (προς τις γραμμές του τραίνου στο τέρμα της Εθν. Αντιστάσεως), δεν θα δεί τίποτα. Ομοίως, αν μπεί από τη νότια είσοδο, θα συναντήσει την πρώτη αξιόλογη διασταύρωση μετά τις γραμμές, Εθνικής Αντιστάσεως και Γεωργίου Παπανδρέου. Κοιτώντας λοιπόν κατά μήκος της Γεωργίου Παπανδρέου προς τη θάλασσα, δεν θα δεί, επίσης τίποτα. Τέλος, αν μπεί από τη δυτική είσοδο, θα κοιτάξει για πρώτη φορά δεξιά-αριστερά, Πατρών και Γεωργίου Παπανδρέου. Μαντέψτε τι θα δει. Τίποτα. Προτείνω λοιπόν, στη διασταύρωση Εθνικής Αντιστάσεως και Κολιάτσου, που είναι ορατή και από το φλοίσβο και από τις γραμμές, όπως επίσης και στη διασταύρωση Γεωργίου Παπανδρέου και Πατρών, να κατασκευαστούν μικρές, κεντρικές, κυκλικές νησίδες (roundabouts). Επί των νησίδων θα μπορούσαν να τοποθετηθούν πχ γλυπτά, μαζί με λουλούδια κτλ. Ένα άγαλμα του Πήγασου, ή ένας κορινθιακός κίονας με κιονόκρανο, δεν θα ήταν άσχημα. Θα μπορούσαν όχι μόνο να τραβήξουν την προσοχή των επισκεπτών, αλλά θα είχαν και πρακτικά οφέλη, όπως τη μείωση της ταχύτητας, άρα και των ατυχημάτων, του θορύβου κτλ.
Η δεύτερη πρόταση αφορά την κίνηση επί της Δαμασκηνού, μιάς στενής σχετικά και επιβαρυμένης κυκλοφοριακά οδού. Προτείνω, το ρεύμα της Δαμασκηνού που κατευθύνεται προς την Αποστόλου Παύλου, να εκτρέπεται δεξιά προς την Αγίου Νικολάου, στο ύψος της Κολοκοτρώνη. Θα μπορούσε εκεί να δημιουργηθεί ένα S προς την Αγίου Νικολάου, που θα αγκάλιαζε και θα αναδείκνυε το Δημοτικό Θέατρο, που τόσο πολύ το έχει ανάγκη. Εννοείται ότι το κομάτι της Δαμασκηνού από Απ. Παύλου μέχρι Κολοκοτρώνη, που είναι και το στενότερο, θα ήταν μονόδρομος με κατεύθυνση προς το σταθμό του τραίνου και νόμιμη στάθμευση (που τώρα είναι παράνομη).
Ας μη μας σταματήσουν φτηνές δικαιολογίες του τύπου, ‘μα, η Δαμασκηνού ή η Πατρών είναι παλαιά εθνική οδός και άρα αρμοδιότητας ΥΠΕΧΩΔΕ και όχι δήμου’. Δεν ξέρω αν αυτό αληθεύει, αλλά κι έτσι να είναι, και λοιπόν; Να αλλάξει!

Κλείνοντας έξι μήνες ζωής, το ιστολόγιο αυτό έφτασε νομίζω σε ένα σταυροδρόμι. Αυτό που ξεκίνησε σαν μιά αγχωμένη προσπάθεια να καλυφθεί ένα κραυγαλέο κενό στον πολιτικό λόγο των δημοτικών δρώμενων στην Κόρινθο, οφείλει τώρα που ολοκληρώθηκαν οι δημοτικές εκλογές να επαναπροσδιοριστεί. Χωρίς αυτό να σημαίνει πως αλλάζει η ιδρυτική του ‘διακήρυξη’. Αλλά για να γίνει αυτό πρέπει πρώτα να κάνουμε τον απολογισμό μας. Ας επιχειρήσουμε λοιπόν μία σύντομη SWOT analysis (strong, weak, opportunity, threat):

Τα δυνατά μας σημεία:
Το ιστολόγιο αυτό στο σύντομο χρόνο ζωής του κατάφερε να τραβήξει την προσοχή αρκετών Κορίνθιων υψηλού μορφωτικού επιπέδου και πολιτικής συνειδητοποίησης.
Επέβαλλε μιά θεματολογία εν πολλοίς άγνωστη μέχρι σήμερα στην πόλη (ας με διορθώσει όποιος διαφωνεί), αν και δεν ήταν το μόνο.
Βοήθησε στη συνειδητοποίηση της διαφοράς φάσης ανάμεσα στην τρέχουσα (και τώρα απερχόμενη) δημοτική αρχή και μιάς εξωστρεφούς και άνω θρώσκουσας μερίδας των δημοτών που αν και ζούν στην Κόρινθο, είναι πολίτες του κόσμου.
Μπάλωσε κενά στα δημοτικά προγράμματα ΟΛΩΝ των συνδυασμών, γεγονός που οφείλει να προσέξει κυρίως η νέα δημοτική αρχή. Η συνεισφορά αυτή θα παραμείνει ορατή και παρούσα (scripta manent) σε αντίθεση με ‘τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα’ της προεκλογικής περιόδου.
Κέρδισε αναγνωσιμότητα από υποψήφιους σε συνδυασμούς άλλων δήμων εκτός Κορινθίας (γνωρίζω τουλάχιστον τρεις).
Βρήκε μιά θέση στην ελληνική μπλογκόσφαιρα γεγονός που τεκμηριώνεται από τα ιστολόγια που μας αναφέρουν και τους ιστολογούντες που κατέθεσαν τα σχόλιά τους σ’ εμάς.
Τα αδύνατα σημεία μας:
Το ιστολόγιο αυτό απευθύνεται εξ’ορισμού (αν και όχι υποχρεωτικά) σε ένα εξαιρετικά περιορισμένο κοινό (Κορίνθιοι) και αυτό δεν μπορεί να αλλάξει.
Με εξαίρεση το άρθρο του καθηγητή αντεγκληματικής πολιτικής κου Παπαθεοδώρου, το ιστολόγιο αυτό είναι ένα ‘one man show’, και οι ομαδικές προσπάθειες είναι πάντα καλύτερες από τις ατομικές (στη συγκεκριμένη θεματολογία).
Δεν καταφέραμε να απευθυνθούμε σε περισσότερους ιστολογούντες. Αυτό βέβαια, θα είναι μία μόνιμη αποτυχία, και έτσι πρέπει να το βλέπουμε. Η τρέχουσα επισκεψιμότητα ανέρχεται στις 31 επισκέψεις ημερησίως με μέσο χρόνο επίσκεψης τα 6 λεπτά.
Δεν μπορέσαμε να αρθρογραφήσουμε περισσότερο από ένα άρθρο ανά εβδομάδα (γιατί έχουμε πραγματική και όχι εικονική δουλειά, το λιγότερο 10 ώρες ημερησίως, δουλειά μάλιστα που δε γνωρίζει κυριακές και σχόλες και είναι εντελώς εκτός του αντικειμένου του ιστολογίου). Ακόμη και οι αρχάριοι όμως γνωρίζουν ότι ένα site είναι το περιεχόμενό του και όχι η διεύθυνσή του. Περισσότερο και ποιοτικότερο περιεχόμενο = περισσότερη επισκεψιμότητα και αναγνωσιμότητα.
Οι ευκαιρίες μας:
Να θεωρήσουμε τη μέχρι τώρα προσπάθεια αφετηρία και όχι τερματισμό.
Να διευρύνουμε τη θεματολογία δημιουργώντας τομείς αρθρογραφίας όπως λογοτεχνία, παιδιά (όχι παιδεία, ούτε νέα γενιά), ειδησεογραφία & πολιτική ανάλυση κοκ.
Άρα να εμπιστευτούμε συνεργάτες, συγκεκριμένους σε πρώτη φάση και στο απώτερο μέλλον να δίνουμε βήμα αρθρογραφίας σε όποιον το επιθυμεί, βάσει συγκεκριμένης δεοντολογίας.
Με το λόγο μας να εμπεδώνουμε και να αποδεικνύουμε καθε μέρα και περισσότερο την ανεξαρτησία της σκέψης μας, την ετοιμότητα των κοινωνικών μας αντανακλαστικών, τη σωστή ερμηνεία της ανάδρασης μέσω των σχολίων, την ανακάλυψη νέων δρόμων για τη συζήτηση.
Οι απειλές μας:
Να ταυτιστούμε (ή να μας ταυτίσουν) με συγκεκριμένο πολιτικό χώρο. Για μας, οι τοπικές κοινωνίες στα του οίκου τους πρέπει να αντιμετωπίζουν τα κόμματα ως απειλές. Τουλάχιστον όσο τα κόμματα στερούν από αυτές το οξυγόνο τους. Και το στερούν.
Να στερέψουμε, να επαναλαμβανόμαστε, να χάσουμε το νήμα με την κοινωνία (η επισκεψιμότητα θα το πεί).
Να πνιγούμε στην ακίνητη λίμνη του ψηφιακού αναλφαβητισμού του έλληνα.
Να υποκύψουμε στις απαιτήσεις της καθημερινότητας, να συμβιβαστούμε.

Συνεπεία των ανωτέρω, το ιστολόγιο θα υποστεί αναδιοργάνωση. Η πρώτη ορατή αλλαγή θα είναι η αρθρογραφία νέων συνεργατών. Αργότερα, αν όλα πάνε καλά, θα αποκτήσει νέα δομή (με πόλους θεματολογίας) και αισθητική, ελπίζω και περισσότερη λειτουργικότητα. Περιττό να πω πως επιθυμούμε περισσότερο παρά ποτέ τα σχόλια, τις συστάσεις, τις παρατηρήσεις σας.

Δεν ήθελα να γράψω ένα post για τις δημοτικές εκλογές. Ήθελα να γράψω για το Γερμανό ζωγράφο Lovis Corinth. Τι σχέση έχει ο ζωγράφος με την Κόρινθο; Καμία. Ακριβώς. Ήθελα το post να μην είχε καμία σχέση με τίποτα (πέραν της τυχαίας συνωνυμίας). Μετά, διάβασα τη συνέντευξη που πήρε από τον Γιώργο Πρεβελάκη, ο Κώστας Καστρισιανάκης στο re-public, με τίτλο «Πρέπει να σώσουμε την Αθήνα από τον εαυτό της» και ανέβαλα το post για τον Corinth για αργότερα. Στη συνέντευξη, ο κος Πρεβελάκης ισχυρίζεται ότι η σωτηρία της Αθήνας μπορεί να έρθει μόνο εκ των έξω. Αναφέρει τη διασπορά και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αναφέρεται και στην ανάγκη ενός σοκ.
Εδώ και χρόνια σε ιδιωτικές μου συζητήσεις αδυνατώ συχνά να καταστείλω την εκφορά μιάς παρόρμησης να βγάλουμε μιά αγγελία στο διεθνή τύπο:
Δήμος To Let (όπως Rooms To Let).
Δεν έχω καμιά αμφιβολία ότι αν νοικιάζαμε το δήμο για 4 χρόνια σε κάποια εταιρεία πχ σαν τη Morgan Stanley, θα είχαμε απείρως καλύτερα αποτελέσματα. Βλέπετε, τόση αγάπη, τόση αυταπάρνηση, τόση ανιδιοτελής προσφορά και τόσα οράματα δεκαετιών από τους αυτοδιοικητικούς μας, οδήγησαν σ’αυτό το πολεοδομικό συνοθύλευμα που ονομάζεται δήμος Κορινθίων. Βοήθησαν βεβαίως και οι βαθιές τομές της κυβέρνησης με μόνιμο και αταλάντευτο στόχο την αποκέντρωση.
Αρκετά όμως με τον κυνισμό. Το ερώτημα του σκεπτικιστή είναι πάντα εδώ: ποιός θα σώσει την Κόρινθο από τον εαυτό της; Προφανώς κανείς θα ισχυριστεί ο αντισκεπτικιστής, αφού δεν υπάρχει κανείς λόγος, κανένας να σώσει κανέναν. Έτσι είναι αν έτσι νομίζετε, συμπολίτες Κορίνθιοι. Εγώ, αντίθετα πιστεύω, ότι πρέπει να σωθούμε από τις χαμηλές μας επιδόσεις σε όλα. Στην αρχιτεκτονική, στην κοινωνική μας ευαισθησία και συνοχή, στην ιστορική μας συνειδητοποίηση, κυρίως σ’ αυτήν. Είχα την τύχη να κάνω μεταπτυχιακά μαθήματα σε μία από τις παλαιότερες πανεπιστημιουπόλεις της Ευρώπης (Uppsala) και ένιωσα βαθιά τι θα πει ιστορική συνειδητοποίηση. Στην ανάγκη αυτή αναφέρεται άλλωστε και η ‘ιδρυτική’ περιγραφή αυτού του ιστολόγιου. Με τον όρο ιστορική συνειδητοποίηση εννοώ τις άγκυρες που συγκρατούν τον καθένα μας με αυτόν τον τόπο. Τη διαχρονική και ανεξίτηλη υπογραφή του χώρου, του τόπου, στην ταυτότητα των ατόμων αλλά και του συνολικού πληθυσμού του δήμου. Η ανεπάρκεια αυτών των δεσμών είναι το αίτιο της κοινωνικής αναισθησίας και αδιαφορίας που βιώνουμε και εμείς και άλλοι δήμοι. Μέσα από αυτόν τον άνοστο και νεοπαγή πολτό, ποιά αληθινά αξιόλογη υποψηφιότητα μπορεί να ξεπηδήσει; Ε, δεν είναι τυχαίο -και εδώ θα συμφωνήσω και πάλι με τον κο Πρεβελάκη- οι δυνάμεις που θα μπορούσαν να αποτελέσουν μιά εναλλακτική λύση είναι εξαιρετικά ανίσχυρες.
Γι αυτό και δεν περιμένω τίποτα από τις δημοτικές εκλογές. Γι αυτό και πιστεύω ότι αυτό το blog είναι πολύ χρησιμότερο για την πόλη από την ψήφο μου (καλά, θα τη ρίξω κι αυτή).

Αχ αυτές οι χαρές του πρωτάρη! Χαίρεται για πράγματα που σε άλλους φαντάζουν μη ιδιαίτερα. Έτσι κι εγώ. Ξεπέρασε το blog τις 1.000 επισκέψεις και έχω καταχαρεί. Θα μου πείτε ‘σιγά τ’ αυγά’. Ναι, σε γενικές γραμμές έτσι είναι. Όμως για blog με μη γενικό τίτλο, περιορισμένη θεματολογία και επαρχιακή αναφορά, είναι μιά χαρά. Τον Μάϊο ας μην τον συζητάμε. Τον Ιούνιο ο αριθμός των επισκέψεων ήταν μόλις διψήφιος. Τον Ιούλιο φτάσαμε τις 330. Τον Αύγουστο κλείσαμε στις 968. Και τώρα, μόλις στις 5 του Σεπτέμβρη είμαστε αισίως στις 1056. Pas mal για αρχή και κατακαλόκαιρο!
Στις επισκέψεις αυτές εννοείται ότι δεν περιλαμβάνονται οι δικές μου (4-5 ημερησίως), όπως επίσης 1056 επισκέψεις δε σημαίνει 1056 επισκέπτες αφού κάθε επισκέπτης μπορεί να επανέρχεται και κάθε φορά προσθέτει και από μία επίσκεψη.
Σημαντική όμως είναι η γεωγραφική διασπορά των επισκεπτών γιατί το blog αυτό υποτίθεται πως είναι τοπικού ενδιαφέροντος. Ε λοιπόν, οι περισσότερες επισκέψεις καταγράφονται από σημεία εκτός Κορινθίας (αν και αυτό δεν μπορεί να αποδειχθεί με ακρίβεια, εν τούτοις είναι μάλλον σωστό καθώς είναι απίθανο ένας κορίνθιος επισκέπτης να καταγράφεται σε κόμβο της Κοζάνης, των Σερρών, της Κέρκυρας κοκ). Τι σημαίνει άραγε αυτό; Ότι οι κορίνθιοι ενδιαφέρονται λιγότερο για την πόλη τους απ’ ότι άλλοι δημότες; Αν κρίνω από την επικρατούσα κατάσταση στα δημοτικά μας πράγματα, αυτό μπορεί κάλλιστα να είναι σωστό. Η εντύπωση άλλωστε αυτή με οδήγησε στη δημιουργία αυτού του blog εξαρχής! Δυστυχώς, πολλά προσωπικά στοιχήματα βλέπω και μικρό κίνητρο για προσφορά. ‘Να πάρουμε το δήμο’ λένε και ‘να βγεί ο τάδε δήμαρχος’ και όχι ‘να φτιάξουμε έτσι την πόλη’. Η ιδιοτέλεια κατά την άποψή μου οργιάζει. Άνθρωποι που μέχρι χθές δεν έλεγαν καλημέρα ούτε στο γείτονα, τώρα προβάρουν κοστούμια και χαμογελάνε σε 360 μοίρες γωνία. Οι επανειλημμένα αποτυχημένοι επιχειρηματολογούν για το ότι κατά βάθος (αλλά πολύ βάθος) είναι πετυχημένοι. Χτεσινοί εχθροί αγκαλιάζονται μπροστά στις νέες ευκαιρίες με πάθος. Ανώνυμες καταγγελίες επιχειρούν να σταματήσουν έργα. Παλαιότερα είχαμε και ανώνυμες συκοφαντικές επιστολές.
Αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι δεν είναι έτσι. Ακόμα και αρκετοί από τους συμμετέχοντες σε (όλα τα) ψηφοδέλτια δεν είναι έτσι. Αυτοί όλοι είναι οι σημερινοί μας 1.056 και ελπίζουμε πως αυτοί θα είναι οι επόμενοι 10.000. Όχι γιατί απαγορεύεται να μπουν στη σελίδα μας οι υπόλοιποι, αλλά γιατί το αποφεύγουν συνειδητά (όσοι από αυτούς γνωρίζουν τουλάχιστον τι είναι web). Βλέπετε, οποιαδήποτε πρωτοβουλία επιχειρεί να σηκώσει τον πήχη, βλάπτει τα ζωτικά τους συμφέροντα. Είμαστε και θα είμαστε εδώ, περισσότερο χαρούμενοι και πρόθυμοι για ανυστερόβουλη συζήτηση από ποτέ!

Επειδή έλαβα πολλά σχόλια και παράπονα για δυσκολίες σχετικά με τη δημοσίευση σχολίων από διάφορους φίλους του korinthos.blogspot.com διευκρινίζω ότι δεν απαιτείται να εγγραφεί κανείς και πουθενά προκειμένου να δημοσιεύσει τα σχόλιά του. Αν πρόκειται περί εγγεγραμμένου blogger, αυτός ξέρει τι να κάνει. Οι υπόλοιποι όταν θέλετε να σχολιάσετε ένα άρθρο, πρέπει να κάνετε κλικ πάνω στη λέξη ‘σχόλια‘ στο τέλος του κάθε άρθρου (και όχι στο διπλανό της λέξης εικονίδιο ενός φακέλλου). Τότε, θα ανοίξει ένα παράθυρο όπου θα μπορέσετε να εκφράσετε τις απόψεις σας. Πρέπει όμως να προσέξετε να επιλέξετε τη 2η επιλογή (Other) από τις ακόλουθες που θα εμφανιστούν στο παράθυρο που θα ανοίξει:

Choose an identity:

1) blogger
2) Other
3) Anonymous

Μπορεί βεβαίως κάποιος να επιλέξει ‘anonymous’ αλλά τότε δεν θα μπορεί να φανεί ποιός είπε τι. Όταν κάποιος επιλέξει το ‘other’ θα του ζητηθεί να δώσει όνομα και διεύθυνση ιστοσελίδας. Ας διαλέξει ένα οποιοδήποτε όνομα (αληθινό ή ψευδώνυμο), για να παρεμβαίνει στο blog και δεν χρειάζεται να δηλώσει διεύθυνση ιστοσελίδας. Με το ‘Preview’ ελέγχετε πώς θα φαίνεται το σχόλιό σας δημοσιευμένο, ενώ με το ‘Publish Your Comment’ το σχόλιό σας στέλνεται προς δημοσίευση. Παρακαλούμε τους σχολιαστές να μη χρησιμοποιούν κεφαλαία γράμματα στα σχόλιά τους, σεβόμενοι τον παλιό αυτό κανόνα καλής συμπεριφοράς στο διαδίκτυο, όπου όποιος γράφει με κεφαλαία, είναι σα να φωνάζει.
Αν για οποιονδήποτε άλλο λόγο, όπως πχ την αποστολή ενός άρθρου για δημοσίευση, επιθυμείτε να επικοινωνήσετε μαζί μας, μπορείτε να μας στείλετε e-mail στη διεύθυνση korinthos.mike at gmail.com όπου at το @. Το άρθρο θα δημοσιευτεί ασχέτως αν είναι επώνυμο ή ψευδώνυμο, εφόσον πληρεί τα κριτήρια ποιότητας που είναι ήδη ορατά στο blog.

Καλά σχόλια (και άρθρα)!!

Αγαπητοί φίλοι,

σας καλωσορίζω στο korinthos.blogspot.com, το πρώτο blog (ιστολόγιο) με θέμα την πόλη μας.
Τι είναι αυτό; Φανταστείτε μία εφημερίδα της οποίας το περιεχόμενο καθορίζεται από τους αναγνώστες της και όχι από τον εκδότη της. Ε, κάτι τέτοιο είναι ένα blog. Για μερικούς τα blogs είναι η μεγαλύτερη επανάσταση στα μέσα επικοινωνίας από την εποχή του Γουτεμβέργιου. Είναι βέβαια λίγο δύσκολο να βρείς κάποιον πάνω από τα 30 που να ξέρει περί τίνος πρόκειται αλλά αυτό δεν αναιρεί τη σημασία τους.

Σκεφτείτε τώρα, όλες αυτές τις άλλοτε μικρές άλλοτε μεγαλεπήβολες ιδέες που πέρασαν από το μυαλό σας κατά καιρούς γι αυτήν την πόλη. Θυμηθείτε όλα εκείνα για τα οποία θα θέλατε να είχατε για μιά στιγμή μπροστά σας το δήμαρχο για να του τα πείτε.
Τώρα, έχετε το χώρο να το κάνετε. Θα αποκτήσει άραγε αυτός ο χώρος τη δυναμική εκείνη που θα αναγκάσει τους πολιτικούς να τον λάβουν υπόψιν τους; Από εσάς εξαρτάται. Χωρίς τις παρεμβάσεις σας, η ηλεκτρονική αυτή ‘εφημερίδα’ θα είναι σα να κυκλοφορεί με λευκές σελίδες. Τα άρθρα που αναρτώνται δεν έχουν καμία αξία χωρίς τα σχόλιά σας. Κάποιοι θα διαμαρτυρηθούν γιατί τα σχόλιά τους δεν εμφανίζονται στην αρχική σελίδα, αλλά έτσι είναι όλα τα blogs του κόσμου, και πιστέψτε με, τα σχόλια είναι αυτά που έχουν μεγαλύτερη αξία από τα άρθρα γιατί αυτά αντιπροσωπεύουν την άποψη των πολιτών, και όχι οι απόψεις του ‘εκδότη’ του blog που μπορεί κάλλιστα να είναι εσφαλμένες ή απαράδεκτες. Πατήστε το ‘comments‘ στο τέλος κάθε άρθρου που σας ενδιαφέρει και πείτε τις καθημερινές σας σκέψεις. Δεν χρειάζεται να γράψετε κανένα περισπούδαστο άρθρο. Πείτε δυό κουβέντες, τρείς, σχολιάστε, προτείνετε, κάντε χιούμορ αν θέλετε, συναγωνιστείτε στο brainstorming αν το επιθυμείτε, αλλά μη μένετε αδιάφοροι. Για να μη γίνουμε ξένοι στην ίδια μας την πόλη.

Και το κυριότερο: αυτό το blog δεν είναι κανενός. Είναι αυτών που συμμετέχουν σ’ αυτό. Είναι των Κορίνθιων και μη που θέλουν να έχουν φωνή. Και η φωνή αυτή δεν έχει ημερομηνία λήξης. Το blog αυτό δεν στήθηκε για εξυπηρετήσει κανενός είδους εκλογική σκοπιμότητα και άρα δεν έχει ορίζοντα τις εκλογές, αλλά φιλοδοξεί να γίνει το πρώτο πράγμα που θα διαβάζει ο εκάστοτε δήμαρχος κάθε πρωί για ν’ ακούσει τη φωνή των πολιτών του δήμου.

Τέλος, δυό λόγια για το ποιός είναι πίσω από αυτό το blog. Είμαι απλά ένας Κορίνθιος πολίτης που ζεί και εργάζεται σ’ αυτήν την πόλη και την αγαπά. Η μη ανακοίνωση του ονόματός μου δεν έχει να κάνει με κανενός είδους κρυψίνοια. Απλά δεν προσδοκώ και δεν προσβλέπω σε προσωπικά οφέλη από αυτό το blog και γι αυτό θεωρώ περιττή τη δημοσιοποίηση της ταυτότητάς μου στο blog, παρά το ότι αυτή δεν είναι δα και στρατιωτικό μυστικό! Πιστεύω στον εθελοντισμό και την ομαδική εργασία και όχι στις ομιλώσες κεφαλές. Πιστεύω στην κοινωνία των πολιτών και όχι των πολιτικών. Πιστεύω στη διαμόρφωση της πολιτικής εκ των κάτω προς τα άνω και όχι αντίστροφα.
Δεν χρειάζεται βέβαια να συμφωνεί κανείς μαζί μου στα ανωτέρω για να παρέμβει στο blog. Κάθε σχόλιο, από όπου κι αν προέρχεται (εννοείται και από μη Κορίνθιους bloggers – άλλωστε δεν κάνουμε εξακρίβωση στοιχείων!) είναι ευπρόσδεκτο, υπό την προϋπόθεση να σέβεται το δημόσιο αυτό χώρο με την επίδειξη του αντίστοιχου ήθους. Υβριστικά, προσβλητικά και εν γένει κακοήθη σχόλια, δεν μπορούν να γίνουν ανεκτά.

Ας δείξουμε σε όλους και κυρίως στους πολιτικούς μας πως βάζουμε ψηλά τον πήχυ για την πόλη μας.