Το παρακάτω κείμενο είναι του βιβλιοθηκονόμου Γιώργου Κατσαμάκη και το αναδημοσιεύω από το -πάντα ενδιαφέρον- ιστολόγιο Wicked Librarian, από όπου και το αλίευσα.
“Ο συνάδελφος Γιώργος Κατσαμάκης μου ζήτησε να δημοσιεύσω το παρακάτω κείμενο που έγραψε για τις σχολικές βιβλιοθήκες. Τα σχόλια είναι δικά σας και οι απαντήσεις θα είναι του Γιώργου.” (Σημείωση δική μου: παρακαλώ τυχόν σχόλια, να κατατεθούν στο ιστολόγιο προέλευσης και όχι εδώ)
“Με εγκύκλιό του το ΥΠΕΠΘ (Αρ. Πρωτ. 128832/Γ7/30-11-2006) απαιτεί από τις χιλιάδες σχολικές μονάδες της χώρας (δημοτικά, γυμνάσια, λύκεια) να αποστείλουν στο Γραφείο Σχολικών Βιβλιοθηκών λίστα με τα βιβλία των συλλογών τους για “έγκριση καταλληλότητας” από “αρμόδια Επιτροπή”. Στην εγκύκλιο οι εκπαιδευτικοί καλούνται “αφού διενεργήσουν έλεγχο εντοπισμού του υλικού” (!!!!) να αποσύρουν ό,τι δεν περιλαμβάνεται στους “σχετικούς καταλόγους εγκεκριμένου υλικού που έχουν συνταχθεί βάσει αντίστοιχων υπουργικών αποφάσεων”. Το Γραφείο Σχολικών Βιβλιοθηκών αναρτά δε και φόρμα (!!!!), την οποία θα συμπληρώσουν οι εκπαιδευτικοίΘα πρέπει εδώ να σταθούμε και να συζητήσουμε κάποιες παραμέτρους της τυπικά γραφειοκρατικής αυτής διαδικασίας.
1. Η προϊσταμένη αρχή της εκπαίδευσης φαίνεται πως δεν έχει εμπιστοσύνη στους άμεσους λειτουργούς της, στην ηθική πληρότητα και προπαντός την επιστημονική τους κατάρτιση, όταν τους θεωρεί ανίκανους να κρίνουν τη μη καταλληλότητα μέρους του υλικού των σχολικών βιβλιοθηκών. Οι δάσκαλοι και οι καθηγητές δέχονται αυτή την απαξίωση;
2. Αν εξαιρέσει κανείς μία περιορισμένη, σε σχέση με τη βιβλιοπαραγωγή, λίστα «εγκεκριμένων τίτλων» δεν αναφέρονται πουθενά τα κριτήρια καταλληλότητας.
3. Η κρίση της καταλληλότητας θα γίνει μέσω στοιχείων βιβλιογραφικής περιγραφής που θα αποστείλουν οι εκπαιδευτικοί στην αρμόδια επιτροπή. Να υποθέσουμε ότι ένας τίτλος, ISBN ή συγγραφέας είναι αρκετός για να κριθεί η καταλληλότητα ενός βιβλίου για τη μαθητική κοινότητα;
4. Ούτε ψύλλος στον κόρφο της επιτροπής που θα παραλάβει (αν παραλάβει) χιλιάδες τίτλους από εκατοντάδες σχολεία. Να θεωρήσουμε πιθανό ότι αυτό θα διεκπεραιωθεί σε εύλογα σύντομο χρονικό διάστημα και τα βιβλία δεν θα χρειάζεται να περιμένουν για πολύ σε κούτες και σκοτεινές αποθήκες κρυμμένα;
5. Η κρίση της καταλληλότητας μήπως ουσιαστικά είναι διερεύνηση της ακαταλληλότητας, δηλαδή μία προληπτική λογοκρισία από την ανάποδη; Ποια βιβλία, ποιου περιεχομένου, ποιων συγγραφέων είναι ακατάλληλα για μαθητές δημοτικού, γυμνασίου και λυκείου;
6. Ποιοι στελεχώνουν την επιτροπή καταλληλότητας;
7. Ποιο είναι το ηθικό και πολιτικό δικαίωμα του Υπουργείου Παιδείας να κρίνει, να επιτρέψει ή να απαγορεύσει την ύπαρξη υλικού σε βιβλιοθήκες για τις οποίες το ίδιο δεν έχει κάνει τίποτα; Και φυσικά δεν αναφερόμαστε στις βιβλιοθήκες του πολύπαθου προγράμματος, ακόμα και αν αυτές απέκτησαν ανεξαρτησία και εξελίχθηκαν μες τα χρόνια που πέρασαν εμπλουτίζοντας τη συλλογή τους και με άλλους τρόπους, αλλά κυρίως στις άλλες, αυτές που «χτίζονται» και συντηρούνται από γονείς και καθηγητές, οι οποίες δεν είναι λίγες. Θα ήταν υπερβολικό να θεωρήσουμε ότι τους βάζει ένα ωραίο καπέλο και καρπώνεται το ίδιο κάτι για το οποίο δεν έχει κοπιάσει;
Με καλοπροαίρετο σεβασμό στους θεσμούς δεν μπορώ παρά να σταθώ περισσότερο στο γεγονός ότι επιχειρείται λογοκρισία και να αναρρωτηθώ αν το Ελληνικό Υπουργείο Παιδείας επιχειρεί τη δημιουργία ενός νέου Index Librorum Prohibitorum.
Διάβασα με προσοχή την παράγραφο του κειμένου με τίτλο ‘70+1 θέσεις για την επανίδρυση του ΠΑΣΟΚ’ που είναι αφιερωμένη στην Υγεία και για λόγους ευκολίας την αντιγράφω παρακάτω:
«Δεύτερη προτεραιότητα: ποιοτικές υπηρεσίες υγείας και φροντίδας για όλους και για τον καθένα χωριστά. Ολοκλήρωση και Μεταρρύθμιση του ΕΣΥ. Η αντιστροφή της σημερινής πορείας του ΕΣΥ προς την παρακμή και απαξίωση και η μείωση των δαπανών των νοικοκυριών για την υγεία αποτελεί θέμα τιμής για το ΠΑΣΟΚ, ένα λαϊκό σοσιαλιστικό κόμμα, παράγοντα κρίσης της σοσιαλιστικής μας συνείδησης. Συγκεντρώνουμε, ιδιαίτερα την προσοχή μας στην Πρόληψη, τη λειτουργία ολοκληρωμένου συστήματος Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας και τις ριζικές αλλαγές στην οργάνωση και τη Διοίκηση του ΕΣΥ, στο μετασχηματισμό του δημόσιου μάνατζμεντ της Υγείας. Θα πρέπει από σήμερα να καθοριστούν, οι προδιαγραφές ποιότητας και οι δείκτες αξιολόγησης των Νοσοκομείων, τα οποία θα αναδειχθούν σε αυτόνομες λειτουργικές παραγωγικές – διοικητικές μονάδες, με σύγχρονη επαγγελματική διεύθυνση, διπλογραφικό σύστημα και νέες μορφές χρηματοδότησης ανάλογα με τη διάγνωση. Να συγκεκριμενοποιηθεί η λειτουργία του Φορέα Πιστοποίησης Υπηρεσιών Υγείας που προτείνουμε για την εξασφάλιση της υψηλής ποιότητας των υπηρεσιών υγείας του δημοσίου και ιδιωτικού τομέα. Να ελεγχθεί το ανεξέλεγκτο κόστος της πολυφαρμακίας και η κερδοσκοπία στο χώρο της υγείας.»
Απογοητεύτηκα σφοδρά! Όχι γιατί αυτά που λέει είναι εσφαλμένα, αλλά γιατί είναι τετριμμένα. Γιατί ξόδεψε χωρίς απ’ ότι φαίνεται πολλή περίσκεψη, την ευκαιρία να εκφράσει κάτι πραγματικά νέο, κάτι επαναστατικό και δυνατό. Ολοκλήρωση λέει, του ΕΣΥ. Αυτό δηλαδή που έλεγε και ο Σκανδαλίδης στο συνέδριο του 2005 και πάλεψα μαζί με λίγους συντρόφους να το ανατρέψουμε. Ολοκλήρωση επικαλείσαι όταν πχ το ΕΣΥ αρθρώνεται από -έστω- πέντε κομάτια, εσύ έχεις φτιάξει τα τέσσερα και σου λείπει το πέμπτο. Αλλά, ας μου πει κάποιος, ποιο κομάτι του ΕΣΥ μπορεί να μείνει ανέγγιχτο; Η νοσοκομειακή φροντίδα που βαρύνεται με την αναξιοκρατία, το φακελάκι, τα γιγαντιαία ελλείμματα τόσο σε προσωπικό όσο και σε πόρους και τη διαφθορά; Ο έλεγχος της συνταγογράφησης και των πράξεων; Οι σχέσεις ανάμεσα στο δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα; Η ταύτιση παραγωγού και αγοραστή υπηρεσιών υγείας; Η αποκέντρωση του συστήματος που οφείλει να είναι ταυτόχρονα διοικητική και λειτουργική; Δεν αναφέρθηκα ως τώρα στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας, σκόπιμα. Γιατί αυτήν υπονοεί ο Μίμης Ανδρουλάκης (και όχι μόνο) ως το στοιχείο που λείπει. Και με βάση μια παρωχημένη αντίληψη, έχει δίκιο. Την αντίληψη που θεωρεί ότι η πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας περίπου ταυτίζεται με την εξωνοσοκομειακή φροντίδα. Αλλά, σύντροφε Μίμη, το κομάτι αυτό δεν είναι απλά τεράστιο, είναι πια γιγαντιαίο. Η δαπάνη μόνο για τα χρόνια νοσήματα όπως πχ η αρτηριακή υπέρταση, ο σακχαρώδης διαβήτης, η αποφρακτική πνευμονοπάθεια, οι άνοιες κτλ (που ως χρόνια δεν υπάγονται στη νοσοκομειακή φροντίδα), ανέρχεται σε ποσοστό ίσο η μεγαλύτερο του 70% του συνόλου των δαπανών. Δεν των αξίζει ιδιαίτερος σχεδιασμός; Από την άλλη μεριά, σε όλο τον κόσμο, γίνεται σήμερα αποδεκτή η τεράστια σημασία της αγωγής υγείας και της πρόληψης που πρέπει να γιγαντωθούν ως έργα. Δεν της αξίζει και αυτής της κατηγορίας κάποιος ιδιαίτερος σχεδιασμός; Ακόμη, η φροντίδα του τέλους της ζωής, είναι σαφώς εξωνοσοκομειακή και παντελώς ανανάπτυκτη στη χώρα μας. Ανήκει στην πρωτοβάθμια; Η αποκατάσταση αλήθεια σε ποια βαθμίδα της περίθαλψης ανήκει; Πρέπει κι αυτή να ριχτεί στο μεγάλο ντορβά της πρωτοβάθμιας; Ακόμα κι αν δεχτούμε ότι μπορούμε σήμερα να μιλάμε για πρωτοβάθμια φροντίδα, αυτό το κτηνώδες επιχειρησιακά κομάτι υπηρεσιών υγείας που προκύπτει, θα το εκχωρήσουμε σε γενικούς γιατρούς και παθολόγους, όπως αφελώς ισχυριζόταν το πρόγραμμά μας για την υγεία στις τελευταίες εκλογές; Και μάλιστα σε γενικούς γιατρούς που ΔΕΝ έχουμε; Εδώ και χρόνια, με επιμονή και συνέπεια, από κοινού με λίγους φίλους, υποστηρίζω το άκυρον της έννοιας της ΠΦΥ, άρα και οποιουδήποτε σχεδίου λειτουργίας ‘ολοκληρωμένου συστήματος ΠΦΥ’. Πιστεύω ότι έχουμε ανάγκη από ξεχωριστά δίκτυα. Ένα σπουδαίο δίκτυο, αφιερωμένο στην αγωγή υγείας, την πρόληψη και την πλοήγηση των ασθενών στο σύστημα, στο οποίο θα μπορούν οι γενικοί ιατροί να έχουν την πρωτεύουσα θέση (αν πειστούν ποτέ να εγκαταλείψουν τον μικρομεγαλισμό τους). Ένα ακόμη, αφιερωμένο στα χρόνια νοσήματα. Τέλος ένα αφιερωμένο στην αποκατάσταση και την φροντίδα του τέλους της ζωής. Η τρέχουσα διάκριση της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας αριθμεί ήδη 30 χρόνια (Alma-Ata, 1978) και θυμίζω πως ό,τι θεωρείτο προοδευτικό τότε, δεν είναι βέβαιο ότι παραμένει τέτοιο σήμερα. Αλλά και για τα νοσοκομεία το κείμενο λέει δειλά, μια μισή αλήθεια. Που κανείς δεν θα καταλάβει. Τα νοσοκομεία λέει, πρέπει να γίνουν αυτόνομες λειτουργικές παραγωγικές – διοικητικές μονάδες. Η αλήθεια είναι πως θέλουμε νοσοκομεία δημόσια αλλά όχι κρατικά. Άρα χωρίς τα βαρίδια της κρατικής γραφειοκρατίας και των γνωστών σχέσεων μονιμότητας και εξευτελιστικών πληρωμών. Πόσο πρέπει ακόμα να ντρεπόμαστε να λέμε την αλήθεια; Πως αν οι γιατροί επιμείνουν στη μονιμότητα και τη μη αξιολόγηση, δεν θα πληρωθούν ΠΟΤΕ αυτά που αξίζουν; Και χωρίς εργαζόμενους που να εργάζονται και να πληρώνονται με αξιοπρέπεια, το φακελάκι θα θριαμβεύει και οι ασθενείς δεν θα απολαμβάνουν την ποιότητα υπηρεσιών που δικαιούνται. Τα μη κερδοσκοπικά ΝΠΙΔ, το γαλλικό μοντέλο των νοσοκομείων των mutuelles κτλ είναι παραδείγματα που πρέπει να γίνουν αντικείμενο επεξεργασίας. Αλλά αυτό προς το παρόν δεν ενδιαφέρει. Θα βρούμε τον τρόπο να πάμε, αν ξέρουμε πού θέλουμε να πάμε. Χωρίς αμφιβολία, ο τίτλος του σημερινού άρθρου είναι υπερβολικά σκληρός για το απόσπασμα του κειμένου του Μίμη. Υποχρεώθηκα όμως να τον χρησιμοποιήσω για να τραβήξω την προσοχή. Γιατί στελέχη σαν και μένα, δεν έχουν την πολυτέλεια της μιντιακής προβολής των θέσεών τους, ούτε και της εσωκομματικής διάχυσής τους και γιατί αυτά τα στελέχη που την έχουν, δεν σπαταλούν το χρόνο τους να μας ακούσουν. Αυτό καθόλου δε σημαίνει πως έχω οπωσδήποτε δίκιο, αλλά και η εμμονή, επί σειρά ετών και με ενδιάμεση αποδοκιμασία σε εθνικές εκλογές, στην ανοησία περί δήθεν ολοκλήρωσης του ΕΣΥ μέσω ολοκληρωμένης λειτουργίας της ΠΦΥ, υπάρχει μόνο για να δοξάζει τους ως το 2004 συντελεστές του. Το ΠΑΣΟΚ, νομίζω, έχει ανάγκη σήμερα από μια ισχυρή δόση δημιουργικής ασέβειας. Ασέβειας όχι απέναντι σε πρόσωπα αλλά σε αντιλήψεις και αυτό είναι που πρέπει να καταλάβουν καλά τα παλιότερα στελέχη. Ότι δηλαδή η φυγή από θέσεις που υποστήριξαν επί δεκαετίες, δεν προσβάλλει τους ίδιους, είναι η φυσική εξέλιξη για ένα κόμμα που θέλει να αυτοπροσδιορίζεται ως προοδευτικό.
Σχεδόν ένα χρόνο πρίν, παρουσιάσαμε το πρόγραμμα “Γλασκώβη 2020: Η Πόλη Που Ονειρεύεται“. Μπορείτε να ρίξετε μια ματιά στην αρχική ανάρτηση. Σήμερα, παρουσιάζουμε ένα podcast του think tank Demos που στήριξε αυτό το πρόγραμμα. Αν το ακούσετε (διάρκεια 6,5 λεπτά περίπου) θα αντιληφθείτε ότι το πρόγραμμα αυτό, πολύτιμο για οποιονδήποτε policymaker, ήταν πρωτίστως και περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, ένα πρόγραμμα παιδείας, ένα πρόγραμμα κουλτούρας.
Τα του προγράμματος στο σύνολό του, μπορείτε να διαβάσετε στο σχετικό βιβλίο με τις 122 σελίδες που εξεδόθη από το Demos και το οποίο μπορείτε να κατεβάσετε από εδώ.
Όλοι έσπευσαν μετά τα αποτελέσματα των προκριματικών εκλογών της Iowa να αποθεώσουν τον Obama και τον τρόπο που νίκησε, εκεί, το λογικό φαβορί της διαδικασίας Hillary Clinton. Ένα επιχείρημα βρήκα ιδιαίτερα ενδιαφέρον: το ότι όντας μελαμψός, μεγαλωμένος στην Ινδονησία και τη Χαβάη, μαθητής σε σχολείο με πλειοψηφία μουσουλμάνων και με το μεσαίο του όνομα να είναι Χουσεΐν, ο Obama μπορεί χωρίς να σπαταληθεί ούτε μία διπλωματική φράση, να ακυρώσει την εικόνα του πρωτογενούς εχθρού για τους φανατικούς μουσουλμάνους που προσωποποιείται τώρα στο λευκό, ευαγγελικό χριστιανό, νεοσυντηρητικό, Bush. Από την άλλη μεριά, τον άκουσα να δηλώνει ότι “…together we will heal the nation and repair the world!” Φρίττω, όταν ακούω ότι κάποιοι επιθυμούν να ‘επισκευάσουν’ τον κόσμο.
Τώρα στις γιορτές, όλοι θέλουν να κάνουν απολογισμούς. Εμένα αντίθετα με έλκει περισσότερο η ιδέα της ανακάλυψης πραγμάτων που θα με συναρπάσουν το νέο χρόνο. Επειδή όμως δεν βρίσκω τίποτα συγκλονιστικό στο μικρόκοσμο της πόλης μου, η οποία, λυπάμαι, αλλά έχει βαλτώσει εδώ και πολλά χρόνια σε ένα δυσώδες έλος, λέω να μοιραστώ μαζί σας κάτι από το χώρο της διανόησης.
Όλα ξεκίνησαν όταν βρήκα το χρόνο και ξαναδιάβασα το κλασικό και εν πολλοίς ξεπερασμένο αν και όχι παλιό, του 1993, άρθρο του SamuelHuntingtonγια τη σύγκρουση των πολιτισμών ‘TheClashofCivilizations?’ (όλο το άρθρο, εδώ). Το κείμενο ξεκινά ως εξής (η πρόχειρη μετάφραση δική μου):
“Η παγκόσμια πολιτική εισέρχεται σε μια καινούργια φάση και οι διανοούμενοι δεν δίστασαν να παράξουν εκδοχές της νέας τάξης πραγμάτων. Το τέλος της ιστορίας, η αναζωπύρωση παραδοσιακών συγκρούσεων μεταξύ εθνών-κρατών, και η αποδυνάμωση του έθνους-κράτους υπό τη διαλυτική επίδραση του φυλετισμού και της παγκοσμιοποίησης, μεταξύ άλλων. Κάθε μία από αυτές τις εκδοχές απεικονίζει κομάτια της επερχόμενης πραγματικότητας. Εντούτοις, όλες χάνουν ένα κρίσιμο, στην πραγματικότητα το κεντρικό συστατικό αυτών που θα συστήσουν μάλλον την παγκόσμια πολιτική.
Κάνω την υπόθεση ότι η θεμελιώδης πηγή σύγκρουσης σε αυτό το νέο κόσμο δεν θα είναι πρωταρχικά ιδεολογική ή οικονομική. Οι μεγάλες διαιρέσεις μεταξύ των ανθρώπων και η κυρίαρχη πηγή των συγκρούσεων θα είναι πολιτιστική. Τα έθνη-κράτη θα παραμείνουν οι πιό ισχυροί παίκτες στο παγκόσμιο γίγνεσθαι, αλλά οι κυρίαρχες συγκρούσεις της παγκόσμιας πολιτικής θα προκύψουν μεταξύ κρατών και ομάδων από διαφορετικούς πολιτισμούς.”
Δεκαπέντε χρόνια αργότερα, πολύ μελάνι έχει κυλήσει στις πένες της διανόησης. Έχω όμως την ευκαιρία να μεταφέρω εδώ μια πολύ ενδιαφέρουσα υπόθεση που είχα την τύχη να συζητήσω εν συντομία, με τον λέκτορα του αγγλικού πανεπιστημίου OxfordBrookes, DrMariusTurda, στις παρυφές μιας ομιλίας του για την ευγονική και τις πολιτικές που στηρίζονταν σ’ αυτήν, στα Βαλκάνια του μεσοπολέμου. Η υπόθεση αυτή πραγματεύεται ότι η μεγάλη σύγκρουση του μέλλοντος θα είναι ανάμεσα σε αυτούς που ορμώμενοι από τα μεγάλα επιτεύγματα της μοριακής βιολογίας και της γενετικής θα υιοθετήσουν την αντίληψη πως μπορούμε να βελτιώσουμε το είδος μας και άρα θα συγκρουστούν με την αντίληψη των περισσότερων θρησκειών πως ο άνθρωπος ως θεϊκό δημιούργημα δεν επιδέχεται βελτίωσης, και αυτών που όντας αληθινά πιστοί στα θρησκευτικά τους δόγματα θα αμυνθούν (συγκροτώντας ίσως ένα απίθανο για τα σημερινά δεδομένα μέτωπο;) και θα κληθούν άρα να κάνουν, αμφότεροι, επιλογές που θα καθορίσουν την ίδια τους τη ζωή και άρα και των απογόνων τους.
Στη μελέτη και κατασκευή του πρώτου στην Ελλάδα Δικτύου Οπτικών Ινών σε οικίες (FTTH, Fiber-to-the-home) προχωρά η OPTRONICS TECHNOLOGIES ΑΒΕΤΕ. Η εταιρεία υπέγραψε πρόσφατα τη σύμβαση κατασκευής του Μητροπολιτικού Δικτύου Οπτικών Ινών του δήμου Καρδίτσας, στο πλαίσιο των προγραμμάτων της ΚτΠ για τη διασύνδεση των δημόσιων κτιρίων.
Η OPTRONICS TECHNOLOGIES έχει ήδη ξεκινήσει τη μελέτη εφαρμογής του Μητροπολιτικού Δικτύου και επιπλέον της συμβατικής αυτής υποχρέωσης προσφέρει χωρίς καμία χρέωση μία πλήρη μελέτη ανάπτυξης του δικτύου σε ολόκληρη την πόλη της Καρδίτσας. Με αυτό τον τρόπο η μελέτη συνδυάζει την κατασκευή του Μητροπολιτικού Δικτύου με τη μελλοντική επέκταση και εξέλιξη της πόλης με σύνδεση οπτικών ινών στα σπίτια.
Στο πλαίσιο της μελέτης σύνδεσης οπτικών ινών στα σπίτια, η OPTRONICS θα προσφέρει δωρεάν την κατασκευή πιλοτικού δικτύου οπτικών ινών σε επιλεγμένη περιοχή της πόλης, κάνοντας έτσι την Καρδίτσα την πρώτη πόλη στην Ελλάδα με διασύνδεση υπερ-ευρυζωνικών ταχυτήτων επικοινωνίας.
Σύμφωνα με τον διευθύνοντα σύμβουλο της OPTRONICS TECHNOLOGIES, κ. Γεώργιο Παπαστεργίου, η μελέτη και κατασκευή του πιλοτικού δικτύου FTTH της Καρδίτσας θα συνδυαστεί με το Μητροπολιτικό Δίκτυο και θα επιτρέψει συνδέσεις της τάξεως του 1Gbps στο σπίτι.
Η OPTRONICS TECHNOLOGIES σχεδιάζει, σύντομα, να κάνει διαθέσιμο το μοντέλο ανάπτυξης δικτύων οπτικών ινών στα σπίτια σε φορείς όπως δήμους, οικισμούς ή κατασκευαστές ανάπτυξης οικιστικών περιοχών που πιθανώς ενδιαφέρονται να αναπτύξουν τις περιοχές τους.
——————————————————————————————————————————————-
Τι κόστισε άραγε αυτή η πρωτιά για τους Πολίτες της Καρδίτσας; Τίποτα. Όπως αναφέρεται ρητά στο κείμενο, η Καρδίτσα εξασφάλισε δωρεάν μελέτη ανάπτυξης δικτύου οπτικών ινών για όλη την πόλη ΚΑΙ δωρεάν κατασκευή πιλοτικού δικτύου οπτικών ινών σε επιλεγμένη περιοχή της πόλης. Εμείς αρκεστήκαμε στην μελέτη και κατασκευή του Μητροπολιτικού Δικτύου μόνο (αυτό που ενώνει τα δημόσια κτίρια) αλλά και γι αυτό δεν είδαμε πρόσφατα κανένα δελτίο τύπου που να μας πληροφορεί για την πρόοδο των εργασιών.
Αποδεικνύεται έτσι για άλλη μια φορά πως η πρωτιά, ή εν πάσει περιπτώσει η διάκριση, δεν είναι πολλές φορές θέμα χρημάτων και υποδομών αλλά επίδειξης ευρύνοιας και σωστών αντανακλαστικών. Για να το θέσω με όρους … οφθαλμολογικούς, απαιτείται μια κάποια οπτική οξύτης.
Το παρακάτω κείμενο είναι της δημοσιογράφου ΣΙΛΑΣ ΑΛΕΞΙΟΥ από το φύλλο της 8ης Δεκεμβρίου 2007 της εφημερίδας ΤΑ ΝΕΑ.
Παράνομες έκρινε το Συμβούλιο της Επικρατείας τις κατασκευές προστεγασμάτων με τις οποίες επεκτείνουν τον χώρο των καταστημάτων τους στα πεζοδρόμια οι ιδιοκτήτες καταστημάτων αναψυχής. Το Ε΄ Τμήμα του ΣτΕ, επικαλούμενο το άρθρο 24 του Συντάγματος για την προστασία του πολεοδομικού σχεδιασμού στον οποίο υπάγονται και οι κοινόχρηστοι χώροι, αλλά και τον Γενικό Οικοδομικό Κανονισμό, έκρινε ότι είναι ρητά αντίθετη στην πολεοδομική νομοθεσία η κατασκευή προστεγάσματος με κάθετα στηρίγματα σε πεζόδρομους, πεζοδρόμια και κοινόχρηστους χώρους και για τον λόγο αυτό διατάσσει την άμεση αφαίρεσή τους από όλες τις καφετέριες, τις ταβέρνες και τα συναφή καταστήματα. Σύμφωνα με την ίδια απόφαση οι καταστηματάρχες έχουν δικαίωμα να τοποθετούν τέντες πάνω από τους κοινόχρηστους χώρους, με οριζόντια στηρίγματα επί των τοίχων των κτιρίων (όχι κάθετα) που δεν θα προεξέχουν από τις βεράντες των οικημάτων και δεν θα βγαίνουν εκτός του περιγράμματος της οικοδομικής γραμμής.
——————————————————————————————————————– Απαγορεύονται τα προστεγάσματα; Οι τέντες δεν μπορούν να προεξέχουν από τις βεράντες των οικημάτων; Μα σε ποιο πλανήτη ζει το Συμβούλιο της Επικρατείας;
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ Σάββατο 3 Νοεμβρίου 2007 διοργάνωση της 1ης ΠΟΔΗΛΑΤΑΔΑΣ στην Κόρινθο
Η Πρωτοβουλία πολιτών «στην Κόρινθο με ποδήλατο», δημιουργήθηκε από πολίτες που χρησιμοποιούμε καθημερινά το ποδήλατο για τις μετακινήσεις μας μέσα στην πόλη, που θεωρούμε σημαντική την προώθηση της χρήσης του στη Κόρινθο, σαν μέσο που μπορεί να συμβάλλει στην μείωση της κυκλοφοριακή σύγχυσης και στην αναβάθμιση της αισθητικής της πόλης μας. Πολίτες που διαπιστώνουμε τη συμβολή του ποδηλάτου στη σωματική και ψυχική υγεία του κατοίκου της πόλης. Με την πρωτοβουλία αυτή επιδιώκουμε:
• Την επιστροφή του ποδηλάτου στην καθημερινότητά μας. • Την αλλαγή νοοτροπίας όλων μας στη χρήση του αυτοκίνητου στη πόλη. • Τη δρομολόγηση και υλοποίηση έργων που θα διασφαλίσουν την ασφαλή μετακίνηση των ποδηλατών (δίκτυο ποδηλατόδρομων).
Να διαδώσουμε μια πιο φιλική στο περιβάλλον στάση ζωής, ενός άλλου πολιτισμού στο δρόμο. Να διεκδικήσουμε μια πόλη ανθρώπινη για τους κατοίκους και τους επισκέπτες της.
Στα πλαίσια αυτά διοργανώνουμε μια πρώτη συνάντηση – ποδηλατάδα στην Κόρινθο, το Σάββατο 3 Νοεμβρίου. Σημείο εκκίνησης στις 11.00 π.μ. το Κέντρο Νέων Κορινθίας και επόμενο ραντεβού στις 11.30 στα Περιβολάκια, για να συνεχίσουμε όλοι μαζί τη Βόλτα μας στη Κόρινθο.
Πάρτε τα ποδήλατά σας και μοιραστείτε μαζί μας την εμπειρία Πρωτοβουλία πολιτών «στην Κόρινθο με ποδήλατο»
Αν ο καιρός δεν το επιτρέψει, το ραντεβού μας ανανεώνεται για το επόμενο Σάββατο, 10 Νοεμβρίου
Για ενημέρωση και επικοινωνία μαζί μας : κάθε Τρίτη και ώρα 9.00μ.μ. στο Κέντρο Νέων Κορινθίας – τέρμα Κολιάτσου- Κόρινθος και στην ιστοσελίδα μας www.podilatada.gr
Τον Ιούνιο του 2009 θα γίνουν οι ευρωεκλογές. Εμείς εδώ μπορεί να μη πολυενδιαφερόμαστε ακόμα, αλλά κάποιοι φαίνεται πως ενδιαφέρονται. Συγκεκριμένα, το Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα (PES) έχει ξεκινήσει ένα διάλογο με μέλη των εθνικών σοσιαλιστικών κομμάτων, ακτιβιστές αλλά και απλούς πολίτες, προκειμένου να συντάξει το πολιτικό του manifesto με το οποίο θα κατέλθει στις εκλογές. Το PES πρωτοπορεί, όντας το πρώτο ευρωπαϊκό κόμμα που ανοίγει τέτοιο διάλογο με τη βάση του. Το παρακάτω video είναι ενημερωτικό:
Όσο περνά ο καιρός τα παραδείγματα πληθαίνουν: η εποχή που κάποιοι εμπνευσμένοι ή λιγότερο εμπνευσμένοι πολιτικοί διαμόρφωναν το περιεχόμενο της ατζέντας, ερήμην των πολιτών, έχει οριστικά παρέλθει. Οι συμμετοχικές διαδικασίες όπως η ανωτέρω,όπως η εκλογή του Veltroni από τη βάση (αντιγράφοντας μια δική μας καινοτομία που ένας εκ των διεκδικητών της προεδρίας του Κινήματος χαρακτήρισε ‘αρχή δεινών για την παράταξη’!!!), παίρνουν σιγά-σιγά τη θέση τους επάνω στην πολιτική σκηνή. Αυτοί που τις επικαλούνται και τις οργανώνουν, έχουν βαριά ευθύνη. Τα προηγούμενα χρόνια τις διαμέλισαν. Αλλά γι αυτό δεν φταίνε οι ιδέες, οι άνθρωποι φταίνε. Περισσότερα επ’ αυτού όμως, σε επόμενο post.
Πριν από μία εβδομάδα, η ΕΕ, συνεχίζοντας να …υπάρχει, υιοθέτησε μια ‘πράσινη βίβλο’ για θέματα που αφορούν τις αστικές μετακινήσεις. Στα πλαίσια του business as usual, το όλο θέμα ξεκινά με ΔΙΑΛΟΓΟ! Καλεί λοιπόν η ΕΕ, τους ενδιαφερόμενους να συμμετάσχουν στο διάλογο. Στα καθ’ ημάς business as usual, δεν υπάρχει κανείς σχεδιασμός, κανείς προγραμματισμός, οι επιτροπές δεν συγκαλούνται, προπαντός δεν υπάρχει κανένας διάλογος (ούτε καν στο δημοτικό συμβούλιο), καμία συμμετοχή σε τίποτα. Μόνο κάτι παράσιτα φτάνουν στ’ αυτιά μας για κάποιον κύριο Αλεξάκη με τον οποίον ίσως, εν κρυπτώ, προγραμματίζεται κάποια μορφή επένδυσης για καύση σκουπιδιών, και κάποια ‘προκάτ’ συγκοινωνιακή μελέτη με τη γνωστή, διάφανη μέθοδο της ανάθεσης. Και τα δύο, στις κατευθύνσεις που χάραξε η προηγούμενη δημοτική αρχή και η τωρινή την τηρεί με θρησκευτική (και συγγενική) ευλάβεια. Περισσότερα επ΄αυτών σύντομα. Προς το παρόν, διαβάστε το κείμενο της ΕΕ, για να έχετε ως πολίτες την πληροφόρηση που πρέπει για να μπορείτε να έχετε πιό αξιόπιστες θέσεις.
Βρυξέλλες, 25 Σεπτεμβρίου 2007
Οι μετακινήσεις στα αστικά κέντρα: συνεργασία για το «πρασίνισμα» των πόλεων
“Για μία νέα κουλτούρα μετακινήσεων στην πόλη” είναι ο τίτλος της πράσινης βίβλου που υιοθετήθηκε σήμερα από την Επιτροπή προκειμένου να εγκαινιαστεί διάλογος για τα σημαντικότερα ζητήματα που αφορούν την μετακίνηση στην πόλη: εύρυθμη κυκλοφορία και «πρασίνισμα» των μικρών και μεγάλων πόλεων, ευφυέστερες μετακινήσεις στα αστικά κέντρα και προσβάσιμο και ασφαλές, από κάθε άποψη, δίκτυο αστικών μεταφορών για όλους τους ευρωπαίους πολίτες. Με την παρούσα πράσινη βίβλο, η Επιτροπή επιδιώκει να εντοπίσει, σε συνεργασία με όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη, τα υφιστάμενα εμπόδια στις μετακινήσεις στην πόλη καθώς και τους τρόπους άρσης τους.
“Οι ευρωπαϊκές πόλεις είναι βέβαια διαφορετικές, τα προβλήματα όμως που αντιμετωπίζουν είναι παρόμοια: συμφόρηση, αλλαγή του κλίματος, ρύπανση, ασφάλεια. Η πράσινη βίβλος θα στρέψει την προσοχή της Ευρώπης στην αστική διάσταση της πολιτικής μεταφορών και θα αναδείξει τις καινοτόμες πολιτικές των ευρωπαϊκών πόλεων που βρίσκονται στην πρωτοπορία”, δήλωσε ο αντιπρόεδρος Jacques Barrot, αρμόδιος για τις μεταφορές Επίτροπος. “Στόχος μου είναι να διερευνήσω τις δυνατότητες που έχει η Ευρώπη να στηρίξει τις πολιτικές αυτές”
Στην πράσινη βίβλο εκτίθεται σειρά προβλημάτων πολιτικής που αφορούν τις μετακινήσεις στα αστικά κέντρα και περιλαμβάνονται 25 ερωτήματα που αφορούν τις σχετικές επιλογές. Για παράδειγμα, τα ερωτήματα αφορούν τους τρόπους βελτίωσης της ποιότητας των μαζικών μέσων μεταφοράς, τους τρόπους χρησιμοποίησης καθαρών και ενεργειακά αποδοτικών τεχνολογιών, τους τρόπους προώθησης του πεζοπορίας και της χρήσης του ποδηλάτου και τους τρόπους προστασίας των δικαιωμάτων των επιβατών των μαζικών μέσων μεταφοράς. Άλλα ερωτήματα αφορούν την ιδέα συστήματος “επισήμανσης” για τις πρωτοπόρες πόλεις, την κατάρτιση κατευθυντηρίων γραμμών για τις πράσινες ζώνες με τη χρήση περιοριστικών μέτρων και την προαγωγή της ιδέας της χρέωσης της χρήσης του οδικού δικτύου στα αστικά κέντρα.
Η πράσινη βίβλος καθορίζει ένα ευρωπαϊκό θεματολόγιο για τη μετακίνηση στα αστικά κέντρα, ενώ, εκ παραλλήλου, σέβεται τις εν προκειμένω αρμοδιότητες των τοπικών, περιφερειακών και εθνικών αρχών. Η Επιτροπή επιθυμεί να δρομολογήσει συζήτηση για τους βέλτιστους τρόπους ανάπτυξης μιας νέας κουλτούρας όσον αφορά τη μετακίνηση στα αστικά κέντρα της Ευρώπης.
Στο πλαίσιο της κατάρτισης της πράσινης βίβλου, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή οργάνωσε σύντονες διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη στο διάστημα Ιανουάριος – Ιούνιος 2007. Η προσπάθειά της αυτή απέδωσε δύο διασκέψεις των ενδιαφερομένων μερών, τέσσερα τεχνικά εργαστήρια καθώς και διάλογο στο ίντερνετ. “Τα χρήσιμα στοιχεία που συγκεντρώσαμε μας βοηθούν να κατανοήσουμε καλύτερα την πραγματικότητα των ευρωπαϊκών πόλεων και τις προσδοκίες των πολιτών και των ενδιαφερομένων μερών. Πιστεύω ότι είμαστε σήμερα σε θέση να παρουσιάσουμε ένα ισόρροπο έγγραφο “, δήλωσε ο Επίτροπος Barrot.
Η πράσινη βίβλος εγκαινιάζει μια νέα φάση διαβουλεύσεων και θα συζητηθεί από τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα. Οι πολίτες και τα ενδιαφερόμενα μέρη καλούνται να ανταλλάξουν απόψεις με την Επιτροπή μέχρι τις 15 Μαρτίου 2008. Στις αρχές του φθινοπώρου του 2008 θα ακολουθήσει σχέδιο δράσης για τις μετακινήσεις στην πόλη. Για κάθε προτεινόμενη δράση που περιλαμβάνει, το σχέδιο θα καθορίζει χρονοδιάγραμμα εφαρμογής και τις αρμοδιότητες των διαφόρων φορέων, τηρουμένης πλήρως της αρχής της επικουρικότητας.
Η δημοσίευση της παρούσας πράσινης βίβλου εξαγγέλθηκε στην ενδιάμεση ανασκόπηση της λευκής βίβλου για τις μεταφορές, συγκαταλέγεται δε στις 21 στρατηγικές προτεραιότητες της Επιτροπής για το έτος 2007. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την πράσινη βίβλο και τη διαδικασία διαβουλεύσεων, απευθυνθείτε σε αυτόν το δικτυακό τόπο. Υπόμνημα/07/379
